II SA/Bk 492/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lipca 2012 r. wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...] w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W dniu 6 czerwca 2012 r. K. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...], wydane w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko. W tym samym dniu Skarżąca złożyła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że sporządzenie przez inwestora raportu według treści punktu 2 ppkt 1 lit. c określonego postanowienia SKO w Ł., ustalającego w sposób bardzo ogólny i niechroniący interesów osób sąsiadujących z inwestycją obowiązki inwestora w zakresie przewidywanych rodzajów i ilości zanieczyszczeń, wynikających z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia, sporządzenie przez inwestora raportu o tej treści a następnie zrealizowanie na jego podstawie inwestycji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Skarżąca zaznaczyła również, że wybudowanie biogazowni narazi mieszkańców ulicy, przy której zostanie ona zlokalizowana oraz nieruchomości bezpośrednio przylegających do niej, na uciążliwości związane z jej funkcjonowaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. O wstrzymaniu wykonania decyzji (postanowienia) sąd administracyjny może orzec, gdy stwierdzi, że wykonanie tego aktu rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.). Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji (postanowienia) ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego. Przede wszystkim należy podnieść, że przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi i wiąże się to z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...], wydane w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz ustalenia zakresu raportu oddziaływania na środowisko. Zaskarżone postanowienie nie stanowi aktu, który upoważniałby inwestora do rozpoczęcia i realizacji inwestycji. Nie przesądza o jej lokalizacji i nie wywołuje żadnych skutków prawnorzeczowych. Tym samym zaskarżone postanowienie nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pokreślić przy tym należy, iż przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest etapem do wydania postanowienia w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na środowisko. Dla inwestora stanowi natomiast wyłącznie podstawę do wystąpienia o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. , jak w sentencji postanowienia.