II SA/Bk 564/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. i S. J. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie wstrzymania użytkowania budynku p o s t a n a w i a odrzucić skargę A. J. Skarga złożona do Sądu na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia S. J. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] wstrzymujące użytkowanie budynku inwentarskiego na działce nr geod. [...] we wsi J. oraz zobowiązujące A. i S. J. do przedłożenia określonych dokumentów została własnoręcznie podpisana jedynie przez S. J. Nie podpisała jej A. J. pomimo tego, że została wymieniona w nagłówki skargi jako skarżąca. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2015 r. A. J. została wezwana do podpisania skargi lub nadesłania pełnomocnictwa udzielonego mężowi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone w dniu 26 sierpnia 2015 r. (k. 13). W wyznaczonym terminie, tj. do środy 2 września 2015 r. brak skargi nie został uzupełniony. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga tak jak każde pismo procesowe powinna zawierać własnoręczny podpis strony. A. J. została prawidłowo wezwana do podpisania skargi. Nie uczyniła tego w wyznaczonym terminie, przy czym była pouczona o skutkach nieuzpełenienia tego braku skargi. Z tych też względów na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę A. J. należało odrzucić.