II SA/Bk 52/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.),, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 maja 2017 r. sprawy ze skargi D. C. s. M. na postanowienie Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w B. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę W dniu [...].10.2016 r. D. C. zwrócił się do Dyrektora Aresztu Śledczego w G. o udzielenie informacji w jakich celach mieszkalnych przebywał w latach luty 2004 – kwiecień 2005 oraz wskazanie ich metrażu i stanu zaludnienia. W odpowiedzi na ten wniosek Dyrektor Aresztu Śledczego w G. wezwał D. C. do wykazania interesu prawnego uzyskania żądanej informacji, na które to wezwanie D. C. odpowiedział pismem, że będzie to potrzebne do złożenia do Sądu Rejonowego w W. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. znak [...] Dyrektor Aresztu Śledczego w G. odmówił wydania zaświadczenia zawierającego wykaz cel mieszkalnych w których przebywał Pan D. C. podczas pobytu w Areszcie Śledczym w G. w okresie od [...] lutego do dnia [...] maja 2005 r. z podaniem cel mieszkalnych w których przebywał oraz stanu zaludnienia jednostki, wskazując jako podstawę prawną art. 219 w zw. z art. 218 i art. 217 k.p.a. i przyjmując, że Pan D. C. nie wykazał interesu prawnego w uzyskaniu żądanego zaświadczenia. Zażalenia wniesionego na powyżej wskazane postanowienie organ odwoławczy Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej nie uwzględnił i postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 utrzymał je w mocy. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji co do okoliczności nie wykazania interesu prawnego w żądaniu zaświadczenia stwierdzając, że istotnie podany przez skarżącego interes prawny przejawiający się w tym, że zaświadczenie to jest potrzebne z uwagi na zamiar dochodzenia odszkodowania od Skarbu Państwa nie jest interesem prawnym. Zaświadczenie to nie jest niezbędne do dochodzenia odszkodowania, a jego brak nie czyni zgłoszenia takiego żądania niemożliwym co oznacza, że Pan D. C. legitymuje się jedynie interesem faktycznym, który nie daje podstaw do żądania wydania zaświadczenia. W skardze wniesionej do Sądu Skarżący D. C. podniósł, że zaświadczenie o żądanej treści jest mu potrzebne i informacje te nie są tajne i nie rozumie z jakich powodów organ odmawia ich udostępnienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu albowiem organ nie naruszył prawa, a tylko w takim zakresie Sąd Administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Zgodnie z art. 217 § 1 i 2 kpa zaświadczenie wydaje organ administracji publicznej na żądanie osoby ubiegającej się o takie zaświadczenie gdy przepis prawa wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego, bądź osoba ubiegająca się o zaświadczenie ma interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W związku z żądaniem przez skarżącego wydania zaświadczenia organ prawidłowo wezwał go do wykazania interesu prawnego w uzyskaniu żądanego zaświadczenia. Podany przez skarżącego interes prawny przejawiający się w tym, że zaświadczenie jest mu potrzebne z uwagi na zamiar bądź dochodzenie od Skarbu Państwa odszkodowania w postępowaniu cywilnym nie jest interesem prawnym jak to słusznie wskazał organ. Brak takiego zaświadczenia nie czyni niemożliwym dochodzenia roszczeń od Skarbu Państwa ponieważ ciężar dowodu w postępowaniu cywilnym o warunkach odbywania kary zgodnie z obowiązującymi przepisami spoczywa na pozwanym. Zasadnie także organ przyjął, że skarżący w takiej sytuacji posiada jedynie interes faktyczny, a to nie daje podstaw do wydania zaświadczenia o treści wskazanej przez skarżącego. Z tych więc względów skarga jako niezasadna uległa oddaleniu stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.