II SA/Bk 474/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 07 maja 2009 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy p o s t a n a w i a oddalić wniosek Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta B. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] o odmowie uchylenia we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji tego organu z dnia [...] listopada 2006 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji w postaci budowy zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z podziemnym parkingiem, garażami, zielonym tarasem w parterze projektowanego budynku przy ul. P. i L. w B. wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, parkingami i zjazdami. Skargę na decyzję z dnia [...] maja 2008 r. złożyła do sądu administracyjnego Z. S., która wniosła również o "natychmiastowe wstrzymanie uciążliwej budowy" (k. 33). Skarżąca, wezwana do sprecyzowania czy powyższe oświadczenie jest wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, udzieliła pozytywnej odpowiedzi (k. 68). W piśmie precyzującym z dnia 29 stycznia 2009 r. pełnomocnik w/w wskazał, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków grożące w wypadku wykonania decyzji zaktualizuje się poprzez "znaczne szkody dla ludzi mieszkających obok, dla środowiska, a ponadto postępowanie administracyjne prowadzone w tym zakresie dotknięte jest wieloma wadami procesowymi, stąd też zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji". Zdaniem pełnomocnika skarżącej wykonanie decyzji naraziłoby stronę na bardo dużą szkodę moralną i materialną, której nie dałoby się odwrócić, bowiem w/w jest bardzo silnie emocjonalnie związana ze swoim miejscem zamieszkania i ewentualne późniejsze naprawienie wyrządzonych szkód nie miałoby znaczenia i byłoby niewykonalne. Powołując stanowisko NSA z postanowienia z dnia 20 grudnia 2004 r. zwrócono również uwagę, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno nastąpić, gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu, która to przesłanka występuje w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji może nastąpić na wniosek skarżącego i tylko wówczas, gdy zaskarżony akt podlega wykonaniu (nadaje się do wykonania), a skarżący uprawdopodobni okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). zwanej dalej p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania objęta została - wydana w nadzwyczajnym trybie wznowienia postępowania - decyzja o odmowie uchylenia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla kompleksu zabudowy wielorodzinnej. Wskazać trzeba, że w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w orzecznictwie i doktrynie panuje jednolite stanowisko, iż decyzje te mają charakter deklaratoryjny, stwierdzają istnienie pewnego stanu faktycznego i nie prowadzą do zmiany rzeczywistości, a zatem nie podlegają wykonaniu, w szczególności w postępowaniu egzekucyjnym (por. T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 296 oraz postanowienia NSA z dnia 15 października 2001 r. w sprawie sygn. akt II SA/Gd 2174/01 Lex nr 76097 i WSA w Białymstoku z dnia 09 listopada 2006 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 659/06). Powołane poglądy sąd w całości podziela. Dodatkowo wskazać trzeba, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie przyznaje żadnych uprawnień właścicielskich do gruntu nią objętego. Dopiero po uzyskaniu ostatecznego pozwolenia na budowę inwestor może prowadzić roboty budowlane, a w związku z tym dopiero w postępowaniu o pozwolenie na budowę skonkretyzują się ustalenia decyzji i może wystąpić niebezpieczeństwo szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Etap wydania przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy jest zbyt wczesny, by powoływać się na to niebezpieczeństwo. Okoliczność uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, a w związku z tym otwarcie możliwości ubiegania się o pozwolenie na budowę, nie może spowodować dla skarżącej ani nadmiernej szkody, ani trudnych do odwrócenia skutków. Powyższa argumentacja znajduje pełne odniesienie do rozstrzygnięcia wydanego w drodze nadzwyczajnej kontroli decyzji o warunkach zabudowy tj. w postępowaniu w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego w/w decyzją. Odmowa uchylenia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w trybie nadzwyczajnym powoduje, że rozstrzygnięcie to pozostaje w obrocie prawnym i wywiera skutki przewidziane przez ustawodawcę tzn. inwestor może ubiegać się o pozwolenie na budowę. Powstaje zatem sytuacja taka, jak przed wszczęciem postępowania w przedmiocie wznowienia – w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja, która nie przyznaje żadnych uprawnień właścicielskich do gruntu nią objętego, ale też w sposób bezpośredni nie prowadzi do możliwości rozpoczęcia budowy, która jest uwarunkowana pozwoleniem na budowę. Powyższe uprawnia do wniosku, że skutki odmowy uchylenia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy we wznowionym postępowaniu nie wywołują zmiany rzeczywistości, która bezpośrednio, w tym negatywnie, może oddziaływać na prawa skarżącej. Z uwagi na powyższe, w szczególności charakter decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, argumenty powołane w uzasadnieniu wniosku nie uzasadniają jego uwzględnienia. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.