II SA/Bk 500/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Rektora Politechniki B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stypendium doktoranckiego p o s t a n a w i a odrzucić skargę A. Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Rektora Politechniki B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie cofnięcia stypendium doktoranckiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z racji braku wyczerpania przez skarżącą służącego jej w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego na etapie przedsądowym. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Jak stanowi art. 52 § 2 w/w ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie zgodnie z treścią art. 207 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164 poz.1365 ze zm.) w zw. z art. 127 § 3 kpa środkiem zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego był wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowany do Rektora Politechniki B. Z akt sprawy nie wynika, aby taki wniosek poprzedzał złożenie skargi do sądu. Nadmienić przy tym należy, że skarżąca została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. W tej sytuacji Sąd nie mógł poddać skargi merytorycznej ocenie, albowiem w pierwszej kolejności musiał skontrolować jej dopuszczalność. W tym przypadku jeden z formalnych warunków dopuszczalności skargi nie został spełniony. Dostrzeżenie powyższego czyniło koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 52 § 1 tejże ustawy.