II SA/Bk 50/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Wójta Gminy Ł. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] Wójt Gminy Ł. na podstawie art. 104 kpa oraz art. 33 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne zatwierdził jako prawnie obowiązujące granice między działką oznaczoną w operacie ewidencji gruntów wsi G. S. gm. Ł. nr geod. [...] posiadającą urządzoną księgę wieczystą KW [...] będącą własnością małżonków W. i K. G. a działką oznaczoną nr geoid. [...] nie posiadającą urządzonej księgi wieczystej będącej własnością K. G. s. B. i B. K. G. w dniu 12 grudnia 2006r. wniósł do sądu administracyjnego skargę na powyższą decyzję. W uzasadnieniu skargi podał, że zaskarżona decyzja ustaliła nowe granice pomiędzy działkami jedynie w oparciu o stanowisko jednej strony, albowiem skarżący nigdy nie złożył podpisu akceptującego nowe granice. Sędzia prowadzący sprawę rozgraniczeniową opierał się na treści tej decyzji i wydał wyrok równoznaczny z jej treścią. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. nr 30, poz. 163 ze zm.) strona niezadowolona z ustalenia ( w drodze decyzji administracyjnej) przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji, przekazania sprawy sądowi. Powyższy przepis stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 127 kpa zasady, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stornie odwołanie tylko do jednej instancji. W sytuacji zatem gdy strona postępowania rozgraniczeniowego jest niezadowolona z decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości, wówczas nie służy jej odwołanie od tej decyzji na zasadach i w trybie przewidzianym w kpa i w konsekwencji skarga do sądu administracyjnego, lecz żądanie przekazania sprawy sądowi powszechnemu. Jako, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała odrzuceniu. Z treści skargi wynika, że sprawa o rozgraniczenie spornych działek była rozpoznawana przez sąd powszechny, dlatego też marginalnie należy wskazać, że w sytuacji gdy strona kwestionuje legalność decyzji administracyjnej z powołaniem się na okoliczności wymienione w art. 145§1 lub 156§1 kpa, wówczas może żądać wznowienia postępowania lub stwierdzenia jego nieważności ale jedynie w części nie objętej żądaniem przekazania sprawy sądowi. Wówczas do rozpatrzenia żądania wznowienia postępowania lub żądania stwierdzenia nieważności właściwe są organy administracji publicznej.