II SA/Bk 489/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 15 października 2021 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. O. i Z. O. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] kwietnia 2021 r. znak [...] w przedmiocie odmowy usunięcia wpisu z ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Z. O. Zaskarżoną decyzją z 23 kwietnia 2021 r. znak [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu B. z [...] stycznia 2021 r. znak [...], którą odmówiono wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów przez usunięcie zapisów szczegółowo wskazanych we wniosku inicjującym postępowanie złożonym przez K. O. Skargę na decyzję Inspektora Wojewódzkiego złożyły K. O. i Z. O., z tym że egzemplarz skargi własnoręcznie sporządzonej został podpisany wyłącznie przez K. O. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 czerwca 2021 r. wezwano skarżące do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie jednego jej odpisu oraz wskazanie numerów PESEL, a także do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 14, 25). Wskazane braki formalne uzupełniła K. O. (k. 35), a w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu złożyła wniosek o prawo pomocy w zakresie całkowitym. Prawo pomocy w żądanym zakresie zostało jej przyznane postanowieniem referendarza sądowego z 28 lipca 2021 r., które jest prawomocne. Odnośnie skarżącej Z. O. ustalono, że nie podpisała ona wniesionej skargi, a kierowane do niej uprzednio wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie zawierało wezwania do podpisania skargi. Dlatego na podstawie zarządzenia sędziego referenta z 1 września 2021 r. wezwano tę skarżącą ponownie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłania podpisanej skargi, jednego jej odpisu oraz do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pouczono o możliwości złożenia pełnomocnictwa udzielonego współskarżącej K. O. przypominając o obowiązku uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł (k. 41). Ustalono, że numer PESEL skarżącej Z. O. znajduje się w aktach sprawy. Wezwanie powyższe przesłano skarżącej na wskazany w skardze adres i po dwukrotnym awizowaniu złożono do akt ze skutkiem doręczenia na dzień 16 września 2021 r. (k. 47). Termin wykonania wezwania upływał we czwartek 30 września 2021 r. W dniu 4 października 2021 r. do akt przedłożono podpisaną przez Z. O. skargę oraz odwołanie, a także pełnomocnictwo udzielone przez tę skarżącą K. O. Z informacji pracownika Oddziału Finansowo-Budżetowego sądu z 5 października 2021 r. wynika, że wpis od skargi od Z. O. nie wpłynął. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga Z. O. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Nieopłacona mimo wezwania skarga podlega odrzuceniu. W sprawie niniejszej skarżąca była dwukrotnie wzywana do uzupełnienia braku skargi w postaci uiszczenia wpisu. W pierwszym terminie (zarządzenie z 30 czerwca 2021 r.) wpisu nie uiściła, jednakże wezwanie ponowiono, bowiem pierwsze wezwanie było niepełne (nie wskazano na konieczność podpisania skargi przez Z. O. lub możliwość udzielenia pełnomocnictwa współskarżącej). W kolejnym wezwaniu sformułowano wszystkie podlegające wykonaniu obowiązki, tj. podpisania skargi, uiszczenia wpisu oraz ewentualnie pouczono o możliwości udzielenia pełnomocnictwa współskarżącej. Jednakże w wyznaczonym terminie powyższe braki nie zostały uzupełnione. Termin ich uzupełnienia upływał 30 września 2021 r., a podpisaną skargę i pełnomocnictwo przedłożono dopiero 4 października 2021 r. (dokumenty złożono osobiście). Nie uiszczono natomiast wpisu od skargi, mimo wezwania i pouczenia o skutkach prawnych zaniechania wykonania tego obowiązku. W takiej sytuacji skarga Z. O. pozostaje nieopłacona, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Dodać należy, że obowiązek opłacenia skargi przez Z. O. nie zdezaktualizował się przez fakt złożenia wniosku o prawo pomocy przez drugą ze skarżących. Prawo pomocy jest bowiem przyznawane indywidualnie niezależnie także od solidarnego obowiązku uiszczenia wpisu. Wobec jednak faktu, że zaskarżona decyzja została wydana po rozpoznaniu odwołania obydwu skarżących, a zatem obydwie mają interes prawny w postępowaniu przed sądem, odrzucenie skargi Z. O. skutkuje tylko tym, że nie będzie ona występowała w roli skarżącej a wyłącznie jako uczestnik postępowania na prawach strony (art. 33 § 1 P.p.s.a.). Natomiast sprawie nadano bieg z uwagi na skuteczne wniesienie skargi przez K. O.