II SA/Bk 564/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. i A. G. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma dotyczącego zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania budynku do załatwienia według właściwości p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma dotyczącego zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania budynku do załatwienia według właściwości. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. wywiedli G. G. i A. G.. W oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2008 r. skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu w kwocie 100 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 9 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącym w dniu [...] sierpnia 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru z podpisem – k. 18 i 19). Do dnia upływu terminu wyznaczonego w wezwaniu (tj. do dnia [...] września 2008 r.) nie został uiszczony wpis oraz nie uzupełniono braków formalnych skargi. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o umorzenie postępowania sądowego w sprawie, z uwagi na uwzględnienie skargi w całości w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i uchylenie skarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji oraz przyjęcie do rozpoznania pisma skarżących z dnia [...] maja 2008 r. Do odpowiedzi dołączono postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...]. W następstwie powyższego skarżący w piśmie z dnia [...] września 2008 r. oświadczyli, iż cofają swoją skargę w przedmiotowej sprawie (k. 21). Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Natomiast w myśl art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W konkretnej sprawie skarżący nie uiścili żądanego wpisu w kwocie 100 zł oraz nie uzupełnili braków formalnych skargi, co w konsekwencji uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i czyniło koniecznym jej odrzucenie. W tym miejscu wskazać należy, iż w myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania między innymi w przypadku, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Takim zdarzeniem jest niewątpliwie wyeliminowanie z obrotu prawnego skarżonego rozstrzygnięcia w związku z wszczęciem przez organ odwoławczy postępowania w sprawie zmiany orzeczenia. W rozpoznawanym przypadku zaskarżone postanowienie organu II instancji z dnia [...] lipca 2008 r. po wniesieniu skargi zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Stało się tak w następstwie zastosowania przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. procedury przewidzianej w przepisie art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którą organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Organ II instancji wydał postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r. w trybie tzw. autokontroli, uchylające w całości zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające jego wydanie postanowienie organu I instancji i orzekł o przyjęciu do rozpatrzenia przez organ pisma skarżących z dnia [...] maja 2008 r. Powyższe spowodowało wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu zaskarżenia. W doktrynie podkreśla się, iż wdrożenie trybu autokontroli i uchylenie w jego następstwie zaskarżonego orzeczenia jest jedną z przyczyn umorzenia postępowania przed sądem, o jakich mowa w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (vide T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, s. 495). W następstwie tych okoliczności również skarżący wnieśli o cofnięcie skargi (k. 21). Niezależnie jednak od powyższego, umorzenie postępowania nie jest możliwe, jeżeli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Umorzenie postępowania może bowiem dotyczyć wyłącznie sprawy, w której skarga została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Niedopuszczalne jest natomiast umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami umożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z poglądem prezentowanym w doktrynie oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego: "jeżeli skarga zawiera braki np.: nie został uiszczony wpis, sąd nie umorzy postępowania, a odrzuci skargę (tak: postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r. w sprawie sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 291). W rozpoznawanej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie, albowiem jak już wyżej wskazano w zakreślonym terminie nie został uiszczony należny wpis sądowy, nie uzupełniono też braków formalnych skargi. Uwzględniając zatem stanowisko wyżej zaprezentowane zachodziły podstawy do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd był zobligowany do odrzucenia skargi.