II SA/Bk 48/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi P. Stowarzyszenia [...] w W. Okręgowego Zarządu P. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania nieruchomości oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2018 r. Okręg P. z siedzibą w W. (siedziba okręgu w B.), zwany dalej: "P./OP", zwrócił się do Prezydenta Miasta B. o wydanie decyzji stwierdzającej prawo użytkowania nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 0,0849 ha, położonej przy ul. [...] w B., na której znajduje się część Rodzinnego Ogrodu Działkowego im. [...]. W uzasadnieniu P./OP wskazał, że nie posiada do ww. działki tytułu prawnego, wyjaśniając, że działka ta została przeznaczona na założenie rodzinnego ogrodu działkowego na mocy uchwały Prezydium Miejskiej Rady Narodowej z dnia [...] maja 1962 r. i przekazana Wojewódzkiemu Zarządowi P. protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia [...] czerwca 1964 r. Działka ta, wraz z działką [...] o powierzchni 0,9315 ha (pozostającą w użytkowaniu P.,/OP) stanowiły wówczas jedną działkę o nr [...]. Dalej wnioskodawca wskazał, że decyzją z dnia [...] maja 1981 r. nr [...], znak [...], Prezydent Miasta B. wygasił prawo użytkowania działki nr [...], która miała zostać przeznaczona pod poszerzenie ul. [...]. Przejęcie terenu miało zaś nastąpić po przesunięciu przez inwestora ogrodzenia oraz po oszacowaniu nasadzeń na przejętych działkach. Wnioskodawca wskazał, że do chwili złożenia wniosku ww. działka objęta wspólnym ogrodzeniem z działką nr [...] oraz jest wykorzystywana na cele związane z ogrodnictwem działkowym – znajdują się na niej nasadzenia i naniesienia stanowiące własność działkowców. W ocenie wnioskodawcy ww. działka kwalifikuje się zatem do podjęcia działań z art. 75 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. 2017 r., poz. 2176, zwana dalej: "u.r.o.d."). Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w dniu [...] października 2018 r. Prezydent Miasta B. wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił stwierdzenia nabycia prawa użytkowania nieruchomości położonej w B. w obrębie [...], oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] o powierzchni 0,0849 ha. W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na art. 75 ust. 1 i 6 u.r.o.d. oraz wskazał, że dokonując analizy spełnienia w niniejszej sprawie opisanych tam przesłanek, dokonał rozpatrzenia następujących kwestii: istnienia rodzinnego ogrodu działkowego, lokalizacji na nieruchomości stanowiącej własność jednostki samorządu terytorialnego, brak możliwości wykazania przez stowarzyszenie ogrodowe tytułu prawnego do nieruchomości zajętej przez rodzinny ogród działkowy oraz zaniechanie wydania decyzji likwidacyjnej w przewidzianym terminie. Po przeprowadzeniu przedmiotowej analizy odnoszącej się do pierwszej z ww. kwestii, organ powołał się na art. 66 pkt 1 u.r.o.d., art. 41 ust. 1 i 2 oraz art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. z 2005 r., Nr 169, poz. 1419, zwana dalej: "u.r.o.d. z 2005 r.") oraz na okoliczność, że Okręgowy Zarząd P. P. w B. w zakresie realizacji zadań wynikających z art. 42 ust. 2 u.ro.d. z 2005 r. pismem z dnia [...] listopada 2005 r. powiadomił Urząd Miasta B. o funkcjonujących na terenie miasta rodzinnych ogrodach, w tym ogrodzie im. [...] zlokalizowanym na działce nr [...]. Następnie Krajowa Rada P. pismem z dnia [...] października 2006 r. poinformowała o dokonaniu połączenia m.in. Rodzinnego Ogrodu Działkowego im. [...] z Rodzinnym Ogrodem Działkowym im. [...], w wyniku którego powstał Rodzinny Ogród Działkowy im. [...] zarejestrowany jest w rejestrze ROD KR P. o numerze [...]. Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że skoro pracowniczy ogród działkowy nie istniał na przedmiotowym gruncie w dacie wejścia w życie u.r.o.d. z 2005 r. (tj. [...] września 2005 r.) i nie został zgłoszony jako funkcjonujący ogród, to nie mógł przekształcić się w rodzinny ogród działkowy. Organ powołał się przy tym na pogląd organu odwoławczego wyrażany w innych rozstrzygnięciach dotyczących ogrodów działkowych, wedle którego rodzinne ogrody działkowe wypełniając definicję ustawową muszą być włączone w poczet ewidencji działek ROD. W przedmiotowej zaś sprawie, działka nr [...] nie widnieje w rejestrze ROD prowadzonym przez Krajową Radę P. Jednocześnie organ stwierdził, że brak tytułu prawnego do nieruchomości nie stanowi przeszkody w dokonaniu wpisu działki do omawianej ewidencji, zaś zgodnie ze wskazaniami P., osoby użytkujące teren objęty analizą, posiadają ustanowione prawa do swoich działek. Niemniej jednak z tego powodu, że działki te poza częściami znajdującymi się na nieruchomości nr [...], znajdują się w większości na terenie nieruchomości sąsiedniej, w dokumentach dotyczących ich przydziału jest zawarta powierzchnia, do której P. może wykazać się tytułem prawnym. Fakty ten, w ocenie organu, potwierdza brak włączenia tego obszaru w poczet ewidencji działek ROD i nie pozwala na objęcie przedmiotowego terenu definicją ogrodu działkowego i zastosowania przepisów u.r.o.d. Organ ustalił ponadto, że przedmiotowy grunt stanowi własność jednostki samorządu terytorialnego, na podstawie decyzji Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2000 r. (znak: [...]), stwierdzającej nabycie nieodpłatnie przez Gminę B. z mocy prawa własności działki nr [...]. Następnie zaś dokonał analizy stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości, na okoliczność braku możliwości wykazania do niej tytułu prawnego, podsumowując, że grunt objęty żądaniem stwierdzenia nabycia prawa użytkowania, nie jest zajmowany przez ROD w rozumieniu przepisów u.r.o.d., co z kolei prowadzi do wniosku, że nie ma podstawy do wydania decyzji o jego likwidacji w trybie art. 75 ust. 7 u.r.o.d., a w konsekwencji, niewydanie powyższej decyzji w zakreślonym przez ustawę terminie, nie może być podstawą nabycia prawa użytkowania nieruchomości. Brak spełnienia bowiem wymogów do uznania, że na przedmiotowym terenie funkcjonuje rodzinny ogród działkowy, rodzi brak możliwości zastosowania ww. przepisu i wydania decyzji stwierdzającej prawo użytkowania przedmiotowej nieruchomości. Końcowo organ wskazał również, że działka nr [...] objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedli [...] i [...] w B. (rejon ul. [...]) uchwalonego [...] listopada 2015 r. uchwałą Rady Miasta B. Nr [...]. Zgodnie z zapisami planu znajduje się ona w pasie drogowym ul. [...] i wchodzi w skład przestrzeni publicznych. Pomimo zaś braku realizacji w chwili obecnej, na przedmiotowej nieruchomości, planowanych inwestycji celu publicznego, nie można wykluczyć w przyszłości realizacji ustaleń planu. Wskutek rozpoznania odwołania wniesionego od ww. decyzji przez P./OP, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium powołało się na ustawę z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych (Dz.U. Nr 12, poz. 58 ze zm., dalej: "u.p.o.d. z 1981 r."), wedle której pracownicze ogrody działkowe ("POD") podlegały rejestracji w P. ("P."). W dniu wejścia w życie u.r.o.d. z 2005 r. dotychczasowe pracownicze ogrody działkowe stały się rodzinnymi ogrodami działkowymi ("ROD") na mocy art. 41 ust. 1 i 2 tej ustawy, zaś na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy, rejestr pracowniczych ogrodów działkowych utworzony zgodnie z art. 31 ust. 1 u.p.o.d. z 1981 r. stawał się rejestrem rodzinnych ogrodów działkowych. Organ odwoławczy powołał się także na art. 42 ust. 2 u.r.o.d. z 2005 r. Kolegium przyznało za odwołującym się, że przekształcenie POD w ROD następowało z mocy prawa, ale podkreśliło, że art. 6 ust. 2 u.p.o.d. z 1981 r. wskazywał, że POD podlega rejestracji w P. W ocenie organu odwoławczego zatem, bez względu na to, czy ogród działkowy miał uregulowany stan prawny, czy nie, konieczna była jego rejestracja w rejestrze prowadzonym przez P. i tylko odnośnie takich gruntów można było mówić o przekształceniu POD w ROD, a w konsekwencji o objęciu ich przepisami u.r.o.d. Tymczasem – jak wskazało Kolegium – z akt sprawy wynika, że OZP P. pismem z dnia [...] listopada 2005 r. powiadomił o funkcjonujących na terenie miasta ogrodach działkowych, w tym o ogrodzie im. [...] na działce [...], w konsekwencji czego w wykazie sporządzonym na podstawie art. 42 ust. 1 u.r.o.d. z 2005 r. nie znalazł się żaden ogród działkowy położony na terenie działki [...], zaś sama działka jako niewchodząca w skład POD, nie została przekształcona w ROD, wskutek czego nie została objęta przepisami u.r.o.d. z 2013 r. Kolegium wskazało ponadto, że wpisanie ww. działki do ww. rejestru leżało w interesie P./OP i nie można oczekiwać aby organy administracji miały konwalidować negatywne skutki tego zaniechania. Skargę na ww. decyzję złożył do tut. Sądu P./OP, zaskarżając ją w całości i zarzucając jej: 1) Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 80 k.p.a., tj. nie rozważenie całokształtu zebranego w sprawie materiału w celu ustalenia czy przedmiotowa działka nr [...] objęta była wraz z pozostałą częścią terenu przekształceniem w rodzinny ogród działkowy, skoro decyzje Urzędu Miejskiego w B. z dnia [...] maja 1981 r. i [...] października 1984 r., wskazują, że nie doszło do skutecznej likwidacji POD, a sama decyzja likwidacyjna nie została nigdy wydana, co spowodowało uznanie braku możliwości i konieczności zastosowania przepisów nieobowiązującej już u.r.o.d. z 2005 r. oraz aktualnej u.r.o.d. 2. art. 7 i 77 § 1 k.p.a., przez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego, czyli niewyjaśnienie okoliczności dlaczego sąsiednia działka nr [...] została wpisana do rejestru prowadzonego przez Radę Krajową P. w W., a nie wpisano działki n [...], mimo że obie działki powstały z podziału działki nr [...] Skarżący wskazał, że istotne uchybienia w ustaleniach faktycznych doprowadziły do: 2) Naruszenia prawa materialnego, przez niezastosowanie go w sprawie, tj.: art. 75 ust. 6 i 7 u.r.o.d. w sytuacji gdy nie doszło do wydania decyzji likwidacyjnej w ciągu 24 miesięcy od dnia wejścia ww. ustawy w życie (tj. 17 stycznia 2014 r. ), co skutkuje tym, że P. nabył z mocy prawa prawo użytkowania nieruchomości o nr [...], w związku z czym organ I instancji powinien wydać decyzję stwierdzającą prawo użytkowania tej nieruchomości. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W uzasadnieniu skargi skarżący przyznał, że wskutek niedopatrzenia działka [...] nie została zgłoszona do rejestracji w rejestrze P. i nie figuruje obecnie w tym rejestrze jako ROD. Jednakże w ocenie skarżącego uchybienie to nie rodzi materialnoprawnego skutku nieistnienia ogrodu działkowego na tej działce, bowiem rejestr nie przesądza o istnieniu ROD, bowiem ma charakter deklaratoryjny. Skarżący podkreślił, że ogród działkowy istnieje na przedmiotowej działce od ponad 50 lat. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wskazując przy tym, że nie jest wykluczone, że skarżący nie uznawał swojego prawa do przedmiotowej działki i dlatego nie dokonał jej zgłoszenia w rejestrze P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie, z punktu widzenia kryterium legalności jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania nieruchomości położonej w B., przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 0,0849 ha. Podstawą materialnoprawna zaskarżonej decyzji stanowił art. 75 ust. 1 i 7 w zw. z art. 76 ust. 1-3 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. 2017 r., poz. 2176, zwana dalej: "u.r.o.d."), przy czym w sprawie istotne znaczenie ma również ust. 6 przepisu art. 75 stanowiący podstawę żądania skarżącego. Zgodnie z art. 75 u.r.o.d.: w stosunku do rodzinnego ogrodu działkowego, zlokalizowanego na nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, do której stowarzyszenie ogrodowe prowadzące rodzinny ogród działkowy nie może wykazać tytułu prawnego, właściciel nieruchomości w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy może wydać decyzję o likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego (ust. 1); w przypadku zaniechania wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, z upływem 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, stowarzyszenie ogrodowe prowadzące rodzinny ogród działkowy nabywa prawo użytkowania – w rozumieniu Kodeksu cywilnego – nieruchomości zajmowanej przez ten rodzinny ogród działkowy (ust. 6); stwierdzenie nabycia prawa, o którym mowa w ust. 6, następuje w drodze decyzji, która stanowi podstawę do ujawnienia prawa w księdze wieczystej (ust. 7). W art. 76 ust. 1 tej ustawy uregulowano natomiast przesłanki negatywne wydania decyzji o likwidacji ogrodu działkowego, a w ust. 2 ustalono, że w przypadku ogrodu działkowego spełniającego jeden z warunków, wskazanych w ust. 1, stowarzyszenie ogrodowe prowadzące ten rodzinny ogród działkowy, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nabywa prawo użytkowania - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - nieruchomości zajmowanej przez ten rodzinny ogród działkowy. Stwierdzenie nabycia prawa następuje w drodze decyzji. Zgodnie też z art. 76 ust. 3 ustawy w tym zakresie przepisy art. 75 ust. 5 i ust. 7 stosuje się odpowiednio. Jak wynika z powołanych regulacji i co trafnie podnoszą organy obu instancji, warunkiem uzyskania ex lege przez stowarzyszenie ogrodowe prawa użytkowania nieruchomości na zasadzie art. 75 ust. 6 u.r.o.d. jest spełnienie następujących przesłanek: istnienie na nieruchomości rodzinnego ogrodu działkowego w dacie wejścia w życie ustawy oraz kolejnych 24 miesiącach, przynależenie własności nieruchomości do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, brak tytułu prawnego do nieruchomości po stronie prowadzącego ogród stowarzyszenia ogrodowego, niewydanie w terminie do [...] stycznia 2016 r. przez właściciela nieruchomości decyzji o jego likwidacji. A nadto brak wystąpienie choćby jednego z warunków o których mowa w art. 76 ust. 1 u.r.o.d., skutkującego nabyciem owego użytkowanie przez to stowarzyszenie z dniem wejścia w życie ustawy. Z uwagi na powyższe w niniejszej sprawie istotnym stało się ustalenie czy opisany na wstępie grunt, objęty przedmiotem żądania skarżącego o stwierdzenie nabycia prawa użytkowania, podlega przepisom ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych. Nabycie przez stowarzyszenie ogrodowe z mocy prawa użytkowania nieruchomości odnosi się bowiem wyłącznie do tych nieruchomości - zajętych pod rodzinne ogrody działkowe, które stanowią własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Niespełnienie tego warunku przedmiotowego uniemożliwia zarówno wydanie decyzji o likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego (stosowanie do art. 75 ust. 1 ustawy), jak i nabycie prawa użytkowania takiej nieruchomości na podstawie art. 75 ust. 6. Tymczasem jak wynika z ustaleń organów obu instancji, które Sąd w składzie obecnym w pełni podziela, grunt stanowiący przedmiot niniejszego żądania, nie stał się rodzinnym ogrodem działkowym w rozumieniu przepisów u.r.o.d. z 2013 r. W realiach niniejszej sprawy nie doszło bowiem do przekształcenia pracowniczego ogrodu działkowego w rodzinny ogród działkowy stosownie do obowiązującego wówczas porządku prawnego, co jest warunkiem formalno – prawnym skutecznego objęcia nieruchomości przepisami omawianej ustawy (tak m.in.: wyrok NSA z dnia 19 lipca 2018 r. I OSK 522/18). Zgodnie z ustawą z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych (Dz.U. Nr 12, poz. 58 ze zm., dalej: "u.p.o.d. z 1981 r."), pracownicze ogrody działkowe ("POD") podlegały rejestracji w P. ("P."). W dniu wejścia w życie u.r.o.d. z 2005 r. dotychczasowe pracownicze ogrody działkowe stały się rodzinnymi ogrodami działkowymi ("ROD") na mocy art. 41 ust. 1 i 2 tej ustawy, zaś na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy, rejestr pracowniczych ogrodów działkowych utworzony zgodnie z art. 31 ust. 1 u.p.o.d. z 1981 r. stawał się rejestrem rodzinnych ogrodów działkowych. Stosownie do treści art. 42 ust. 2 ustawy – P. w ciągu trzech miesięcy od wejścia w życie ustawy miał obowiązek powiadomić właściwą terytorialnie gminę o funkcjonujących na jej terenie rodzinnych ogrodach działkowych. W niniejszej sprawie OZP P. w zakresie realizacji zadań wynikających z art. 42 ust. 2 u.r.o.d. z 2005 r. pismem z dnia [...] listopada 2005 r. powiadomił Urząd Miasta B. o funkcjonujących na terenie miasta ogrodach działkowych, w tym o ogrodzie im. [...] na działce [...]. W wykazie sporządzonym na podstawie ww. przepisu nie znalazł się jednak żaden ogród działkowy położony na terenie nieruchomości ozn. numerem [...]. W konsekwencji powyższego nieruchomość o nr geod. [...], jako niewchodząca w skład POD nie została przekształcona w ROD, a przez to nie została objęta przepisami u.r.o.d. z 2013 r. Potwierdza to pismo z dnia [...] sierpnia 2018 r., gdzie P. OZP wyraźnie wskazuje, że działka o numerze [...] nie widnieje w Rejestrze ROD prowadzonym przez Krajową Radę P. Sąd podziela przy tym stanowisko organów, że mimo, że przekształcenie POD w ROD następowało z mocy prawa, to jednakże zgodnie z art. 6 ust. 2 u.p.o.d. z 1981 r. POD podlegał rejestracji w P. Bez względu zatem na to, czy ogród działkowy miał uregulowany stan prawny, czy też nie, konieczna była jego rejestracja w rejestrze prowadzonym przez P. i tylko odnośnie takich gruntów można było mówić o przekształceniu POD w ROD, a w konsekwencji o objęciu ich przepisami u.r.o.d. W realiach niniejszej sprawy powyższy warunek odnośnie działki objętej żądaniem nie został spełniony. Inaczej natomiast przedstawię się sytuacja działki oznaczonej nr [...], która jak wynika z powyższych ustaleń została objęta właściwym rejestrem. W tym miejscu przypomnieć należy, że obie omawiane działki powstały z terenu położonego przy ul. [...] o łącznej pow. 1,0000 ha, oznaczonego uprzednio jako działka [...], który został przekazany Wydziałowi Inżynierii Komunalnej Prezydium MRN w B. na okres lat 6-ciu, tj. do 1970 r. na urządzenie czasowych ogrodów pracowniczych przez Wojewódzki Zarząd P. Potwierdza to decyzja wydana przez Kierownika Wydziału Gospodarki Mieszkaniowej i Usług Komunalnych z dnia [...] maja 1964 r. (znak: [...]), z której wynikało ponadto, że przekazanie terenu zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 19 marca 1949 r. o pracowniczych ogrodach działkowych (Dz. U. Nr 18, poz. 117) następuje nieodpłatnie. Decyzją z dnia [...] maja 1981 r. (znak: [...]) Prezydent B. wygasił prawo użytkowania przez Wojewódzki Zarząd P. w B. - co do części terenu o pow. ok. 200 m2 z działki ozn. nr [...] w obr. [...], a następnie przekazał w nieodpłatne użytkowanie na czas nieokreślony, m.in. część działki nr [...] w obr. [...] o pow. 200 m 2 na rzecz Przedsiębiorstwa E. pod poszerzenie ulicy [...]. Powyższa decyzja została uchylona decyzją z dnia [...] listopada 1982 r. i działka o nr [...] o pow. ok 200 m2 pozostała w użytkowaniu Wojewódzkiego Zarządu P. Działka nr [...] została zatem ponownie przekazana w użytkowanie przez P., jednakże teren ten nie został objęty POD - nie znalazł się bowiem we właściwym rejestrze, a konsekwencji nie stał się ROD. Natomiast działka o nr [...] na podstawie decyzji z dnia [...] października 1985 r. została przekazana Wojewódzkiemu Zarządowi Pracowniczych Ogrodów Działkowych w użytkowanie na czas nieoznaczony i jak wynika z akt sprawy została objęta rejestrem pracowniczych ogrodów działkowych. Status prawny obu ww. działek jest zatem odmienny, co prowadzi do wniosku, że nie mogą być one traktowane w ten sam sposób, jak chce tego skarżący. Powyższe ustalenia znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i jako takie nie budzą wątpliwości Sądu, nie są też co do zasady kwestionowane przez stronę skarżącą. Skoro zatem nie doszło do skutecznego objęcia nieruchomości o nr geod. [...] przepisami u.r.o.d. z 2013 r., podzielić należy stanowisko organów, że w sprawie niniejszej nie było możliwe zastosowanie art. 75 ust. 6 i 7 u.r.o.d. W konkretnym przypadku brak było bowiem podstaw do wydania decyzji o likwidacji ROD w terminie określonym w art. 75 ust. 1 u.r.o.d., a przez to nie jest aktualnie możliwe wydanie decyzji stwierdzającej nabycie prawa użytkowania tej nieruchomości. Końcowo podkreślić należy za organem odwoławczym, że wpisanie działki oznaczonej nr [...] do ww. rejestru leżało w interesie P./OP. Wpis ten, o czym była już mowa wyżej, wywołuje bowiem określone skutki materialnoprawne. Strona skarżąca nie zaprzecza ustaleniom organów, że powyższy obowiązek zgłoszenia ogrodu im. [...] w stosunku do działki [...] nie został spełniony. Skarżąca nie może jednak oczekiwać, aby organy administracji na obecnym etapie postępowania, a tym bardziej Sąd, konwalidowały negatywne skutki tego zaniechania, w efekcie doprowadzając do przekształcenia gruntu w ROD. W szczególności organy orzekające w niniejszej sprawie nie są właściwe do ustalania przyczyn nieobjęcia przedmiotowej nieruchomości wpisem do rejestru. Powyższa okoliczność nie wpływu na podejmowane w sprawie rozstrzygnięcie. Poza tym zauważyć należy, że decyzja wydawana w trybie art. 75 ust. 7 u.o.r.d. ma charakter deklaratoryjny, potwierdzający jedynie istniejący stan, a ten zdaniem Sądu został ustalony w sposób prawidłowy. Z powyższych względów chybione są zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego. Wbrew twierdzeniom skarżącego wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia. Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 kpa). Zgodnie zaś z art. 107 kpa, organ odwoławczy w sposób wyczerpujący uzasadnił podjęte rozstrzygnięcie, odwołując się do obowiązujących regulacji prawnych. Organ ten odniósł się również do argumentów odwołania, przy czym wyrażone w tym zakresie stanowisko, nie może być uznawane za nieprawidłowe z tego jedynie powodu, że pozostaje odmienne od oczekiwań strony skarżącej. W tym stanie rzeczy Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.