II SA/Bk 502/17
PostanowienieWSA w Białymstoku2017-08-04
Skład orzekający: Tomasz Oleksicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zasiłku celowego jest zasadny, biorąc pod uwagę ustawowe zwolnienie od kosztów w sprawach z zakresu pomocy społecznej?Ratio decidendi
Postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zasiłku celowego podlega umorzeniu, ponieważ skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a PPSA. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego został uwzględniony, ponieważ skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swojego utrzymania, biorąc pod uwagę jego niskie dochody z gospodarstwa rolnego, stan zdrowia i posiadany majątek.Stan faktyczny
Skarżący J. G. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. dotyczącą zasiłku celowego. Jednocześnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Skarżący wskazał na swoje trudne położenie materialne, niskie dochody z gospodarstwa rolnego, przewlekłą chorobę i zły stan posiadanych nieruchomości.Rozstrzygnięcie
1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 04 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
J. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Źródło miesięcznego utrzymania skarżącego stanowi gospodarstwo rolne. Dochód uzyskiwany
z prowadzenia działalności rolniczej wystarcza na pokrycie kosztów produkcji
i wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem. Wykazane wydatki stałe J. G. to: ubezpieczenie KRUS – 393 zł (kwartalnie), energia elektryczna
– 56,50 zł (miesięcznie), gaz – 30 zł (miesięcznie), telefon – 50 zł (miesięcznie), śmieci – 7,50 zł (miesięcznie), podatek rolny – 273 zł (rocznie), lekarstwa
i rehabilitacja – 150 zł (miesięcznie), dojazdy do lekarzy – 100 zł (miesięcznie), ubezpieczenie budynków - 161 zł (rocznie), ubezpieczenie ciągnika – 60 zł (rocznie), zakup żywności – 200 zł (miesięcznie), środki higieny osobistej – 50 zł (miesięcznie). J. G. jest osobą przewlekle chorą, wymagającą stałego leczenia i rehabilitacji. Skarżący posiada dom o powierzchni [...] m2 (bez wody bieżącej, centralnego ogrzewania, wymagający generalnego remontu), nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha (w tym grunty rolne – [...] ha i grunty leśne – [...] ha), ciągnik rolniczy U. [...]-[...], rok prod. 1984 i inny podstawowy sprzęt rolniczy, cztery cielaki oraz dwa stare budynki gospodarcze (k. 10 – 11).
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Niniejsza sprawa dotyczy zasiłku celowego. W konsekwencji skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie I sentencji.
Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez J. G. podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku J. G. dowiódł, iż nie jest
w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż miesięczny dochód uzyskiwany z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego wystarcza jedynie na pokrycie kosztów produkcji i wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem. Skarżący posiada dom o powierzchni [...] m2 (wymagający remontu) oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha (w tym: grunty rolne – [...] ha i grunty leśne – [...] ha), ciągnik rolniczy U. [...]-[...], rok prod. 1984, inny podstawowy sprzęt rolniczy oraz cztery cielaki. J. G. nie posiada zgromadzonych oszczędności.
W tej sytuacji biorąc pod uwagę niską dochodowość prowadzonego gospodarstwa rolnego (niewielka powierzchnia, mała liczba zwierząt hodowlanych), zły stan zdrowia skarżącego, a także stan posiadanych zabudowań, w tym domu niewątpliwie wymagającego gruntownego remontu należy zatem stwierdzić, iż J. G. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło