II SA/Bk 564/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K., E. C., M. R. oraz P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarżący K. K., E. C., M. R. oraz P. P. wnieśli do Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] o ustaleniu i obciążeniu opłatą adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego jej podziałem. Decyzja Kolegium, została doręczona P. P. dnia [...] marca 2013 r., a M. R. w dniu [...] marca 2013 r. Przesyłki polecone nadane na adres E. C. oraz K. K. awizowano w dniu 15 marca 2013 r. Powtórna awizacja miała miejsce dnia [...] marca 2013 r., a zwrot niniejszych przesyłek z adnotacją "nie podjęto w terminie" nastąpił odpowiednio: dnia [...] kwietnia 2013 r. oraz dnia [...] kwietnia 2013 r. Skarżący złożyli skargę osobiście w siedzibie SKO w B. dnia 30 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 j.t.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie, natomiast z art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany. Upływ jego sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny wniesioną skargę odrzuca się na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zwrócić uwagę należy także na przepis art. 44 k.p.a. wedle którego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a. operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Doręczenie zaś uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia ww. 14 dniowego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2013 r. została doręczona Skarżącym: P. P. dnia [...] marca 2013 r., M. R. w dniu [...] marca 2013 r. natomiast awizacja przesyłek poleconych za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, nadanych na adresy E. C. oraz K. K., miała miejsce w dniu 15 marca 2013 r. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronom prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Nie ulega wątpliwości, iż ww. termin do wniesienia skargi upłynął dla P. P. w dniu [...] kwietnia 2013 r., a dla M. G. dnia [...] kwietnia 2013 r. Z uwagi natomiast na fakt, że E. C. oraz K. K., nadanej na ich adresy decyzji Kolegium nie odebrali, a pierwsza awizacja nastąpiła dnia 15 marca 2013 r., termin do wniesienia skarg dla ww. zaczął biec od dnia 29 marca 2013 r., czyli po upływie 14 dniowego terminu, na jaki przesyłka została pozostawiona w urzędzie pocztowym. Zatem termin do wniesienia skargi dla ww. stron upłynął w poniedziałek 29 kwietnia 2013 r., albowiem dniem 30-stym liczonym od dnia 29 marca 2013 r., była niedziela. Prezentata widniejąca na skardze, poświadcza jako dzień osobistego złożenia skargi datę 30 kwietnia 2013 r., a więc po upływie 30-dniowego terminu. Powyższe ustalenia wskazują, że skarga została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia