II SA/Bk 485/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.),, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 września 2007 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i zobowiązania do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku oddala skargę Zaskarżoną decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] zatwierdzającą zamienny projekt budowlany murowanego budynku mieszkalno - gospodarczego, parterowego z poddaszem użytkowym, niepodpiwniczonego o powierzchni zabudowy -185,36 m², kubaturze - 864,51 m³ oraz zobowiązującą I. i F. J. M. do uzyskania decyzji o pozwoleniu na jego użytkowanie. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. I. i F. M. są właścicielami działki nr geodezyjny [...], zlokalizowanej w Ch. przy ul. K. [...]. Decyzją z dnia [...] czerwca 1976 r. nr [...] Naczelnik Miasta i Gminy w Ch. udzielił pozwolenia na budowę trzech ferm oraz dwóch budynków gospodarczych, z których jeden budynek gospodarczy należący obecnie do małżonków M. miał projektowaną powierzchnię zabudowy – 105 m², powierzchnię użytkową - 94,25 m² i kubaturę - 458 m³. Powyższe pozwolenie obejmowało cześć działki należącej do J. i W. S. (obecnie działka nr [...] nadal stanowiąca własność w/w) i część działki J. P. i S. O. (obecnie działka nr [...] należąca do państwa M.). W dniu [...] czerwca 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. na żądanie S. P. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie legalności użytkowania budynku mieszkalnego, zlokalizowanego w Ch. przy ul. K. [...], po byłej fermie zwierząt futerkowych. W trakcie prowadzonego postępowania stwierdzono, iż na przedmiotowej działce znajduje się budynek mieszkalno - gospodarczy, murowany, parterowy z poddaszem użytkowym, z gankiem i dwoma dobudówkami. Na skutek wieloetapowego postępowania administracyjnego organ I instancji decyzją z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] nakazał I. i F. M. w terminie do dnia [...] sierpnia 2006 r. wykonanie i przedłożenie oceny technicznej zdatności obiektu do użytkowania w świetle dokonanych zmian, sporządzonej przez osobę posiadającą niezbędne kwalifikacje zawodowe w tym zakresie, po spełnieniu zaś powyższych wymagań - w terminie do dnia [...] listopada 2006 r. - wykonanie i przedłożenie 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego poczynione zmiany, inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej z naniesionymi odległościami od granic działki Powyższe rozstrzygniecie utrzymano w mocy decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...]. Wyrokiem zaś Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 508/06 skarga na decyzję ostateczną została oddalona. Ustalenie zaś, iż nałożone obowiązki zostały wypełnione skutkowało natomiast podjęciem decyzji z dnia [...] marca 2007r. o zatwierdzeniu zamiennego projektu budowlanego wyżej opisanego budynku oraz zobowiązaniu do uzyskania decyzji o pozwoleniu na jego użytkowanie. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż pozwolenie na budowę z dnia [...] czerwca 1976 r. wydane przez Naczelnika Miasta i Gminy w Ch. zezwalało na wzniesienie na działce należącej obecnie do państwa M. budynku gospodarczego. Zgodnie z oświadczeniem inwestorów obiekt ten został wzniesiony jako gospodarczo - mieszkalny i od początku istnienia takie miał przeznaczenie. Z ustaleń szczegółowych aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ch., zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w Ch. z dnia [...] grudnia 2001 r. wynika, że działka nr geodezyjnym [...], należąca do państwa M., leży na terenie oznaczonym symbolem literowym RP-MR, który określa: "istniejąca zabudowa związana z hodowlą zwierząt w tym zwierząt futerkowych, docelowo zabudowa zagrodowa. Funkcje mieszkalne dopuszcza się po zlikwidowaniu uciążliwości wynikającej z użytkowania zabudowy istniejącej na działkach sąsiednich" (§ 3 pkt 2 Uchwały Rady Miejskiej w Ch. z dnia [...] grudnia 2001r., ppkt 2.12.). Skoro zaś powstały budynek nie stanowi samowoli budowlanej, gdyż na jego wzniesienie było wydane pozwolenie na budowę, lecz inwestor dokonał istotnych odstępstw od udzielonego pozwolenia, a obecnie obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego nie wyklucza funkcji mieszkalnej na tym terenie, to zdaniem organu odwoławczego słusznie stworzono inwestorowi możliwość legalizacji obiektu, stosując art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Podkreślono przy tym, iż państwo M. mają stałe zameldowanie w przedmiotowym budynku w Ch. przy ul. K. [...], o czym świadczą wpisy z dnia [...] listopada 1977 r. w ich w dowodach osobistych. Organ odwoławczy stwierdził, iż przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono przepisów art. 7, art. 8 i art. 9 kpa. Przeciwnie organy nadzoru budowlanego poczyniły wszelkie kroki niezbędne od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego z wyczerpującym informowaniem stron o okolicznościach faktycznych i prawnych. Decyzja organu I instancji zawiera również wszystkie niezbędne elementy określone w art. 107 § 1 kpa. Końcowo podniesiono, iż prowadzone postępowanie dotyczące budynku należącego do państwa M. zostało wszczęte w 2004 roku. W przeciągu tak długiego okresu czasu wydawane były różne rozstrzygnięcia, które to kończyły się wyrokami Sądu, dlatego też z analizy całości akt sprawy, wynika że przy rozpatrywaniu zaskarżonej decyzji wszystkie zagadnienia były brane pod uwagę i wydanie innego rozstrzygnięcia nie było możliwe. Nie godząc się z tym stanowiskiem S. P. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wskazując, iż skarżone rozstrzygnięcie narusza przepisy postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 7, 8 i 9 kpa przez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i tym samym nie wyjaśnienie wszystkich jej okoliczności, w szczególności dotyczących kwestii wpływu utrzymania w mocy decyzji organu I instancji na prawa i obowiązki skarżącego w zakresie prowadzonej przez niego fermy zwierząt futerkowych na nieruchomości położonej w Ch. przy ul. K. [...], jak również wpływu tej decyzji na żądanie w przyszłości likwidacji tej hodowli; - art. 138 § 2 kpa - poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo że zachodziła potrzeba jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego odnośnie istotnych okoliczności sprawy, a dotyczących kwestii ustalenia wpływu utrzymania w mocy decyzji z dnia [...] marca 2007 r. na prawa i obowiązki skarżącego w zakresie prowadzonej przez niego fermy zwierząt futerkowych; - art. 7, 77 § 1 i 3 oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa - poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji, wydanej pomimo braku dostatecznego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy oraz pomimo braku wyczerpującego i wszechstronnego ustalenia i rozważenia materiału dowodowego przez organ I instancji. Podnosząc powyższe zarzuty i rozbudowując w uzasadnieniu skargi argumentację, skarżący wniósł o uchylenie zakwestionowanej decyzji w całości oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd w Białymstoku zważył, co następuje: Zarzuty skargi nie są zasadne. Stosownie do art. 3 ustawy z dn. 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Sąd nie posiada natomiast kompetencji do oceny celowości czy też słuszności skarżonych rozstrzygnięć. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego. Przeciwnie uznać należy, iż organy obu instancji prawidłowo ustaliły zaistniały w niniejszej sprawie stan faktyczny i właściwie przyjęły i zinterpretowały przepisy prawa mające w niej zastosowanie. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji przede wszystkim zwrócić należy uwagę na jej treść oraz charakter prawny. Zamieszczone w art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz. U. Nr 156 z 2006 r., poz. 1118 ze zm.) – zwanej dalej ustawą przepisy regulują tryb i zasady postępowania naprawczego, którego zasadniczym celem pozostaje przywrócenie stanu zgodności z prawem. W zależności od wyników przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego właściwy organ może albo ustosunkować się negatywnie do dalszego prowadzenia robót budowlanych albo podjąć rozstrzygnięcie pozytywne, umożliwiające doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W tym celu w zależności od rodzaju dokonanego naruszenia przewidziano trzy sposoby przywrócenia tego stanu. Jednym z nich jest sytuacja, w której w wyniku istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę właściwy organ nakłada na inwestora określając termin wykonania obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych (art. 51 ust. 1 pkt 3). Dalszy tryb postępowania w zależności od wydanego wcześniej rozstrzygnięcia oraz działań podjętych przez inwestora określają ust. 3 i 4 omawianego przepisu. Zgodnie z brzmieniem art. 51 ust. 4 ustawy będącym podstawą materialnoprawną kwestionowanej decyzji, w przypadku wypełnienia obowiązku nałożonego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy organ wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się również obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. A zatem warunkiem wydania omawianej decyzji jest wykonanie w ustalonym terminie nałożonych czynności i stwierdzenie tego faktu przez organ. W konkretnej sprawie decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2006 r. nałożono na inwestora – I. i F. M. na podstawie art. 51 ust.1 pkt 3 ustawy określone czynności celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy rozstrzygnięciem organu odwoławczego, a następnie skarga na to orzeczenie została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt SA/Bk 508/06. Wskazany wyrok jest prawomocny. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż zasadność nałożonych na inwestorów obowiązków nie została podważona. W tych uwarunkowaniach postępowanie organu nadzoru budowlanego było zdeterminowane rodzajem wydanej uprzednio decyzji oraz dalszego zachowania się zobowiązanych, którzy w niniejszej sprawie wykonali nałożone na nich obowiązki. Podnoszone natomiast zarzuty nie uwzględnienia wpływu podjętej decyzji na przyszłe prawa i obowiązki skarżącego związane z prowadzoną fermą zwierząt futerkowych nie mogły zostać uwzględnione, albowiem w świetle powołanych wyżej przepisów na obecnym etapie postępowania nie stanowią o meritum podjętego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu przy podejmowaniu skarżonej decyzji nie naruszono również przepisów prawa procesowego. Stosownie do treści art. 77 i 7 kpa organy administracji publicznej podjęły wszystkie niezbędne czynności mające na celu zebranie całego materiału dowodowego i dokonały jego rzetelnej oceny. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała potrzeba przeprowadzania "w całości lub w znacznej części" uzupełniającego postępowania dowodowego, nie doszło zatem do naruszenia art. 138 § 2 kpa. Zgodnie bowiem z tym przepisem wydanie decyzji kasacyjnej może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy organ I instancji przeprowadził postępowanie z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego a w szczególności, gdy nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego albo postępowanie takie przeprowadzono, ale w rażący sposób naruszono w nim przepisy procesowe. Taka sytuacja niewątpliwie nie miała miejsca w sprawie. Mając powyższe na względzie zaskarżona decyzja odpowiada prawu, dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), o czym orzeczono jak na wstępie.