II SA/Bk 559/16
WyrokWSA w Białymstoku2016-10-20
Skład orzekający: Marek Leszczyński, Mieczysław Markowski, Anna Sobolewska-Nazarczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliło decyzję stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji z powodu niewyjaśnienia istotnych kwestii, takich jak sprzeczne opinie organów, brak odniesienia do opinii sanitarnej oraz kwestia kumulacji oddziaływań i powierzchni zabudowy?Ratio decidendi
Skarga jest niezasadna, ponieważ zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie narusza prawa. Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., uchylając decyzję organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Organ I instancji nie odniósł się bowiem do wszystkich istotnych faktów i dowodów, w szczególności do sprzecznych opinii RDOŚ i PPIS, a także nie wyjaśnił kwestii kumulacji oddziaływań i powierzchni zabudowy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Burmistrza stwierdzającą brak potrzeby oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji polegającej na przebudowie i modernizacji zakładu prefabrykacji. Organ odwoławczy wskazał na niewykonanie przez organ I instancji zaleceń dotyczących analizy materiału dowodowego, braku odniesienia do opinii sanitarnej oraz braku oceny kumulacji oddziaływań i powierzchni zabudowy. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, twierdząc, że organ I instancji prawidłowo ocenił brak potrzeby oceny oddziaływania na środowisko.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 października 2016 r. sprawy ze skargi P. W.R. R. i Wspólnicy Spółka Jawna z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia i przekazania do ponownego rozpatrzenia decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę
Przedmiotem skargi wywiedzionej przez P. W. R.– R. i Wspólnicy Spółka Jawna w K. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...].06.2016r. nr [...], uchylająca i przekazująca do ponownego rozpoznania organowi I instancji decyzję Burmistrza S. z dnia [...].06.2016r. nr [...] w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pod nazwą "Przebudowa i modernizacja zakładu prefabrykacji w S.". Decyzja powyższa została wydana w oparciu o następujący stan faktyczny.
W dniu 21.10.2014r. P. W. R.– R. i Wspólnicy Spółka Jawna w K., wystąpiło z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie i modernizacji zakładu prefabrykacji w S., dołączając Kartę informacyjną przedsięwzięcia. Po przeprowadzeniu postępowania Burmistrz S. decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...].06.2015r. nr [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji. Decyzja powyższa została uchylona i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...].09.2015r. nr [...]. organ odwoławczy nakazał przeprowadzenie pogłębionej i wszechstronnej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, jak również szczegółowego ustosunkowania się do rozbieżności zawartych w opiniach wydanych przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w B. oraz Państwową Powiatową Inspekcję Sanitarną w B.
Po ponownym przeprowadzeniu postępowania Burmistrz S. decyzją z dnia [...].05.2016r. nr [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji. Organ I instancji w uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł m.in., że teren planowanego przedsięwzięcia położony jest w strefie zurbanizowanej, inwestycja nie leży na obszarach chronionych w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie przyrody. Przedsięwzięcie nie jest powiązane z innymi przedsięwzięciami i nie przyczyni się do kumulowania się oddziaływań z innymi inwestycjami, zaś przewidywane negatywne oddziaływanie zakładu na środowisko nie będzie powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza jego terenem, brak jest więc przesłanek do wystąpienia znaczących oddziaływań transgranicznych. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Zarząd Wspólnoty Gruntowej wsi S. reprezentowany przez sołtysa pana F. D.. Odwołujący się Zarząd podniósł okoliczność niewykonania wytycznych zawartych w uzasadnieniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...].09.2015r. z uwagi na brak rozważań i analizy czy rozbudowa zakładu nie spowoduje kumulacji już istniejących zagrożeń środowiska oraz brak ponownych rozważań i ustosunkowania się do postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B.
Wskazywano również na naruszenie art. 59 ust. 1 ustawy z 3.10.2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenach oddziaływania na środowisko.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...].06.2016r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy podniósł w uzasadnieniu swojego orzeczenia, że organ I instancji nie wykonał zaleceń zawartych w decyzji organu II instancji z dnia [...].09.2015r. Ponadto podkreślił zupełny brak merytorycznego odniesienia organu I instancji do opinii wydanej przez Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny w B. Wskazał także brak oceny w przedmiocie ewentualnego kumulowania się przedsięwzięć, jak również faktu powierzchni zabudowy, która po zrealizowaniu przedsięwzięcia będzie wynosiła powyżej 1 ha.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiodło P. W. R.– R. i Wspólnicy Spółka Jawna z siedzibą w K., zarzucając naruszenie:
1. przepisów prawa materialnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów art. 63 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie poprzez błędna wykładnię i wadliwe przyjęcie, iż w okolicznościach sprawy nie podstaw do wydania decyzji o braku potrzeb przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, w sytuacji gdy wynik przeprowadzonego postępowania administracyjnego przez Burmistrza S., w kontekście uwarunkowań zawartych w art. 63 ustawy środowiskowej, wykazały, że rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, rodzaj i skala możliwego oddziaływania, wykazały brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia.
2. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8 art. 67, art. 77 § 1 i 2 oraz art. 80 k.p.a. poprzez dowolną, sprzeczną z zasadami prawdy obiektywnej ocenę stanu faktycznego przez organ II instancji na podstawie wybiórczej selekcji i oceny materiału dowodowego zgromadzonego przed organem I instancji, fragmentaryczną i wybiórczą ocenę materiału dowodowego z pominięciem istotnej jego części oraz wniosków z zakresu wiadomości specjalnych przedstawionych przez RDOŚ, w ekspertyzie obliczeń i analizy graficznej hałasu, pyłów i gazów dla przedsięwzięcia wykonanych przez podmiot specjalistyczny, wniosków sporządzonych po wizji lokalnej oraz danych zawartych w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia, w sytuacji gdy organ I instancji w sposób wyczerpujący wyjaśnił zasadność przesłanek, którymi się kierował przy wydawaniu decyzji i odmowie uwzględnienia stanowiska PPIS i poczynił ustalenia co do braku potrzeb przeprowadzenia oceny oddziaływania na .środowisko przedsięwzięcia w całokształcie materiału dowodowego, zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący, a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wnosząc o jej oddalenie podtrzymywało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Organ odwoławczy nie naruszył w żadnym zakresie przesłanek wynikających z art. 138 § 2 kpa, ponieważ organ I instancji nie odniósł się do wszystkich istotnych faktów i dowodów w sprawie mających wpływ na treść końcowego rozstrzygnięcia.
I tak w aktach sprawy znajdują się dwie opinie wyspecjalizowanych organów. Są to: opinia RDOŚ w B. zawarta w postanowieniu z dnia [...].12.2014r.o nr [...] stwierdzająca brak konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko – oraz opinia nr [...] PPIS w B. wyrażona w postanowieniu z dnia [...].12.2014r. nr[...] , o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i ustalenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie. Tak więc mamy diametralnie różne w swojej treści opinie dotyczące tego samego zagadnienia. Prawdą jest, że opinie te nie wiążą organu, jednak podlegają one wszechstronnej ocenie, bo są dowodami w sprawie. Organ I instancji dokonał analizy opinii RDOŚ w B.. Jednak jak słusznie zauważa SKO w B. nie ustosunkował się do treści opinii wydanej przez PPIS w B. W sytuacji gdy istnieją krańcowo różne opinie, organ obowiązany jest do szczegółowego i wszechstronnego wyjaśnienia i odpowiedzi na pytanie: dlaczego nie zgadza się z argumentacją zawartą w postanowieniu PPIS w B., stwierdzającego konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Tego w uzasadnieniu organu I instancji zabrakło, a jest to niezbędne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. W powyższej decyzji zabrakło także dokładnego wyjaśnienia problemu potencjonalnej kumulacji oddziaływań na danym obszarze i ewentualnie wpływu na sąsiednie nieruchomości.
Ponadto, jak zasadnie zwrócił na to uwagę organ odwoławczy, Burmistrz S. nie wyjaśnił w żadnym zakresie czy w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 52b i § 3 ust. 1 pkt 21 i 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (j.t. Dz.U. z 2016, poz. 71 ze zm.), bowiem powierzchnia zabudowy, po zrealizowaniu przedsięwzięcia będzie wynosiła ponad 1 ha (na co zwracano uwagę w opinii RDOŚ w B.).
Wyjaśnienie wskazanych powyżej okoliczności z uwagi na zachowanie zasady dwuinstancyjności, uzasadnia uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Dodatkowo należy zaznaczyć, że argument podnoszony przez stronę skarżącą a dotyczący olbrzymiej roli w modernizacji i unowocześnianiu produkcji w ochronie środowiska w wyniku realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia – dopiero ma znaczenie, jeżeli cały proces przebiegu realizacji tegoż przedsięwzięcia jest zgodny z przepisami prawa.
Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie należy uznać, że niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy przez organ I instancji należy uznać, iż zaskarżona decyzja kasacyjna organu odwoławczego jest zgodna z prawem, co w konsekwencji powoduje oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło