II SA/Bk 537/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant referent stażysta Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 listopada 2016 r. sprawy ze skargi D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku D. C. (zwanego dalej: "Skarżącym") zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji własnej z dnia [...] maja 2016 r. poprzez uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Prezydenta Miasta B. w przedmiocie przyznania zasiłku stałego. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne. Wnioskiem z dnia [...] marca 2016 r. Skarżący zwrócił się o przyznanie zasiłku stałego z powodu niepełnosprawności i trudnej sytuacji dochodowej. Organ l instancji decyzją z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] przyznał Skarżącemu zasiłek stały na miesiąc marzec 2016 r. w wysokości 377,09 zł. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Po rozpatrzeniu odwołania, w którym ww. zakwestionował wysokość przyznanego zasiłku stałego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] uchyliło decyzję organu I instancji w części dotyczącej ustalenia wysokości przyznanego zasiłku stałego i przyznało Skarżącemu zasiłek stały w wysokości 604 zł miesięcznie, w pozostałej części utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W dniu [...] czerwca 2016 r. strona zwróciła się o zmianę decyzji Kolegium, w trybie art. 155 k.p.a., poprzez uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności zawartego w decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2016 r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] Kolegium odmówiło zmiany własnej decyzji z dnia [...] maja 2016 r. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2016 r. Skarżący zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] marca 2016 r. i utrzymanego w mocy decyzją Kolegium z dnia [...] maja 2016 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kolegium decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ powołał treść art. 108 § 1 k.p.a., a następnie wyjaśnił, że decyzji może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, ale o jego nadaniu rozstrzyga organ na zasadzie uznania. Zdaniem organu odwoławczego, organ l instancji odmawiając zmiany decyzji własnej stwierdził, że Prezydent Miasta B. miał prawo zastosować rygor natychmiastowej wykonalności z uwagi na słuszny interes strony, zaś Skarżący składając odwołanie nie żądał wstrzymania wykonalności decyzji przyznającej jej zasiłek stały. Podzielając argumenty zawarte w skarżonej decyzji w stanie faktycznym sprawy i prawnym Kolegium podniosło, że nie jest możliwe dokonanie zmiany rozstrzygnięcia w sprawie przyznania zasiłku stałego poprzez zniesienie rygoru natychmiastowej wykonalności. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzucił organom błędną wykładnię art. 108 k.p.a. Zdaniem Skarżącego organy z urzędu powinny były zmieniając decyzję uchylić rygor. Zarzucił organom działanie ze szkodą dla interesu prywatnego i publicznego. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej na podstawie art. 155 K.p.a., na mocy której odmówiono zmiany decyzji ostatecznej tego Kolegium poprzez uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności orzeczenia o przyznaniu zasiłku stałego. Przepis art. 155 k.p.a. może mieć zastosowanie tylko do decyzji uznaniowych, w których organ ma możliwość swobody decyzyjnej w orzekaniu, w ramach której może uwzględnić interes społeczny lub słuszny interes strony. Dlatego przepisu tego nie można stosować dla uchylenia lub zmiany decyzji, przy wydaniu której organ nie posiadał żadnego luzu decyzyjnego, gdyż bezwzględnie obowiązujący przepis prawa materialnego zobowiązywał go, przy ustaleniu istnienia określonych w nim przesłanek, do wydania takiej decyzji. Wniosek Skarżącego nie odnosi się do elementów materialnych decyzji, intencją Skarżącego było uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji. W ocenie Sądu decyzje Kolegium nie naruszają prawa, bowiem organ ten nie miał uprawnień do wydania orzeczenia o uchyleniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, która stała się decyzją ostateczną. Żaden przepis K.p.a. nie daje upoważnienia organowi do uchylenia rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, która stała się decyzją ostateczną. Prawo wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji przysługuje jedynie sądowi administracyjnemu w przypadku wniesienia skargi na ostateczną decyzję organu administracji w toku instancji administracyjnej, w przypadku wykazania zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji. Z przepisów szczególnych może wynikać też kompetencja organu do wstrzymania wykonania decyzji, w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego (na przykład art. 9 zdanie 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Zatem nie było podstaw do zastosowania w sprawie art. 155 K.p.a. i zmiany decyzji ostatecznej poprzez uchylenie rygoru jej natychmiastowej wykonalności. Z tych względów na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.