II SA/Bk 510/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2005 r. sprawy ze skargi L. C.K. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2005 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu samowolnego przystąpienia do użytkowania obiektu oddala skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] marca 2005 roku o Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] stycznia 2005 roku o Nr [...], w którym wymierzono panu L. C. K. karę za samowolne przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego w wysokości 5.000 złotych. Przebieg postępowania przedstawiał się następująco: W dniu 3 stycznia 2005 roku wpłynęło do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w S. pismo A. R. informujące, iż rezygnuje on z funkcji kierownika budowy u pana L. C. K. oraz wskazujące, że inwestor rozpoczął budowę zbiornika na gnojówkę niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Pismem z dnia [...] stycznia 2005 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. poinformował pana L. C. K. o przyszłej kontroli budowy budynku w dniu [...] stycznia 2005 roku. W międzyczasie w dniu [...] stycznia 2005 roku inwestor złożył zawiadomienie o zakończeniu budowy obory wraz z urządzeniami towarzyszącymi w G. W dzienniku budowy przedłożonym do zawiadomienia o zakończeniu budowy znalazł się zapis kierownika budowy pana Z. B., stwierdzający częściowe użytkowanie obiektu. W trakcie kontroli budowy obory wraz ze zbiornikiem na nieczystości płynne i trzykomorowym zbiornikiem na gnojówkę, przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2005 roku stwierdzono, iż budynek obory został wykonany z nieistotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz że budynek jest użytkowany – większość stanowisk przewidzianych do hodowli bydła zajmuje żywy inwentarz. Ustalono również istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie zbiornika na nieczystości, w związku z powyższym wszczęto niezależne postępowanie administracyjne. Mając na uwadze powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w oparciu o art. 57 ust 7 w związku z art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jednolity tekst Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), wymierzył panu L. C. K. karę w wysokości 5.000 zł za samowolne przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego tj. obory murowanej o obsadzie 45 DJP wraz z urządzeniami towarzyszącymi w G. [...], gminie S. Z powyższym postanowieniem o nałożeniu kary w wysokości 5.000 zł za samowolne użytkowanie obiektu budowlanego nie zgodził się pan L. C. K., składając zażalenie z dnia [...] stycznia 2005 roku, uzupełnione trzema pismami. Organ II instancji na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wskazał, iż decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku, znak [...] Starosta S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił panu L. C. K. pozwolenia na budowę obory murowanej wraz z zbiornikami na nieczystości płynne na działce o numerze ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości G. Decyzja ta zobowiązywała inwestora do zachowania warunków określonych w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlanego. Inwestor zwolniony był z obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu, ale w pkt. 3 pouczenia znalazł się zapis, iż do użytkowania obiektu można przystąpić w terminie 14 dni od dnia doręczenia do właściwego organu zawiadomienia o zakończeniu budowy, a organ w tym terminie nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Z uwagi na to, że w dniu 14 stycznia 2005 roku podczas kontroli tego obiektu stwierdzono użytkowanie tego obiektu, zgłoszenie wnioskodawcy z dnia [...] stycznia 2005 roku o zakończeniu budowy obory z urządzeniami towarzyszącymi nie było skuteczne. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w zaskarżonym postanowieniu wskazał, iż nowelizacją prawa budowlanego, dokonaną ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 roku wprowadzona została sankcja finansowa z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego – bez uzyskania pozwolenia na użytkowanie (art. 55) lub jak w przedmiotowej sprawie bez skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy (art. 54). W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego zobligowany był do nałożenia kary stosownie do art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Do kary tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59 "f" ust 1, z tym że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu. Na tej podstawie organ II instancji podzielił ustalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. co do bezprawnego rozpoczęcia użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego i utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] stycznia 2005 roku o wymierzeniu inwestorowi kary pieniężnej. Postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2005 roku zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku pan L. C. K. Zarzucił mu naruszenie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane przez uznanie, że doszło do samowolnego użytkowania obiektu budowlanego oraz wydanie postanowienia o wymierzeniu kary przez organ niekompetentny do wydania takiego postanowienia. Podniósł także, iż doszło do rażącego naruszenia art. 35 § 3 kpa. W uzasadnieniu skargi skarżący wyraził również pogląd, iż wobec ukończenia budowy przedmiotowego obiektu budowlanego, zawiadomił o tym w dniu [...] stycznia 2005 roku organ nadzoru budowlanego oraz poinformował o zamiarze rozpoczęcia jego użytkowania. Niezależnie jednak od tego stwierdził, że karygodnym byłoby zakazanie użytkowania obory i trzymanie bydła na dworze zimową porą, podczas gdy przystosowana obora stałaby pusta. Wszelkie zaś zastrzeżenia w tej kwestii - w jego ocenie - należy kierować do kierownika budowy pana R., który jest odpowiedzialny za zaistniałą sytuację. W odpowiedzi na tę skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie, przedstawiając argumenty jak w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, w których wskazuje iż pełną odpowiedzialność za tą inwestycję powinien ponieść kierownik budowy, organ II instancji podniósł iż zostało wszczęte postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie w stosunku do kierownika budowy obiektu budowlanego – obory. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych -Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W toku postępowania przeprowadzonego w przedmiocie stwierdzenia odstępstw w realizacji obiektu budowlanego w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę organ przeprowadził miejscowe oględziny przedmiotowego obiektu. Upoważniły go do tego przepisy art. 81 "a", 84 i 84 "a" ustawy z 7 lipca 1994 roku prawo budowlane, przy czym organ I instancji pismem z dnia [...] stycznia 2005 roku zawiadomił inwestora o wyznaczonej na dzień [...] stycznia 2005 roku kontroli budowy. Wówczas to skarżący w dniu [...] stycznia 2005 roku zawiadomił organ nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy obory wraz z urządzeniami towarzyszącymi. Podkreślić należy, że decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku, znak [...] Starosta S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił panu L. C. K. pozwolenia na budowę obory murowanej wraz z zbiornikami na nieczystości płynne, ale równocześnie pouczył skarżącego, iż do użytkowania obiektu można przystąpić w terminie 14 dni od dnia doręczenia do właściwego organu zawiadomienia o zakończeniu budowy, gdy organ w tym terminie nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Skarżący natomiast był zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie wymagane było pozwolenie na budowę, można było zatem przystąpić dopiero po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji (art. 54 prawa budowlanego). Nie budzi żadnych wątpliwości w ocenie Sądu zasadność ustalenia, iż w toku oględzin przedmiotowy obiekt budowlany był już użytkowany, mimo że od zgłoszenia dokonanego przez skarżącego minęło zaledwie siedem dni i nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozpoczęcia użytkowania obiektu. Świadczy o tym protokół tej czynności wraz ze sporządzoną dokumentacją fotograficzną. Z dowodów tych wynika jednoznacznie, że w dniu [...] stycznia 2005 roku obiekt był już użytkowany, a większość stanowisk przewidzianych do hodowli bydła była już zajęta przez inwentarz żywy tj. krowy i cielęta. Przystąpienie do użytkowania budynku było naturalną konsekwencją stanowiska właścicieli budynku, iż skoro obiekt nadaje się już do użytkowania, a na dworze jest zimno, to nie ma potrzeby aby zwierzęta przebywały na podwórzu. Swoje stanowisko skarżący podkreślił również w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, powołując się przy tym na przepisy o ochronie zwierząt. Niemniej jednak przepis art. 54 prawa budowlanego wskazuje na obowiązek zawiadomienia organu nadzoru o zakończeniu budowy, natomiast użytkowanie obiektu może nastąpić dopiero po 21 dniach od dnia doręczenia zawiadomienia i nie zgłoszeniu sprzeciwu w drodze decyzji. Złożenie zaś sprzeciwu przez organ – co miało miejsce w przedmiotowej sprawie w dniu [...] stycznia 2005 roku – w konsekwencji czyniło zawiadomienie o zakończeniu budowy nieskutecznym, a zatem uniemożliwiającym użytkowanie obiektu. Skoro więc skarżący mimo powyższych okoliczności przystąpił do użytkowania spornego budynku, mimo zgłoszonego sprzeciwu przez organ nadzoru, to zastosowanie względem niego sankcji przewidzianej w art. 57 ust. 7 w związku z art. 59 f ust. 1 prawa budowlanego było uzasadnione. Podkreślić ponadto należy, iż nie można zgodzić się z skarżącym, że organ nadzoru nie był kompetentny do wydania postanowienia o wymierzeniu kary. Rzeczywiście to art. 83 prawa budowlanego określa jakie sprawy należą do kompetencji powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, ale jest w nim wskazany między innymi art. 57 ust. 7 prawa budowlanego stanowiący podstawę wymierzenia przez organ kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. W kwestii natomiast zarzutów skarżącego w stosunku do kierownika budowy toczy się odrębne postępowanie administracyjne i okoliczności te nie mogą podlegać merytorycznej kontroli w tej sprawie. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.