II SA/Bk 549/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej scalenia gruntów 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego kwotę 200 (słownie: dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] lutego 2011 roku, nr [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i art. 158 § 1 w zw. z art. 17 pkt 1 kpa – odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Wojewody B. z dnia [...] listopada 1979 roku, nr [...], zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi L., gm. N., w części dotyczącej gruntów wydzielonych w wyniku scalenia H. P. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wywiódł Pan H. P., uznając rozstrzygnięcie organu I instancji za niezgodne z prawem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, uchyliło własną decyzją z dnia [...] lutego 2011 roku, nr [...] w całości i umorzyło postępowanie w sprawie decyzją z dnia [...] maja 2011 roku, nr [...]. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że skoro w sprawie przedmiotowej decyzję wydał Wojewoda – to stosownie do art. 157 § 1 pkt. 1 "w zw. z art. 17 pkt 2 kpa organem właściwym do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania nadzorczego wobec kwestionowanej decyzji Wojewody B. jest właściwy Minister – w konkretnej sprawie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi – jako organ kierujący działem administracji publicznej. Dlatego też, zdaniem organu, zaskarżone orzeczenie winno zostać uchylone, jako wydane z naruszeniem przepisów o właściwości, zaś przeprowadzone w sprawie postępowanie należało umorzyć. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Pan H. P., zarzucając naruszenie prawa i obszernie opisując stan faktyczny sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Działając w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zmianami) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami), sąd administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zważyć przy tym także, należy, że Sąd stosownie do zapisu art. 134 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Dokonana zgodnie z przedstawionymi kryteriami sądowa kontrola zaskarżonego aktu wykazała konieczność zastosowania w niniejszej sprawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według przywołanego przepisu zaskarżony akt podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. W konkretnej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2011 roku, nr [...], którą utrzymano w mocy decyzją tegoż Kolegium z dnia [...] lutego 2011 roku, nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Wojewody B. z dnia [...] listopada 1979 roku, nr [...], zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi L., gm. N., w części dotyczącej gruntów wydzielonych w wyniku scalenia H. P. Podkreślenia wymaga także, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2011 roku została podjęta w trybie art. 127 § 3 kpa. W myśl tego przepisu od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Skoro zaś od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to decyzja wydana w trybie art. 127 § 3 kpa staje się decyzją wydaną w II instancji. Stwierdzenie to potwierdza wskazanie przez ustawodawcę, że do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, a w tym m.in. art. 138 k.p.a. z kompetencjami kasacyjno-reformatoryjnymi włącznie. Istotne jest zatem w niniejszej sprawie, że z lektury obu opisanych wyżej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wynika, że w wydaniu zaskarżonej decyzji (członkowie Kolegium orzekają w składach trzyosobowych - art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., nr 79, poz. 856 ze zmianami) brała udział członek Kolegium w osobie Pani A. K. – T., która już wcześniej brała udział w wydaniu pierwszoinstancyjnej decyzji czy decyzji z dnia [...] lutego 2011 roku. W ocenie Sądu Pani A. K. – T. podlegała wyłączeniu z ponownego rozpatrzenia sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości na podstawie art. 27 § 1 a kpa., zgodnie z którym członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeżeli brał udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro w składzie orzekającym w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy brała udział członek Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. która niewątpliwie brała udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem, to postępowanie prowadzące do wydania zaskarżonej decyzji dotknięte było wadą w postaci naruszenia przepisów art. 27 § 1 a kpa w związku z art. 127 § 3 kpa, stanowiącą podstawę wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 3 kpa. Podkreślić przy tym należy, że przepisy o wyłączeniu tak pracownika, jak i członka samorządowego kolegium odwoławczego odgrywają ważną rolę i mają na celu zapewnienie stronom obiektywizmu i bezstronności przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ odwoławczy, na co zwrócił uwagę Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 7 marca 2005 r. (sygn. akt P 8/03, publ. OTK-A 2005/3/20). Uchylenie zaskarżonej decyzji z podanej wyżej przyczyny uniemożliwia Sądowi dokonanie jej merytorycznej oceny. Ocena taka jest bowiem możliwa dopiero po ustaleniu, że zaskarżony akt organu administracji nie jest dotknięty wadami nieważności lub powodującymi wznowienie postępowania (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2011 roku, sygn. akt II SA/Wr 763/10 publ. oraz wyrok II SA/Wr 344/11 z dnia 29 lipca 2011 roku) Stwierdzając, że zaskarżona decyzja została wydana przez osobę – członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. podlegającemu wyłączeniu od udziału w postępowaniu na podstawie art. 27 § 1 a w związku z art. 127 § 3 kpa, Sąd uznał, że tego rodzaju uchybienie stanowi przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego na mocy art. 145 § 1 pkt 3 kpa, co z kolei jest podstawą dla uchylenia takiej decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.