II SA/Bk 553/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Ł. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. o wymeldowaniu M. Ł. z pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] w B. Skargę na decyzję Wojewody złożył do sądu administracyjnego M. Ł. Wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji odwoławczej z uwagi na jego ważny interes prawny polegający na braku możliwości skutecznej realizacji czynności w postępowaniu administracyjnym wymagających jego stałego zameldowania. Wskazał na podjęcie w lipcu 2018 r. próby zameldowania jego nowo narodzonego dziecka przy ul. [...] (gdzie jest zameldowany od urodzenia) oraz potrzebę wymiany dokumentów rejestracyjnych auta (wymiana dowodu rejestracyjnego). W odpowiedzi na skargę organ ustosunkował się do wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej i wskazał, że ważny interes prawny, na który powołuje się skarżący, nie może być sprzeczny z prawem. Zdaniem organu, ustawowym celem meldunków jest rejestracja miejsca faktycznego przebywania osoby, zaś nie jest dopuszczalne wykorzystywanie meldunków do innych celów niż ustawowo określone. Organ powołał treść art. 29 ustawy o ewidencji ludności i wskazał, że dziecko powinno zostać zameldowane w miejscu faktycznego zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie z powodu nieuprawdopodobnienia przez skarżącego przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu podlegającego wykonaniu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, zgodnie z którym to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wykonaniem tego aktu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym obowiązkiem skarżącego jest powołanie konkretnych okoliczności, odwołujących się do jego sytuacji. Szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego, zaś trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2018 r., II GZ 38/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zauważyć należy, że wykonanie każdej decyzji pociąga za sobą określone konsekwencje. W przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a nie chodzi o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionego w sposób istotny i trwały, będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. W ocenie sądu, z taką sytuacją w sprawie niniejszej nie mamy do czynienia, zaś okoliczności wskazane przez skarżącego nie wyczerpują przesłanek ustawowych zastosowania ochrony tymczasowej. Skarżący powołał dwie okoliczności mające uzasadniać uwzględnienie wniosku, obydwie związane z niemożnością – w jego ocenie – dokonania czynności administracyjnych. Chodzi o czynności związane z zameldowaniem nowo narodzonego dziecka oraz związane z wymianą dowodu rejestracyjnego i innych dokumentów auta. Zauważyć jednak należy, a co wynika z akt administracyjnych, że mocą ugody sądowej z dnia [...] września 2017 r. w sprawie [...], wykonanej w dniu [...] września 2017 r. (k. 21 i 22 akt administracyjnych), dokonano działu spadku, w skład którego wchodziło mieszkanie pod adresem dotychczasowego zameldowania skarżącego. Mieszkanie przyznano siostrom skarżącego i wykonując ugodę wydał skarżący siostrom klucze do mieszkania oraz do drzwi wejściowych do klatki schodowej. Wymeldowanie skarżącego nastąpiło decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r., którą doręczono skarżącemu w dniu [...] lipca 2018 r. pod spornym w sprawie o wymeldowanie adresem. W kontekście powyższego wskazać trzeba przede wszystkim, że zameldowanie nowo narodzonego dziecka następuje z dniem sporządzenia aktu urodzenia, w miejscu stałego lub czasowego pobytu rodziców albo tego z rodziców, u którego dziecko faktycznie przebywa (art. 29 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2018 r., poz. 1382 ze zm.). Okoliczność zawarcia ugody sądowej i jej wykonania podważa fakt przebywania skarżącego pod dotychczasowym adresem i możliwość zameldowania pod tym adresem dziecka. Sąd przy tym nie ocenia, czy zaistniała w związku z tym przesłanka do wymeldowania, ale odnosi się do ugody sądowej wyłącznie w kontekście wniosku o wstrzymanie. Po wtóre, skarżący skargę sporządził w dniu [...] sierpnia 2018 r., zaś powołuje się na podjętą w lipcu 2018 r. próbę zameldowania. Natomiast nie wskazuje, czy odmówiono mu zameldowania dziecka i ewentualnie jakie powstały w związku z tym konsekwencje. Powołanie się wyłącznie na próbę zameldowania dziecka pod adresem, z którego rodzica wymeldowano, w sytuacji, gdy nowo narodzone dziecko podlega zameldowaniu w miejscu stałego lub czasowego pobytu rodziców lub jednego z nich, bez wskazania jak ta próba zameldowania się zakończyła i czy wywołała określone negatywne konsekwencje dla dziecka skarżącego (np. poprzez nienadanie numeru PESEL – art. 17 ust. 1 pkt 1 u.e.l., czy niemożność skorzystania następnie z opieki lekarskiej) – nie stanowi wystarczającego uprawdopodobnienia okoliczności z art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zauważyć należy i podkreślić, że zameldowanie dziecka może nastąpić w miejscu czasowego pobytu rodziców lub tego z rodziców, u którego ono faktycznie przebywa. Skarżący zaś nie wskazał, że uniemożliwiono mu czy wykluczono zameldowanie dziecka i nadanie numeru PESEL oraz że dziecka nie można było zameldować w miejscu faktycznego stałego lub czasowego pobytu skarżącego lub matki dziecka. Podobnie należy ocenić okoliczność wskazania adresu przy ul. [...] w dowodzie rejestracyjnym auta. Konieczność dokonania wymiany tego dokumentu, zmiany danych w nim zawartych odnośnie miejsca zameldowania, nie stanowi o wystąpieniu niebezpieczeństwa szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wymiana dowodu rejestracyjnego nie jest okolicznością nadzwyczajną, zaś koszty z tym związane są stosunkowo niewielkie i konieczność ich poniesienia nie stanowi wystarczającego uprawdopodobnienia dla zastosowania ochrony tymczasowej w sprawie niniejszej. Sąd podkreśla, że niniejsze postępowanie wpadkowe dotyczy wyłącznie oceny wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., natomiast nie rozstrzyga o zasadności skargi i nie przesądza o legalności decyzji o wymeldowaniu. Odmowa wstrzymania wykonania decyzji o wymeldowaniu nie ma również żadnego wpływu na prawa własnościowe do lokalu, z którego skarżącego wymeldowano. Sąd podkreśla, że wszystkie zarzuty merytoryczne do zaskarżonej decyzji zostaną rozpatrzone przy ocenie zasadności skargi. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.