II SA/Bk 517/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz. 958), Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] o ustaleniu lokalizacji drogi gminnej położonej w B. dla inwestycji polegającej na budowie ul. S. w B. (od ul. G. do ul. B.) wraz z budową infrastruktury, przebudową istniejącego uzbrojenia kolidującego z wnioskowaną inwestycją i zatwierdzeniem projektu podziału nieruchomości, na działkach nr ew. gruntów: – 105/6, 105/5, 105/8, 127/1, 128/1, 138/13, 143/13, 735, 156/14, 159/8, 160/21, 166/61, 167/1, 168/1, 169/44, 170/32, 173/1, 174/13, 174/15, 175/3, 175/5, 176/1 - obręb 22. Skargę od powyższej decyzji do sądu administracyjnego wywiódł J. T. – właściciel działki 105/4 (która został podzielona na działki nr 105/8 i 105/9) oraz współwłaściciel działki 105/5. Wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podał, że na skutek wykonania decyzji zostanie pozbawiony prawa własności, co wyrządzi znaczną szkodę i spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki związane ze zniszczeniem infrastruktury i mediów istniejących na działkach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd ma zatem możliwość, ale nie obowiązek wydania takiego postanowienia. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie analizuje zatem wszelkich skutków jej wykonania, a jedynie rozważa, czy wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym jej uchyleniu. Winien także wyważyć przeciwstawne interesy: indywidualny i społeczny. W przypadku zderzenia tych dwóch interesów sąd powinien w świetle konkretnych okoliczności faktycznych rozważyć, który z nich zasługuje na uwzględnienie Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) ma szczególny charakter, bowiem jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabycie nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora w celu budowy drogi. W przedmiotowej sprawie wystąpiła sprzeczność interesu społecznego, którego należy upatrywać w budowie drogi gminnej oraz interesu skarżącego, który nie może się pogodzić z ograniczeniem możliwości dysponowania nieruchomościami. W wyniku wydanej decyzji istotnie ograniczono możliwość dysponowania nieruchomościami skarżącego, jednakże ich zajęcie nastąpiło za odpowiednim odszkodowaniem, co wynika z treści art. 12 ust. 4a i 18 ustawy. Ponadto stosownie do przepisu art. 13 ust. 3 ustawy jeżeli nabywana jest część nieruchomości, a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele właściwy zarządca drogi jest obowiązany do nabycia, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego, tej części nieruchomości. Odszkodowanie przewidziane za przejście nieruchomości na własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego a także możliwość wykupu części nieruchomości nienadającej się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele wskazuje, że wykonanie decyzji nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani też niebezpieczeństwa powstania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że kwestionowana decyzja bezpośrednio nie stwarza niebezpieczeństwa w postaci zniszczenia infrastruktury i mediów na nieruchomościach skarżącego, albowiem w oparciu o tę decyzję nie można rozpocząć robót budowlanych. Decyzja ta została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych przed nowelizacją, która weszła w życie z dniem 10 września 2008 r. Oznacza to, że przedmiotowa inwestycja drogowa realizowana jest dwuetapowo. Najpierw poprzez uzyskanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji drogi a następnie poprzez uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę drogi. Dopiero uzyskanie pozwolenia na budowę stanowi podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych. W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należało uznać za niezasadny i oddalić go na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.