II SA/Bk 518/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 października 2019 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie dokonania zmian w projekcie uproszczonego planu urządzania lasu oddala skargę Działając na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. 2017, poz. 788, dalej: "u.l."), Starosta S. zlecił sporządzenie projektów uproszczonych planów urządzania lasu dla obrębów geodezyjnych gminy S. na okres od [...] stycznia 2019 r. do [...] grudnia 2028 r. Dnia [...] sierpnia 2018 r. projekt ten został wyłożony do publicznego wglądu w siedzibie Gminy Sidra na okres 60 dni. W dniu [...] września 2018 r. S. K. złożył zastrzeżenia i wnioski do projektu uproszczonego planu urządzania lasu dla obrębu S., dotyczące następujących działek: [...], [...], [...], [...], [...], [...] (w części), [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] wskazując, że jego zastrzeżenia dotyczą zawyżonego wieku drzewostanu. Wskutek powyższego w dniu 16 października 2018 r. przeprowadzono oględziny ww. działek leśnych z udziałem wykonawcy projektu oraz S. K., podczas których ustalono rodzaj i wiek drzewostanu na ww. działkach. Protokół został podpisany przez wszystkie uczestniczące w oględzinach osoby. Decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] Starosta S.: 1. uznał zastrzeżenia złożone do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu dla obrębu S., opracowanego na okres od [...] stycznia 2019 r. do [...] grudnia 2028 r. dotyczące niewłaściwego określenia w dokumentacji opisu taksacyjnego oraz wieku drzewostanu na działkach nr: [...],[...] (wydzielenie 2c), [...], [...], [...], [...], [...], [...] i dokonał zmiany następujących zapisów: a) na działce o nr [...] wyodrębniono osobne wydzielenie 4fx o opisie 6Św25 4Brz/25, b) na działce o nr [...] wydzielenie 2c dokonano korekty opisu taksacyjnego z 10O140 MJS Brz40 na 10O140 MJS Brz40 O160, c) na działce o nr [...] zmieniono opis taksacyjny z 7So6 3Brz7 na 5So6 5Brz7, d) na działce o nr [...] z wydzielenia 2x wyodrębniono nowe wydzielenie 2jx o opisie 6Os20 4Brz20 MJS Lp20 Db20, e) na działce o nr [...] wydzielenie 2y zmieniono opis taksacyjny z użytkowana rolniczo na 10Św4 MJS So3, f) na działce o nr [...] z wydzielenia 2z wyodrębniono osobne wydzielenie 2kx o opisie taksacyjnym 10So45 MJS So60, g) na działkach o nr geod. [...] oraz [...] zmieniono opis taksacyjny z 10So75 PJD Os75 Brz75 na 6So60 4So75 PJD Brz60 Os60, h) na działce o nr [...] z wydzielenia 1f wyodrębniono osobne wydzielenie 1ax o opisie halizna, i) na działce o nr [...] z wydzielenia 5hx wyodrębniono nowe wydzielenie 5jx o opisie halizna z przestojami OI70, 2. nie uznał zastrzeżeń dotyczących niewłaściwego określenia w ww. dokumentacji opisu taksacyjnego oraz wieku drzewostanu na działkach o nr geod. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...], położonych w obrębie S. i pozostawił zapisy w ww. dokumencie bez zmian, wskazując, że: a) na działce o nr [...] opis taksacyjny brzmi 10So57, b) na działce o nr [...] opis taksacyjny brzmi 10So57, c) na działce o nr [...] wydzielenie 4ax opis taksacyjny brzmi 10So57 PJD Brz57, d) na działce o nr [...] wydzielenie 2b opis taksacyjny brzmi 10OI35 PJD Brz35, e) na działce o nr [...] wydzielenie 2f opis taksacyjny brzmi 8So75 2Brz75, f) na działce o nr [...] wydzielenie 2g opis taksacyjny brzmi 10So70, g) na działce o nr [...] opis taksacyjny brzmi 10So75, h) na działce o nr [...] opis taksacyjny brzmi 10Os50 PJD Brz50, i) na działce o nr [...] opis taksacyjny brzmi 10So80 PJD Os80 Brz80 MJS So108, j) na działce o nr [...] opis taksacyjny brzmi 10So80, k) na działce o nr [...] opis taksacyjny brzmi 10So85 MJS Db85 Brz60 PJD Os60, l) na działkach o nr [...] wydzielenie 71, a także 727 wydzielenie 7l oraz 7w opis taksacyjny brzmi 10Ol53 PJD Brz53, m) na działce o nr [...] wydzielenie 6s opis taksacyjny brzmi 10OI80. W uzasadnieniu decyzji Starosta S. wskazał powody, dla których na podstawie sporządzonego protokołu oględzin, nie uznano poniższych zastrzeżeń: a) zdaniem wnioskodawcy, drzewostan sosnowy na działce o nr [...] ma mniej niż 30 lat. Przedmiotowy drzewostan w projekcie planu opisano 10So57. Do oceny wieku wykorzystano metodę liczenia okółków. Uzyskano wynik 50-55 lat, oparty na pomiarach trzech losowo wybranych drzew. W związku z powyższym, opis taksacyjny 10So57 pozostawiono bez zmian; b) zdaniem wnioskodawcy drzewostan sosnowy na działce o nr [...], ma mniej niż 40 lat. Przedmiotowy drzewostan w projekcie planu opisano 10So57. Wiek drzewostanu oceniono na 54-57 lat. Do oceny wieku wykorzystano metodę liczenia okółków na trzech reprezentatywnych drzewach. W związku z powyższym, opis taksacyjny 10So57 pozostawiono bez zmian; c) zdaniem wnioskodawcy drzewostan sosnowy na działce o nr [...] wydzielenie 4ax, ma mniej niż 40 lat. Przedmiotowy drzewostan w projekcie planu opisano 10So57 PJD Brz57. Wiek drzewostanu oceniono na 54-57 lat na podstawie liczenia rocznych przyrostów na pniakach po dwóch ściętych drzewach. W związku z powyższym, opis taksacyjny 10So57 PJD Brz57 pozostawiono bez zmian; d) zdaniem wnioskodawcy drzewostan olszowy na działce o nr [...] wydzielenie 2b ma 25 lat. W projekcie planu drzewostan opisano 10O135 PJD Br/35. Podczas oględzin potwierdzono skład gatunkowy oraz wiek drzewostanu. Opis taksacyjny 10Ol35 PJD Brz35 pozostawiono bez zmian; e) na działce o nr [...] wydzielenie 2f, wnioskodawca stwierdził, że na jego działce nie występuje brzoza. W projekcie planu drzewostan opisano 8So75 2Brz75. Podczas oględzin potwierdzono wiek drzewostanu z proponowanym w projekcie planu. W związku z tym, że wydzielenie leśne to fragment lasu jednolity pod względem ważnych gospodarczo cech (wiek drzewostanu, bonitacja, zadrzewienie, typ siedliskowy lasu oraz gatunek panujący), wymagający jednakowego traktowania gospodarczego, granice wydzielenia nie zawsze pokrywają się z granicami działek. W przypadku wydzielenia 2f. obejmuje ono także sąsiednią działkę, na której występuje również brzoza. W związku z powyższym opis taksacyjny 8So75 2Brz75 pozostaje bez zmian; f) zdaniem wnioskodawcy drzewostan sosnowy na działce o nr [...] wydzielenie 2g, ma mniej niż 40 lat. W projekcie planu przedmiotowy drzewostan opisano 10So85. Podczas oględzin oceniono wiek drzewostanu na około 70 lat, na podstawie liczenia okółków na dwóch reprezentatywnych drzewach. Wnioskodawca nie wyraził zgody na pomiar wieku za pomocą świdra Presslera. co dałoby dokładniejszy wynik. Opis taksacyjny zmieniono na 10So70; g) zdaniem wnioskodawcy drzewostan sosnowy na działce o nr [...] ma mniej niż 40 lat oraz występują pojedynczo starsze drzewa. W projekcie planu drzewostan opisano 10So75, co potwierdziły oględziny na podstawie liczenia okółków i rocznych przyrostów na pniaku po ściętym drzewie. W związku z powyższym pozostawiono opis taksacyjny 10So75 bez zmian; h) wnioskodawca stwierdził, że drzewostan na działce o nr [...] składa się z osiki w wieku do 30 lat. W projekcie planu drzewostan opisano 10So50 PJD Brz50. Biorąc pod uwagę, że przy określaniu średniego wieku drzewostanu nie należy brać pod uwagę wieku pojedynczych drzew młodszych lub starszych, ustalono, że ma on około 45-50 lat. W związku z powyższym opis taksacyjny 10Os50 PJD Brz50 pozostawiono bez zmian; i) zdaniem wnioskodawcy drzewostan na działce o nr [...], ma mniej niż 40 lat. W projekcie planu drzewostan opisano 10So80 PJD Os80 Brz80 MJS So108. Podczas oględzin potwierdzono wiek przedmiotowego drzewostanu, biorąc pod uwagę warunki siedliskowe, wysokość drzew oraz ich pierśnicę. W związku z tym opis taksacyjny 10So80 PJD Os80 Brz80 MJS So108 pozostawiono bez zmian; j) wnioskodawca stwierdził, że drzewostan sosnowy na działce o nr [...], ma mniej niż 40 lat, podczas gdy w projekcie planu drzewostan opisano 10So80. Podczas oględzin określono szacunkowy wiek drzewostanu na około 80 lat, biorąc pod uwagę wysokość drzewostanu oraz obwody pni drzew stanowiących gatunek główny. Potwierdzono również skład gatunkowy drzewostanu z zapisami zawartymi w projekcie planu. W związku z powyższym opis taksacyjny 10So80 pozostawiono bez zmian; k) wnioskodawca stwierdził, że drzewostan na działce o nr [...], ma mniej niż 40 lat, a pojedynczo występują starsze sosny. W projekcie planu drzewostan opisano 10So85 MJS Db85 Brz60 PJD Os60. Podczas oględzin, szacunkowo określono wiek drzewostanu na około 85 lat, biorąc pod uwagę wysokość drzewostanu oraz obwody pni drzew stanowiących gatunek główny. Potwierdzono również skład gatunkowy drzewostanu z zapisami zawartymi w projekcie planu Wskazane przez właściciela młodsze drzewa stanowią nieznaczny udział, którego zgodnie z zaleceniami Instrukcji Urządzania Lasu, nie bierze się pod uwagę przy określaniu średniego wieku drzewostanu. W związku z powyższym opis taksacyjny 10So85 MJS Db85 Brz60 PJD Os60 pozostawiono bez zmian; l) zdaniem wnioskodawcy, drzewostan na działce o nr [...]wydzielenie 71, a także na działce o nr [...]wydzielenie 71 oraz 7w, ma mniej niż 35 lat. W projekcie planu drzewostan opisano 10Ol53 PJD Brz53. Podczas oględzin, przy ocenie wieku drzewostanu, brano pod uwagę warunki siedliskowe, wysokość drzewostanu oraz jego pierśnicę. a także tempo wzrostu olszy czarnej, będącej gatunkiem głównym na przedmiotowych działkach. Powyższe kryteria pozwalają przyjąć, że wiek drzewostanu jest zgodny z wiekiem określonym w projekcie planu. W związku z powyższym opis taksacyjny 10Ol53 PJD Brz53 pozostawiono bez zmian; m) zdaniem wnioskodawcy drzewostan olszowy na działce o nr [...] wydzielenie 6s, ma około 50-60 lat. Przedmiotowy drzewostan w projekcie planu opisano 10OL80. W trakcie oględzin, do określania wieku drzewostanu brano pod uwagę warunki siedliskowe, wysokość oraz obwody pni drzewostanu głównego. Wiek drzewostanu oszacowano na około 80 lat. W związku z powyższym opis taksacyjny 10Ol80 pozostawiono bez zmian. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że wiek gatunków wchodzących w skład drzewostanu można określić za pomocą kilku metod m.in. na podstawie liczenia okółków, słojów drewna na pniakach, czy wedle pomiaru obwodów pni i za pomocą wykorzystaniu tabeli wiekowej drzew. W przypadku zaś drzewostanów starszych klas wieku, gdy nie ma możliwości wykorzystania powyższych metod, stosuje się szacunkowe określanie wieku. Według Instrukcji Urządzania Lasu wiek drzewostanu określa się z dokładnością do: 1-2 lat w uprawach i młodnikach la klasy wieku; 2-4 lat w młodnikach Ib klasy wieku; 4-6 lat w drągowinach II klasy wieku; 6-10 lat w drzewostanach III i IV klasy wieku; 10-20 lat w drzewostanach starszych. Organ wskazał również, że w toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, po zgromadzeniu materiałów dowodowych i dokładnym ich przeanalizowaniu, uznał za zasadne zastrzeżenia wymienione w pkt 1 sentencji decyzji, a wykonawca projektu planu wprowadził stosowne korekty w dokumentacji urządzeniowej. Z kolei zastrzeżenia wymienione w pkt 2 sentencji nie zostały uznane, bowiem nie znaleziono przesłanek, które pozwoliłyby uznać je za zasadne. Odwołanie od ww. decyzji wniósł S. K., kwestionując w nim zmienione opisy taksacyjne, zawarte w punkcie 1 lit. b), f), g) oraz i), a także opisy utrzymane zaskarżoną decyzją, zawarte w jej punkcie 2. Odwołujący się wskazał, że nie zgadza się z opisami lasów, a także z zawartym w nich wiekiem drzewostanów i opisem składu gatunkowego i zagęszczenia. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że na podstawie znajdującego się w aktach sprawy protokołu oględzin drzewostanu, sporządzonego przy udziale skarżącego i wykonawcy planu, stwierdziło, że ustalenia z punktu 1 lit. b), f), g) oraz i) zaskarżonej decyzji są zgodne z ustaleniami w nim zawartymi. Podkreśliło przy tym, że do tych ustaleń odwołujący się nie wniósł w protokole zastrzeżeń. Skargę na ww. decyzję wniósł do tut. Sądu S. K. Zarzucił w niej niezgodność rozstrzygnięcia sprawy ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz brak odniesienia się do kwestii ważności lub nieważności uproszczonego planu urządzania lasu dla obrębu S. na lata 2019-2028. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi odwoławczemu. W jej uzasadnieniu wskazał, że wbrew twierdzeniu organu protokół oględzin zawiera wnoszone przez niego zastrzeżenia, w odniesieniu do każdej z analizowanych działek gruntu, bowiem zawarto w nim najpierw ocenę skarżącego, a następnie ocenę urzędową. W ocenie skarżącego projekt planu został sporządzony nierzetelnie, o czym świadczą uwzględnione przez Starostę S. zastrzeżenia skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując uprzednio zawarte w sprawie stanowisko. W piśmie procesowym z dnia [...]września 2019 r. skarżący podtrzymał zarzuty skargi oraz argumenty wywiedzione na ich poparcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] listopada 2018 r. w sprawie zastrzeżeń do zapisów projektu uproszczonego planu urządzenia lasu. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2129 - dalej: "u.o.l."). Interpretując przepisy ustawy o lasach należy mieć przede wszystkim na uwadze, że ustawa ta określa zasady zachowania, ochrony i powiększania zasobów leśnych oraz zasady gospodarki leśnej w powiązaniu z innymi elementami środowiska i z gospodarką narodową (art. 1 ust. 1). Co przy tym istotne, przepisy ustawy stosuje się do lasów, bez względu na formę ich własności (art. 2). Jak przewiduje przepis art. 7 ust. 1 powołanej ustawy, trwale zrównoważoną gospodarkę leśną prowadzi się według planu urządzenia lasu lub uproszczonego planu urządzenia lasu, z uwzględnieniem w szczególności następujących celów: zachowania lasów i korzystnego ich wpływu na klimat, powietrze, wodę, glebę, warunki życia i zdrowia człowieka oraz na równowagę przyrodniczą (pkt 1); ochrony lasów, zwłaszcza lasów i ekosystemów leśnych stanowiących naturalne fragmenty rodzimej przyrody lub lasów szczególnie cennych ze względu na bliżej opisane w tym przepisie wartości (pkt 2). Dodać też należy, że, jak stanowi art. 8 tej ustawy, gospodarkę leśną prowadzi się według następujących zasad: powszechnej ochrony lasów (pkt 1); trwałości utrzymania lasów (pkt 2); ciągłości i zrównoważonego wykorzystania wszystkich funkcji lasów (pkt 3); powiększania zasobów leśnych (pkt 4). A zatem skoro celem gospodarki leśnej jest zachowanie, powiększanie i ochrona terenów leśnych, to z perspektywy tego celu interpretować należy przepisy ustawy o lasach, w tym przepisy regulujące instrumenty i konstrukcje prawne uregulowane w tej ustawie. Innymi słowy, w sytuacjach spornych, w razie wątpliwości co do treści regulacji, czy możliwości określonego zastosowania przepisu ustawy o lasach należy zawsze mieć na uwadze, że najwyższym dobrem jest ochrona lasu jako swoistego dziedzictwa i dobra naturalnego wymagającego szczególnej pieczy, dbałości o jego trwałość i ciągłość istnienia. Także Trybunał Konstytucyjny podkreślał w swoim orzecznictwie, że jako składnik środowiska, lasy są czymś więcej aniżeli przedmiotem prawa własności i innych praw rzeczowych. Stanowią one dobro ogólnonarodowe o wielkim znaczeniu społecznym (vide wyrok z dnia 15 maja 2006 r. w sprawie P 32/05, OTK-A 2006, Nr 5, poz. 56). Dalej wyjaśnić należy, że jednym z trzech trybów prowadzenia gospodarki leśnej uregulowanym w ustawie o lasach jest prowadzenie jej na podstawie uproszczonego planu urządzenia lasu, który stanowi plan opracowywany dla lasu o obszarze co najmniej 10 ha, stanowiącego zwarty kompleks leśny, zawierający skrócony opis lasu i gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz podstawowe zadania dotyczące gospodarki leśnej (art. 6 ust. 1 pkt 7). Stosownie do treści art. 19 ust. 2 tej ustawy, uproszczone plany sporządza się dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa oraz dla lasów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Jak przy tym wynika z art. 21 ust. 4 i 5 u.o.l., projekt uproszczonego planu urządzenia lasu wykłada się do publicznego wglądu na okres 60 dni w siedzibie urzędu gminy. O wyłożeniu projektu uproszczonego planu urządzenia lasu wójt (burmistrz, prezydent miasta) informuje pisemnie właścicieli lasów, z zaznaczeniem, że uproszczony plan urządzenia lasu będzie podstawą naliczenia podatku leśnego. W terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu uproszczonego planu urządzenia lasu zainteresowani właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu. Starosta wydaje decyzje w sprawie uznania lub nieuznania zgłoszonych zastrzeżeń lub wniosków. Powyższa regulacja jest podyktowana faktem, że uproszczony plan urządzenia lasu kształtuje sytuację prawną właścicieli lasów, wpływając na sposób wykonywania prawa własności na obszarach objętych tym planem. Zapisy uproszczonego planu dotyczą uprawnień lub obowiązków poszczególnych właścicieli w tym sensie, że istnieje bezpośredni związek między jego zatwierdzeniem a ograniczeniem uprawnień właścicielskich poprzez określone w nim zadania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 1883/06 - wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie Starosta S., działając na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 u.o.l. zlecił sporządzenie projektów uproszczonych planów urządzania lasu dla obrębów geodezyjnych gminy S. na okres od [...] stycznia 2019 r. do [...] grudnia 2028 r. Dnia [...] sierpnia 2018 r. projekt ten został wyłożony do publicznego wglądu w siedzibie Gminy S. na okres 60 dni. W dniu [...] września 2018 r. skarżący złożył zastrzeżenia i wnioski do projektu uproszczonego planu urządzania lasu dla obrębu S., dotyczące następujących działek: [...], [...], [...], [...], [...], [...] (w części), [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], wskazując że jego zastrzeżenia dotyczą zawyżonego wieku drzewostanu. Wskutek powyższego w dniu [...] października 2018 r. przeprowadzono oględziny ww. działek leśnych z udziałem wykonawcy projektu oraz skarżącego, podczas których ustalono rodzaj i wiek drzewostanu na ww. działkach. Przebieg tej czynności został utrwalony w protokole, który został podpisany przez wszystkie uczestniczące w oględzinach osoby (k. 22- 24 akt organu I instancji). W ocenie Sądu rację mają organy obu instancji, że ww. protokół zawiera ostateczne ustalenia stron co do wieku i rodzaju drzewostanu, znajdującego się na gruncie skarżącego. W protokole opisano każda działkę leśna skarżącego oraz wskazano stanowiska stron, w tym skarżącego. Podzielić przy tym należy pogląd Kolegium, że gdyby skarżący miał jakieś uwagi do treści protokołu powinien złożyć je do protokołu przed jego podpisaniem. Jak wynika zaś z akt sprawy, protokół takich zastrzeżeń nie zawiera. Dlatego też zarzut skarżącego o niezgodności rozstrzygnięcia sprawy ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym nie zasługuje na uwzględnienie. Nadto zauważyć należy, że w uzasadnieniu decyzji organów obu instancji odniesiono się do ustaleń dokonanych podczas oględzin. Ustalenia te po poddaniu ich analizie organów stanowiły podstawę do uwzględnienia części zastrzeżeń skarżącego bądź ich nie uwzględnienia. Organy szczegółowo przy tym uzasadniły powody odmowy uwzględnienia części zastrzeżeń w odniesieniu do każdej działki skarżącego. W szczególności wskazano i opisano w odniesieniu do konkretnego drzewostanu za pomocą jakich metod określono wiek poszczególnych gatunków wchodzących w jego skład. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości stanowisko organów administracji, że w realiach rozpoznawanej sprawy wniesione zastrzeżenia częściowo pozostawały bezzasadne. Powyższy pogląd wbrew twierdzeniom skarżącego znajduje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ustosunkowując się zaś do drugiego zarzutu skargi, a mianowicie braku odniesienia się Kolegium do kwestii ważności lub nieważności uproszczonego planu urządzenia lasu dla obrębu Sidra na lata 2019-2028 uznać należy go za nie niezasadny. Zauważyć bowiem należy, że organ odwoławczy w uzasadnieniu podjętego orzeczenia odniósł się do składników, jakie powinien zawierać uproszczony plan, porównując brzmienie przepisu art. 6 ust. 1 pkt t u.o.l. z zakresem uproszczonego planu znajdującego się w aktach sprawy i jak zaznaczono w skarżonej decyzji, nie dopatrzono się naruszenia przepisów prawa. Kolegium, wydając zaskarżoną decyzję, dokonało weryfikacji decyzji organu pierwszej instancji i nie stwierdziło, by decyzja zawierała wadę, powodującą konieczność jej uchylenia. W konsekwencji Kolegium uznało, że brak jest podstaw faktycznych i prawnych, aby zakwestionować ustalenia organu I instancji. Należy dodatkowo podkreślić, że w ramach postępowania odwoławczego mogą być wydane jedynie decyzje wskazane w art. 138 k.p.a. Powyższy przepis nie zawiera natomiast upoważnienia do stwierdzania nieważności decyzji. Również przepisy szczególne (ustawy o lasach i innych ustaw) nie przewidują możliwości stwierdzania nieważności uproszczonego planu urządzenia lasu. Odnośnie zarzutu stronniczości, to skarga nie wskazuje żadnych dowodów na to, że nie uwzględniając odwołania skarżącego Kolegium kierowało się interesem którejkolwiek ze stron bądź organu, który podjął zaskarżoną decyzję. W niniejszej sprawie nie uchybiono również przepisom prawa procesowego. Wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia. Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 107 kpa, organ odwoławczy w sposób wyczerpujący uzasadnił podjęte rozstrzygnięcie, odwołując się do obowiązujących regulacji prawnych. Odniósł się również do argumentów odwołania, przy czym wyrażone w tym względzie stanowisko, nie może być uznawane za nieprawidłowe z tego jedynie powodu, że pozostaje odmienne od oczekiwań strony skarżącej. W tym stanie rzeczy Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.