II SA/Bk 503/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 listopada 2015 r. sprawy ze skargi E. i J. S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ziemnego stawu rybnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...].06.2015 r., nr [...]P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. z dnia [...].02.2015 r. nr [...]nakazującą E. i J. S. (zwani też dalej: "skarżącymi") rozbiórkę ziemnego stawu rybnego stanowiącego urządzenie melioracji szczegółowej, zlokalizowanej na działce nr [...] w N. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w H. (zwany dalej: "PINB w H.") w dniu [...].01.2014 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budowy stawu na działce nr geod. [...] położonej w N. przy ul. P. [...]. W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu [...].01.2014 r. pracownicy stwierdzili, że na przedmiotowej działce znajduje się zbiornik wodny o wymiarach ok. 15 m x 22 m, który z trzech stron jest ogrodzony siatką na słupkach stalowych. Obecny podczas kontroli J. S.wyjaśnił, że w 1997 r. nabył działkę wraz z rozlewiskiem. Zabezpieczył brzegi "poprzez opalikowanie i zabezpieczenie faszyną", aby woda nie przedostawała się na sąsiadujące działki. Ponadto zaznaczył, że z wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia [...].11.2013 r. o sygn. akt [...]wynika, że razem z żoną nabyli (aktem notarialnym [...]) nieruchomość gruntową o powierzchni 2200 m2 wraz z istniejącym stawem, który oczyścili i odmulili. Według inwestora, Sąd Okręgowy w B. stwierdził, że działka została nabyta wraz z istniejącym stawem, na podstawie oględzin sądu i zebranych dokumentów oraz przesłuchania świadków. Skarżący oświadczył, że przy nabyciu nie zostały przekazane inne dokumenty, poza aktem notarialnym. Z kolei w trakcie oględzin z dnia [...].02.2014 r. PINB w H. ustalił, że na działce nr geod. [...], położonej w N., zlokalizowany jest staw o wym. 19,00 x 11,50 m w odległości 1,80 m od ogrodzenia pomiędzy działkami nr geod.[...] i [...] (skarżących i D. W.) 5,20 m od ulicy P. oraz 2,70 m od ogrodzenia od strony działki nr [...]. Według wyjaśnień inwestora głębokość stawu wynosi obecnie ok. 1,00 m. Staw nie posiada utwardzonego dna, służy do gromadzenia wód spływających z działki nr [...] w okresie wiosenno-jesiennym, gdy jest "podwyższony poziom wody gruntowej", a ponadto "do rekreacji codziennej, do amatorskiej hodowli ryb". W dniu oględzin staw był zamarznięty. Ponadto inwestor oświadczył, że wykonane roboty są robotami konserwacyjnymi i nie wymagają pozwolenia, ani zgłoszenia. Z kolei właściciel działki sąsiedniej nr [...]- J. R. oświadczył, że staw ten zawsze istniał, w latach 80-tych jeździł po nim na łyżwach. Ponadto obecna podczas oględzin K. R. (matka J. R. i poprzednia właścicielka działek nr [...] i [...]) oświadczyła, że w dniu [...].12.2015 r. sprzedała działkę nr [...] D. W., natomiast działkę nr [...] w dniu [...].01.2009 r. przekazała synowi –J.R.. Podniosła, że staw zlokalizowany na działce nr [...], przy granicy działki nr [...] istniał jak sięga pamięcią, czyli od 60 lat, powstał samoistnie oraz, że było to naturalne ukształtowanie terenu. Dodała również, że poprzedni właściciel działki [...] wykonał ogrodzenie po to, by staw nie został zniszczony. W wyniku przeprowadzonego postępowania PINB w H. wydał w dniu [...].03.2014 r. decyzję nr[...], w której na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) odmówił zobowiązania skarżących do wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych, dotyczących budowy stawu na działce nr [...] w N. Po rozpatrzeniu odwołania D. W., P.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. (zwany dalej: "[...]WINB w B.") decyzją z dnia [...].06.2014 r. nr [...]uchylił powyższe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy zalecił organowi I instancji, aby przy ponownym rozpatrzeniu sprawy ustalił czy przedmiotowy staw był stawem czy tylko naturalnym rozlewiskiem, czy roboty wykonane przez skarżącego (wyrównanie brzegów, odmulania) wymagały uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia oraz ustalił wymiary przedmiotowego stawu ze względu na odmienne wskazanie wymiarów stawu w protokole kontroli i protokole oględzin, a także zwrócił uwagę na dołączone mapy przedmiotowego terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 12.11.2014 r. sygn. akt II SA/Bk 747/14 oddalił skargę E. i J. S. na ww. decyzję organu II instancji. Ponownie prowadząc postępowanie, PINB w H. przesłuchał świadków. K. i J.R. potwierdzili swoje wcześniejsze oświadczenia, I. Ż. (dawna współwłaścicielka działki nr [...]) zeznała, że nie było tam stawu, ani rozlewiska. Również H. L. (poprzednia współwłaścicielka przedmiotowej działki) stwierdziła, że w czasie gdy z mężem byli właścicielami tego terenu nie było tam stawu. W związku z powyższym PINB w H. wydał w dniu [...].01.2015 r. postanowienie nr [...], w którym na podstawie art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego, wstrzymał prowadzenie robót budowlanych (budowy ziemnego stawu rybnego na przedmiotowej działce) wykonywanych bez wymaganego zgłoszenia oraz nałożył na skarżących obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia: (1) dokumentów określonych w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, tj. opisu zakresu wykonanych robót budowlanych, oświadczenia, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, (2) projektu zagospodarowania działki, (3) ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, (4) pozwoleń i opinii wymaganych odrębnymi przepisami. Z wymaganych dokumentów zobowiązani przedłożyli jedynie oświadczenie J. S. o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W związku z powyższym, PINB w H. decyzją z dnia [...].02.2015 r., nr [...]nakazał skarżącym rozbiórkę ziemnego stawu rybnego o wymiarach 19,0 x 11,50 m, stanowiącego urządzenie melioracji wodnej szczegółowej, zlokalizowanego na działce nr [...] w N., wybudowanego po 1997 r. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący podnieśli, że organ I instancji neguje ustalenia dwóch sądów, których wyroki są wyższe rangą od ustaleń PINB w H. Zarzucili organowi naruszenie art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego, gdyż po pięciu latach od wybudowania obiektu nie można nakazać jego rozbiórki. Podnieśli także, że organ naruszył zasady praworządnego państwa prawnego wydając postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych i nakazujące dostarczenia odpowiednich dokumentów (w sytuacji, gdy nie budowali oni przedmiotowego stawu), a także odmawiając im złożenia zażalenie na ww. rozstrzygnięcie. Zdaniem skarżących istotnym naruszeniem była też odmowa przesłuchania wszystkich podanych przez nich świadków, na okoliczność istnienia przedmiotowego stawu, tj. J. K., G.P., M. C. oraz pominięcie zeznań K. R. oraz J. R. [...]WINB w B. decyzją z dnia [...].06.2015 r. nr [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu [...].03.2015 r. zwrócił się do Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. o przesłanie powiększenia zdjęć lotniczych z 1997 r. i z lat wcześniejszych oraz, że z otrzymanych zdjęć wynika, że w dniu [...].09.1981 r. stawu nie było. Z kolei na podstawie zdjęcia z dnia [...].08.1997 r. nie można z pewnością stwierdzić, czy był staw. Następnie [...]WINB w B., biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy, m.in. zdjęcia, zeznania świadków oraz mapy geodezyjne stwierdził, że przedmiotowy staw powstał najprawdopodobniej po [...].06.1997 r. Podniósł również, że pomimo, iż skarżący twierdzą, że nabyli działkę wraz ze stawem, to zeznania dwóch poprzednich współwłaścicielek przedmiotowej działki jednoznacznie stwierdzają, że do czasu nabycia działki przez obecnych właścicieli, nie było na niej stawu. Organ nadmienił również, że zarówno w akcie notarialnym, jak i na planie zagospodarowania działki (będącym elementem dokumentacji budowlane załączonym do pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na posesji należącej do skarżących) nie stwierdza się istnienia stawu na działce nr [...] w N.. Również z decyzji Starostwa Powiatowego w H. z dnia [...].04.2010 r. nr [...]wynika, że w dniu [...].11.2009 r. staw już istniał. W związku z powyższym [...]WINB w B. stwierdził, że roboty które wykonali skarżący przy istniejącym stawie nie były jedynie konserwacją a samowolną budową stawu i dlatego PWIN w H. słusznie wszczął postępowanie na podstawie art. 49 b ustawy Prawo budowlane i zażądał odpowiednich dokumentów. Organ odwoławczy zaznaczył jednak, że wstrzymanie robót budowlanych przez organ I instancji było niewłaściwe, gdyż organ wstrzymuje roboty tylko wtedy gdy budowa nie została zakończona, a z akt nie wynika aby były one prowadzone. Zdaniem organu odwoławczego nie był to błąd znaczący w sprawie. [...]WINB w B. stwierdził, że PINB słusznie wydał decyzję nakazującą rozbiórkę przedmiotowego stawu, gdyż skarżący nie dostarczyli właściwych dokumentów, oprócz oświadczenia J. S. o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Odnosząc się zaś do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy podniósł, że wprawdzie w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w B. o sygn. akt [...]z dnia [...].11.2013 r. znajduje się stwierdzenie, że Państwo S. "odmulili istniejący na nim staw, który zarybiali narybkiem karasia, szczupaka i lina", jednakże postępowanie ww. sądu nie dotyczyło stawu, a zalewania działki skarżących. W związku z tym sąd nie badał kwestii stawu. Ponadto [...]WINB w B. wyjaśnił, że ustawa Prawo budowlane nie zawiera żadnych przepisów, które stanowiłyby o przedawnieniu spraw dotyczących robót i obiektów budowlanych. Organ odwoławczy zaznaczył również, że wymóg przedłożenia dokumentów zawarty w postanowieniu PINB w H. jest zgodny z przepisem art. 49 b ust. 2 pkt 1-3 Prawa budowlanego. Ponadto organ nadmienił, że zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego zażalenia przysługują jedynie w przypadkach, gdy przepis tak stanowi. W związku z tym, że w art. 49 b ust. 2 Prawa budowlanego nie zawiera takiego stwierdzenia, to na postanowienie wydane na podstawie ww. przepisu zażalenie nie przysługuje. Organ II instancji podniósł, że organ dwukrotnie przesłuchiwał świadków oraz, że wówczas skarżący mogli zgłosić swoich świadków lub przyprowadzić ich na przesłuchanie. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc jednocześnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj.: a) art. 6, art. 7, art. 8, art. 10 k.p.a. w zw. z art. 49 b ust. 1, art. 49 b ust. 3 oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania obywatela do organów państwa, zaniechania podjęcia na wniosek skarżących kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu skarżących, a także przedstawienie stanu faktycznego niezgodnie z rzeczywistością, poprzez niesłusznie przypisanie budowy stawu właśnie skarżącym, a także niewskazanie przez skarżony organ konkretnego okresu, w którym przedmiotowy staw powstał. b) art. 77, art. 78, art. 80, art. 81 k.p.a., poprzez brak zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w związku z odmową przez PINB w H. przesłuchania wszystkich świadków, których wskazali w swoich pisemnych wnioskach, a także niezgodnie z prawdą stwierdzenie przez skarżony organ, że I. Ż. była dawną współwłaścicielką działki nr geod. [...]w N. c) art. 5 ust. 1 w zw. z art. 6, art. 7 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji, poprzez niewskazanie przez skarżony organ konkretnego okresu budowy stawu będącego przedmiotem tego postępowania. 2) Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. a) art. 2 ustawy z dnia 02.04.1997 r. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez naruszenie zasad demokratycznego państwa prawnego, przez brak zapewnienia w toku postępowania sprawiedliwości i rzetelności przy rozstrzyganiu o sytuacji jednostki. b) art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez naruszenie zasad praworządności. c) art. 17 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w związku z ogólnie pojętym zakazem nadużywania praw przez organy administracji publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że organ I instancji nie miał prawa do wydania postanowienia na podstawie art. 49 b ust. 2 Prawa budowlanego, skoro nie byli oni wykonawcami przedmiotowego stawu. Zaznaczyli, że organ nadzoru budowlanego nie wskazał dokładnie w jakim czasie powstał obiekt budowlany i przez kogo został wykonany. Wskazali również, że I. Ż. nigdy nie była właścicielką, ani współwłaścicielką działki nr [...] w N. Podnieśli, że organy nadzoru budowlanego oparły swoje rozstrzygnięcie na fałszywych zeznaniach I. Ż. oraz H. L. oraz pominęły zeznania K. R., J. R., M. C., J. K. i G. P., (oświadczenia ww. zostały dołączone do skargi). Skarżący zaznaczyli również, że przedmiotowe postępowanie jest pokłosiem niezgodnie z prawem pobudowanej i oddanej do użytku inwestycji w postaci pawilonu handlowo-usługowego, zlokalizowanej na działce nr geod. [...] w N. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniósł, że organy nie posiadają kompetencji do rozpatrywania kwestii fałszywych zeznań, m.in. I. Ż. oraz, że bezzasadne jest twierdzenie skarżących, że niniejsza sprawa ma związek ze sprawą budynku handlowo-usługowego na działce sąsiedniej, tym bardziej, że [...]WINB w B. nie prowadził żadnego postępowania, dotyczącego tego budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną skargi. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja [...]WINB w B. z dnia [...].06.2015 r. utrzymująca w mocy decyzję PINB w H. z dnia [...].02.2015 r. nakazująca skarżącym rozbiórkę ziemnego stawu rybnego stanowiącego urządzenie melioracji szczegółowej, zlokalizowanej na działce nr [...]w N. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 49 b ust. 1 i ust. 3 przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm., zwanej dalej: "P.b."). W myśl art. 49b ust. 1 P.b. właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia, chyba że według oceny organu potencjalnie możliwa jest legalizacja obiektu z uwagi na spełnienie przezeń przesłanek z art. 49b ust. 2 P.b. (wówczas dalszy tok postępowania przebiega odmiennie). W konsekwencji rozpoznający sprawę organ w pierwszej kolejności zbadać winien powstałą samowolę pod kątem możliwości jej legalizacji, a w zależności od wyniku poczynionych ustaleń bądź to wstrzymać prowadzenie robót (gdy budowa nie została jeszcze zakończona) i nałożyć na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów umożliwiających ewentualną przyszłą legalizację obiektu, bądź też, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie, w razie stwierdzenia, że legalizacja nie jest możliwa nakazać rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu. W przedmiotowej sprawie, jak słusznie podniósł organ odwoławczy, organ I instancji postąpił niewłaściwie wstrzymując roboty budowlane, gdyż zgodnie z art. 49 b ust. 2 P.b. organ wstrzymuje roboty tylko wtedy, gdy budowa nie została zakończona. Z akt sprawy nie wynika, aby budowa była prowadzona. Powyższe uchybienie PINB w H. nie miało jednak wpływu na wynik sprawy. W tym miejscu należy też wyjaśnić, że ustawą z dnia 27.03.2003 r. o zmianie niektórych ustaw, która weszła wżycie dnia 11.07.2003 r. dokonano m.in. zmiany Prawa budowlanego w części dotyczącej wymogów realizacji obiektów budowlanych w postaci ziemnych stawów hodowlanych. Zgodnie z tą zmianą wykonywanie robót budowlanych związanych z realizacją takiej budowli (w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego) wymaga pozwolenia na budowę (w zw. z art. 28 ust. 1 tego aktu prawnego). Przed tą zmianą, tak jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie, realizacja takiego obiektu w 2003 r. wymagała jedynie zgłoszenia, a to zgodnie z obowiązującą wówczas treścią art. 29 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego (poza obszarem parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych oraz ich otulin, które to wyłącznie w niniejszej sprawienie zachodzi) w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd podziela ustalony przez organy stan faktyczny i przyjętą przez orzekające w sprawie organy ocenę, iż skarżący dokonali samowolnej budowy stawu rybnego bez wymaganego prawem zgłoszenia. W ocenie Sądu, zgromadzony materiał dowodowy, m.in. zeznania świadków, mapy geodezyjne oraz zdjęcia, wbrew twierdzeniom skarżących wskazują, że przedmiotowy staw powstał po [...].06.1997 r. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że w trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu [...].02.2014 r. na działce nr [...] w Narwi sam skarżący oświadczył, że działkę nabył w 1997 r. i wówczas, w miejscu, gdzie obecnie jest staw było "zagłębienie, które prawdopodobnie wcześniej było stawem" oraz, po nabyciu działki (w tym samym roku) uregulował i zabezpieczył brzegi. Podniósł również, że wykonane roboty są robotami konserwacyjnymi i nie wymagają pozwolenia, ani zgłoszenia. Fakt powstania stawu po [...].06.1997 r. potwierdzają zeznania świadków oraz dokumentacja budowlana załączona do pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na posesji należącej do skarżących. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy pomimo, iż skarżący twierdzą, że nabyli działkę wraz ze stawem w 1997 r., to zeznania dwóch poprzednich współwłaścicielek (I. Ż. i H. L.) przedmiotowej działki jednoznacznie stwierdzają, że do czasu nabycia działki przez obecnych właścicieli, nie było na niej stawu. Również w akcie notarialnym, jak i na planie zagospodarowania działki nie stwierdza się istnienia stawu na działce nr [...]w N. Także z otrzymanych zdjęć lotniczych z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. z 1997 r. i z lat wcześniejszych wynika, że w dniu [...].09.1981 r. stawu nie było, zaś ze zdjęcia z dnia [...].08.1997 r. nie wynika z pewnością czy był staw. Natomiast z decyzji Starostwa Powiatowego w H.z dnia [...].04.2010 r. nr [...]wynika, że w dniu [...].11.2009 r. staw już istniał. Należy też zaznaczyć, że organ odwoławczy słusznie stwierdził, że nawet gdyby przedmiotowy staw powstałby przed datą zakupu działki przez skarżących, ale niezgodnie z obowiązującym prawe, to organy miałyby obowiązek doprowadzenia go do stanu zgodnego z prawem, a obecni właściciele występowaliby jako następcy prawni. W ocenie Sądu, z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że staw powstał po zakupie działki przez skarżących oraz bez wymaganego prawem zgłoszenia. W ocenie Sądu, skoro staw powstał bez wymaganego zgłoszenia, to organy zasadnie rozważyły ewentualną możliwość legalizacji obiektu, wzywając skarżących do dostarczenia stosownych dokumentów, zaś w związku z ich niedoręczeniem (z wymaganych dokumentów złożono jedynie oświadczenie J. S. o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane) w wyznaczonym terminie, zobligowane były stosownie do treści art. 49 b ust. 1 P.b. orzec nakaz rozbiórki ziemnego stawu rybnego stanowiącego urządzenie melioracji szczegółowej. Mając powyższe ustalenia na względzie, w ocenie Sądu, wbrew twierdzeniem skarżących nie doszło do naruszenia art. 6, art. 7, art. 8, art. 10 k.p.a. w zw. z art. art. 49 b ust. 1 i ust. 3 P.b. Jeśli bowiem legalizacja a priori nie jest możliwa z uwagi na zawarte w art. 49b ust. 2 P.b. obwarowania wydanie decyzji o rozbiórce jest obligatoryjne i niezależne od woli organu. Decyzje podejmowane na podstawie art. 49b ust. 1 P.b. budowlane mają bowiem charakter związany. Oznacza to, że jeżeli stwierdzona zostaje samowola budowlana i nie ma możliwości jej legalizacji, to organ jest nie tylko uprawniony, lecz nadto obligowany do wydania nakazu rozbiórki - por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 1999 r., sygn. akt IV SA 69/97, LEX nr 46680. Stosownie zaś do treści art. 7, art. 77 § 1, art. 78, art. 80, art. 81 k.p.a. organy administracji, wbrew twierdzeniom skarżących, podjęły wszystkie niezbędne czynności mające na celu zebranie całego materiału dowodowego w niniejszej sprawie i dokonały jego rzetelnej oceny. Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 i 107 § 3 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie przesłuchano czterech świadków, w tym dwóch poprzednich właścicieli. Organy nadzoru wykazały, że zebrany materiał dowodowy jest wystarczający do wskazania okresu budowy przedmiotowego stawu oraz, że przesłuchanie dodatkowych świadków nie wniesie do sprawy nowych dowodów. Należy też zaznaczyć, że organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę stwierdził, że organy nadzoru budowlanego nie posiadają kompetencji do rozpatrywania kwestii fałszywych zeznań, m.in. I.Ż. oraz, że bezzasadne jest twierdzenie skarżących, że niniejsza sprawa ma związek ze sprawą budynku handlowo-usługowego na działce sąsiedniej, tym bardziej, że [...]WINB w B. nie prowadził żadnego postępowania, dotyczącego tego budynku. Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżących nie doszło też do naruszenia art. 5 ust. 1 w zw. z art. 6, art. 7 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji, art. 2 i art. 7 ustawy z dnia 02.04.1997 r. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 17 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że pomimo, iż wynik przeprowadzonego postępowania jest niezgodny z oczekiwaniami strony skarżącej, nie może to oznaczać, że zaskarżona decyzja narusza prawo. Sąd administracyjny niezwiązany granicami skargi nie stwierdził innych naruszeń prawa, które mogłyby stanowić podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.