II SA/Bk 49/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] Prezydent Miasta B.: 1. ustalił A. B. opłatę za pobyt babki I. B. w Domu Pomocy Społecznej w B. przy ul. [...], za miesięczne okresy od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 4 grudnia 2017 r. w łącznej kwocie 60.316,69 zł; 2. zobowiązał A. B. do zapłaty kwoty 46.665,08 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych zastępczo przez Miasto B. na poczet opłat za pobyt I. B. w DPS w okresie od 1 lutego 2015 r., do 4 grudnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., po rozpatrzeniu odwołania A. B., decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...]: 1. uchyliło zaskarżoną decyzję w pkt 1 i umorzyło postępowanie w zakresie opłaty od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. oraz utrzymało w mocy decyzję w zakresie ustalenia opłaty od dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 4 grudnia 2017 r. w łącznej kwocie 44.583,74 zł; 2. uchyliło zaskarżoną decyzje w pkt 2 i umorzyło postępowanie w zakresie zobowiązania do zapłaty kwoty 46.665,08 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych zastępczo przez Miasto B. za pobyt I. B. w DPS w okresie od 1 lutego 2015 r. do 4 grudnia 2017 r. A. B. decyzję SKO w B. zaskarżyła do sądu administracyjnego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować wyrządzeniem znacznej szkody majątkowej w mieniu skarżącej. Skarżąca jest matką samotnie wychowująca dwójkę dzieci i obciążenie jej obowiązkiem zapłaty kwoty w wysokości 44.583,74 zł jednorazowo spowoduje, że skarżąca nie tylko nie będzie w stanie sprostać nałożonemu obowiązkowi bez uszczerbku dla siebie i swojej rodziny, lecz w razie skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, wykonanie decyzji może skutkować powstaniem szkody oraz wyrządzeniem skutków trudnych do odwrócenia. Zwłaszcza w sytuacji w której obowiązek zapłaty nakładany jest po raz kolejny, zaś wszystkie poprzednie decyzje były uchylane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Na wstępie podać należy, że kwestia opłaty przez A. B. pobytu babki w DPS były już przedmiotem kontroli WSA w Białymstoku. Sąd w sprawie II SA/Bk 642/16 kontrolował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. ustalającą A. B. opłatę w wysokości 18.159,78 zł. Wówczas także był złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który został uwzględniony. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie niniejszej również stroi na stanowisku, że zasługuje on na uwzględnienie. Tym bardziej, że ustalona opłata wynosi aktualnie już 44.583,74 zł. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny złożonego wniosku w kontekście opisanych wyżej przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Istotnie bowiem obowiązek uiszczenia kwoty w wysokości 44.583,74 zł może wpłynąć negatywnie na utrzymanie rodziny skarżącej. Tym bardziej, że skarżąca samotnie wychowuje dwójkę dzieci. Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jej wysokość, która jest znaczna. Potencjalna egzekucja tej należności szczególnie w sytuacji rodzinnej skarżącej mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że zasadnym jest zastosowanie w niniejszej sprawie środka w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Nadmienić jednocześnie trzeba, że na obecnym etapie postępowania sąd nie dokonywał kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, a jedynie badał, czy w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Fakt uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza, zatem przesądzenia o zasadności wniesionej skargi. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.