II SA/Bk 479/17

PostanowienieWSA w Białymstoku2017-07-18

Skład orzekający: Barbara Romanczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zasiłku celowego jest bezprzedmiotowy z uwagi na ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawach z zakresu pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zasiłku celowego jest bezprzedmiotowy, ponieważ zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a PPSA, strona skarżąca w sprawach z zakresu pomocy społecznej jest ustawowo zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych. W pozostałym zakresie, tj. ustanowienia radcy prawnego, prawo pomocy może zostać przyznane, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla własnego utrzymania.
Stan faktyczny
J. G. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. dotyczącą zasiłku celowego. Jednocześnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżący przedstawił swoją trudną sytuację materialną, wskazując na niskie dochody z gospodarstwa rolnego, przewlekłą chorobę i konieczność ponoszenia stałych wydatków.
Rozstrzygnięcie
1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. J. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Źródło miesięcznego utrzymania skarżącego stanowi gospodarstwo rolne. Dochód uzyskiwany z prowadzenie działalności rolniczej wystarcza na pokrycie kosztów produkcji i wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem wnioskodawcy. Wykazane wydatki stałe J. G. to: ubezpieczenie KRUS – 393 zł (kwartalnie), energia elektryczna – 57,93 zł (miesięcznie), gaz – 30 zł (miesięcznie), telefon – 50 zł (miesięcznie), śmieci – 7,50 zł (miesięcznie), podatek rolny – 273 zł (rocznie), lekarstwa i rehabilitacja – 150 zł (miesięcznie), dojazdy do lekarzy – 100 zł (miesięcznie), ubezpieczenie budynków - 161 zł (rocznie), ubezpieczenie ciągnika – 60 zł (rocznie), zakup żywności – 200 zł (miesięcznie), środki higieny osobistej – 50 zł (miesięcznie). J. G. jest osobą przewlekle chorą, wymagającą stałego leczenia i rehabilitacji. Skarżący posiada dom o powierzchni [...] m2 (bez wody bieżącej, centralnego ogrzewania, wymagający generalnego remontu), nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha (w tym grunty rolne – [...]ha i grunty leśne – [...] ha), ciągnik rolniczy [...], rok prod. [...] i inny podstawowy sprzęt rolniczy oraz [...] cielaki. Dodatkowo wnioskodawca posiada dwa stare budynki gospodarcze (k. 8-9). Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy zasiłku celowego. W konsekwencji skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie I sentencji. Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącego podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanym przypadku skarżący dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego. W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż miesięczny dochód uzyskiwany z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego wystarcza na pokrycie kosztów produkcji i wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem wnioskodawcy. Skarżący posiada dom o powierzchni [...] m2 (wymagający remontu) oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha (w tym: grunty rolne – [...] ha i grunty leśne – [...] ha), ciągnik rolniczy [...], rok prod. [...], inny podstawowy sprzęt rolniczy oraz [...] cielaki. Skarżący nie posiada zgromadzonych oszczędności. Całość uzyskiwanych dochodów przeznaczana jest na pokrycie kosztów prowadzonej produkcji rolnej oraz bieżących kosztów utrzymania wnioskodawcy. Otrzymywane dotacje unijne w całości przeznaczane są na potrzeby prowadzonej produkcji rolnej. W tej sytuacji biorąc pod uwagę niską dochodowość prowadzonego gospodarstwa rolnego (niewielka powierzchnia, mała liczba zwierząt hodowlanych), zły stan zdrowia skarżącego, a także stan posiadanych zabudowań, w tym domu niewątpliwie wymagającego gruntownego remontu należy zatem stwierdzić, iż skarżący nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienia radcy prawnego w sprawie niniejszej. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło