II SA/Bk 511/15
WyrokWSA w Białymstoku2015-09-17
Skład orzekający: Anna Sobolewska-Nazarczyk, Grażyna Gryglaszewska, Małgorzata Roleder
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami jest obligatoryjne w przypadku nieprzystąpienia przez kierowcę do egzaminu kontrolnego, do którego został skierowany z powodu przekroczenia limitu punktów karnych?Ratio decidendi
Cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami jest obligatoryjne, gdy kierowca nie przystąpi do egzaminu kontrolnego, do którego został skierowany na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym z powodu przekroczenia limitu punktów karnych. Organ nie ma w takiej sytuacji swobody uznania. Zarzuty dotyczące nieprawidłowego naliczenia punktów karnych nie mogą być rozpoznawane przez organ cofający uprawnienia, lecz przez właściwy rzeczowo organ, jakim jest Policja.Stan faktyczny
Starosta cofnął L. B. uprawnienia do kierowania pojazdami z powodu nieprzystąpienia do egzaminu kontrolnego, do którego został skierowany przez Wojewódzkiego Komendanta Policji w B. na skutek przekroczenia limitu punktów karnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. L. B. wniósł skargę do WSA, zarzucając błąd w naliczeniu punktów karnych przez funkcjonariusza.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi oddala skargę
Starosta Z. decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 roku, nr [...], podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20.06.1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2002 roku, poz. 1137 z późn. zm.) cofnął Panu L. B. uprawnienia do kierowania pojazdami – prawo jazdy kat. A, B, BE, C, CE nr [...], nr druku [...] wydane dnia [...].03.2012 r. Na skutek odwołania Pana L. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...].05.2015 roku nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy podkreślił, że na wniosek P. Wojewódzkiego Komendanta Policji w B. decyzją z dnia [...].03.2014 roku skierowano odwołującego się na egzamin kontrolny w terminie do 31.01.2015 roku, do którego, mimo początkowego wyrażenia zgody, Pan L. B. nie przystąpił.
Z uwagi na powyższe organ I instancji w myśl art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a – ustawy Prawo o ruchu drogowym, zasadnie orzekł o cofnięciu prawa jazdy. Cofniecie to ma charakter obligatoryjny, a więc nie pozostawia organowi możliwości podjęcia decyzji uznaniowej.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniósł Pan L. B. zarzucając naruszenie prawa, bowiem jego zdaniem kontrolujący funkcjonariusz powinien nałożyć maksymalnie 10 punktów kary zamiast 16 punktów. Błąd funkcjonariusza spowodował, że wszystkie następne decyzje są niezgodne z prawem.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja i poprzedzająca jej wydanie decyzja organu I instancji nie naruszają prawa.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonych decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 20.06.1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2002 roku, poz. 1137 z późn. zm.).
Z uwagi na przekroczenie punktów (łącznie 26) P. Wojewódzki Komendant Policji w oparciu o art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b cytowanej wyżej ustawy wnioskiem z dnia 12 marca 2014 roku zwrócił się do Starosty Z. o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy Pana L. B.
Starosta Z. w myśl cytowanego powyżej art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b decyzją z dnia [...].12.2014 roku skierował skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, określając termin wystarczający do jego złożenia na dzień 31.01.2015 roku.
Początkowo skarżący wyraził zgodę na przystąpienie do egzaminu, ale potem do niego nie przystąpił i wywiódł skargę do sądu.
W wyniku nieprzystąpienia do egzaminu przez Pana L. B. Starosta Z., obligowany treścią art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a cytowanego Prawa o ruchu drogowym, cofnął skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami – prawo jazdy kat. A, B, BE, C, CE nr [...]. Była to decyzja obligatoryjna, ponieważ ustawodawca nie zawarł w ustawie możliwości działania uznaniowego organu w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że zaskarżone decyzje odpowiadają przesłankom zawartym w wymienionych przepisach prawnych. Zarzut skarżącego o nieprawidłowym naliczeniu mu punktów karnych przez funkcjonariusza w czasie dokonywanej kontroli drogowej nie mógł być rozpoznawany przez Starostę Z., bowiem nie należy o do jego kompetencji, zaś skarżący winien go podnieść przed właściwym rzeczowo organem, tj. Policją i w innym postępowaniu.
Dlatego też uznając, że zaskarżone decyzje są zgodne z prawem Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło