II SA/Bk 53/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 07 kwietnia 2010 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na decyzję – brak danych w przedmiocie – brak danych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę L. B. pismem z 08 stycznia 2010 r. zatytułowanym "Skarga" zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o "rozpatrzenie wniosku, który został nadany przez dwie instancje K. i Ł., gdzie nie uznano mu zasiłku pielęgnacyjnego z 2002 r.". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., za pośrednictwem którego powyższe pismo wpłynęło do sądu, złożyło odpowiedź na skargę wskazując, że skarga dotyczy decyzji SKO z [...] grudnia 2009 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. Kolegium wniosło o oddalenie skargi. Nadesłało również akta administracyjne zakończone wskazanymi w odpowiedzi na skargę decyzjami. Zarządzeniem z 09 marca 2010 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy skarga z 08 stycznia 2010 r. dotyczy rozstrzygnięcia SKO wskazanego w odpowiedzi na skargę, ewentualnie jeśli dotyczy innej decyzji – do podania jej daty, sygnatury i organu, który ją wydał, ewentualnie wskazania przedmiotu bezczynności – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano skarżącego o treści odpowiedzi na skargę, w szczególności wskazując ponownie podane w niej rozstrzygnięcia. Powyższe wezwanie skarżący odebrał osobiście 12 marca 2010 r. (k. 11). Termin udzielenia odpowiedzi na wezwanie mijał w piątek 19 marca 2010 r. Do tej daty braki nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest szczególnym pismem procesowym wszczynającym postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Prawidłowo sporządzona skarga powinna odpowiadać warunkom ogólnym przewidzianym dla pisma procesowego w postępowaniu sądowym, które zostały określone w przepisie art. 46 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Powinna zatem zawierać oznaczenie sądu, do którego pismo jest kierowane, oznaczenie rodzaju pisma, jego osnowę lub oświadczenia i inne warunki określone w tym przepisie. Szczegółowe wymagania odnoszące się do skargi uregulowano w art. 57 §1 p.p.s.a i są to: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymienione warunki formalne są niezbędne, by skardze nadano bieg i by podniesione w niej zarzuty mogły stać się przedmiotem merytorycznego rozpoznania. Nieuzupełnienie któregokolwiek z nich na wezwanie sądu wystosowane zgodnie z przepisem art. 49 § 1 p.p.s.a. powoduje negatywne konsekwencje dla skarżącego w postaci odrzucenia skargi – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący był wzywany do uzupełnienia braków formalnych skargi polegających na niewskazaniu zaskarżonego aktu (postanowienia, decyzji lub czynności będącej przedmiotem skargi) oraz nieoznaczeniu organu administracji, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy. W zakreślonym terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie sądu. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, znajduje zastosowanie przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązujący sąd do jej odrzucenia. Dlatego też orzeczono jak w sentencji. Na marginesie tylko wskazać można, że wobec milczenia skarżącego nie można było uznać za bezsporny fakt złożenia skargi na rozstrzygnięcie podane w odpowiedzi na skargę.