II SA/Bk 474/08

II SA/Bk 474/08 POSTANOWIENIE Dnia 07 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 07 kwietnia 2009 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym zażaleń skarżącej Z. S. i jej pełnomocnika na postanowienie z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy p o s t a n a w i a w trybie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylić postanowienie z dnia 11 marca 2009 r. Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta B. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] o odmowie uchylenia we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji tego organu z dnia [...] listopada 2006 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji w postaci budowy zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. Skargę na decyzję z dnia [...] maja 2008 r. złożyła do sądu administracyjnego Z. S. Postanowieniem z dnia 11 marca 2009 r. tutejszy sąd zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazując, że nie jest możliwe nadanie sprawie dalszego biegu wskutek niewykonania przez skarżącą zarządzeń Przewodniczącego Wydziału wzywających ją do podania aktualnego adresu uczestnika postępowania T. S., ewentualnie do przedłożenia stosownego pełnomocnictwa (k. 96). Zażalenia na powyższe postanowienie złożyły: osobiście skarżąca Z. S. (k. 124) oraz jej pełnomocnik r. pr. M. S. (k. 127 - 128). Skarżąca podniosła, że nie zgadza się z postanowieniem sądu o zawieszeniu postępowania. Podała, iż z uwagi na swój stan zdrowia nie mogła wywiązać się z nakładanych na nią przez sąd obowiązków. Wraz z zażaleniem skarżąca złożyła kserokopię pełnomocnictwa z dnia 31 grudnia 2007 r. udzielonego jej przez męża T. S. (k. 125). Pełnomocnik skarżącej wywodziła natomiast w zażaleniu, że niezgodne z przepisami prawa pozostaje wzywanie skarżącego do podawania adresów uczestników postępowania i uzależnianie dalszego biegu postępowania od wykonania takich obowiązków. Wskazała również, że T. S. nie jest skarżącym i jego żona "nie ma uprawnienia do występowania w imieniu męża", ale występuje on w postępowaniu na prawach uczestnika. Podniosła także, że w przypadku nieznajomości adresu strony postępowania doręczenia do chwili zgłoszenia się strony powinno nastąpić do rąk pełnomocnika ustanowionego przez sąd. Zwróciła uwagę na ogólne zasady doręczeń korespondencji w postępowaniu sądowym oraz przepisy odnoszące się do wymogów formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W przedmiotowej sprawie zawieszenie postępowania w dniu 11 marca 2009 r. nastąpiło z uwagi na niewykonanie przez skarżącą zarządzenia wzywającego do podania adresu przebywającego za granicą uczestnika postępowania lub przedłożenia podpisanego przez niego pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy lub do doręczeń, co uniemożliwiało, zdaniem sądu, nadanie sprawie dalszego biegu. W złożonych zażaleniach podniesiono istnienie upoważnienia dla Z. S. udzielonego jej przez męża w dniu 31 grudnia 2007 r. (załącznik do zażalenia skarżącej w postaci przedmiotowego pełnomocnictwa) oraz pełnomocnik zwróciła uwagę na konieczność rozważenia istnienia prawnych możliwości dokonywania doręczeń uczestnikowi postępowania T. S. Zgodnie z art. 299 § 3 p.p.s.a. jeżeli ze skargi wynika, iż uczestnikiem postępowania sądowego jest osoba zamieszkała za granicą sąd, doręczając odpis skargi zawiadamia tę osobę o obowiązku ustanowienia pełnomocnika do prowadzenia sprawy, ewentualnie pełnomocnika do doręczeń. Jak wynika ze złożonego wraz z zażaleniem pełnomocnictwa z dnia 31 grudnia 2007 r., T. S. umocował swoją żonę Z. S. do "reprezentowania go i jego interesów we wszystkich sprawach i postępowaniach przed wszelkimi organami władzy i administracji samorządowej i rządowej, sądami, nie wyłączając organów podatkowych (...) oraz odbioru korespondencji do niego adresowanej". Skarżąca we wcześniejszych pismach procesowych wskazywała, że mąż zmienił wolę co do zakresu reprezentacji wynikającej z w/w pełnomocnictwa (k. 28, 33). Również pełnomocnik wskazała w zażaleniu, że skarżąca nie ma uprawnień do występowania w imieniu męża w postępowaniu przed sądem. W ocenie sądu istniejące wątpliwości co do przysługującego skarżącej prawa reprezentowania T. S. przed sądem uniemożliwiają dopuszczenie jej do reprezentacji w zakresie określonym przepisem art. 38 p.p.s.a. Odmiennie natomiast ocenić należy uprawnienie skarżącej do występowania w imieniu męża jako pełnomocnik do doręczeń. Wskazać bowiem trzeba, że pełnomocnictwo przedłożone wraz z zażaleniem zawiera również umocowanie "do odbioru korespondencji", co do którego to zakresu brak jest informacji, w tym pochodzących od skarżącej, podważających jego aktualność. Zauważyć należy także, że skarżąca odbierała korespondencję kierowaną do męża w toku całego postępowania administracyjnego. W tych okolicznościach przyjąć należy, że w mocy pozostaje zakres umocowania z dnia 31 grudnia 2007 r. "do odbioru korespondencji", który odpowiada treści art. 299 § 3 i § 1 p.p.s.a., bowiem wynika z niego ustanowienie skarżącej pełnomocnikiem do doręczeń w stosunku do korespondencji kierowanej do T. S. Powyższe uprawnia do wniosku, że zażalenia są oczywiście uzasadnione. Skarżąca jest pełnomocnikiem do doręczeń uczestnika T. S., natomiast nie ma prawa występowania przed sądem w jego imieniu z uwagi na wątpliwości co do umocowania w tym zakresie. Uprawnia to do wniosku, że nie istnieje przeszkoda uniemożliwiająca nadanie sprawie dalszego biegu, bowiem korespondencja adresowana do uczestnika postępowania kierowana będzie na adres skarżącej jako jego pełnomocnika do doręczeń. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.