II SA/Bk 565/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi H. O., L. Ż., G. S., S. S., Ł. S., J. D., K. S., L. S. i B. G. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2012 r. tutejszy sąd oddalił skargę H. O., L. Ż., G. S., S. S., Ł. S., J. D., K. S., L. S. i B. G. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość. W dniu 28 stycznia 2013 r. (data nadania) Pani H. O. (dalej: Wnioskodawczyni) złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (k. 174). W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 4 grudnia 2012r. odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku rozprawa w niniejszej sprawie. Na pytanie wnioskodawców, czy mają złożyć odpowiedni wniosek w sprawie przesłania wyroku z pisemnym uzasadnieniem sąd stwierdził, że nie ma takiej potrzeby, ponieważ sąd sam prześle wyrok z uzasadnieniem. Kierując się tym zapewnieniem skarżący nie złożyli odpowiedniego wniosku. Wskazali, że w dniu 4 grudnia Sąd nie odczytał sentencji wyroku. W oczekiwaniu na wyrok skarżący w dniu 25 stycznia 2013r. uzyskali telefoniczną informację o dacie i treści wyroku a także o braku jego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić, gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. W sprawie niniejszej należy przyjąć, że Skarżąca H. O. złożyła przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu w terminie wynikającym z art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem został on nadany w placówce pocztowej w dniu 28 stycznia 2013 r., a więc w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Skarżąca dokonała też równocześnie czynności, której nie dokonała w terminie, tj. złożyła wniosek o uzasadnienie i doręczenie wyroku. Przedstawione przez Wnioskodawczynię okoliczności nie uzasadniają jednak przyjęcia, że brak było jej winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku. Należy bowiem zauważyć, że w dniu 4 grudnia 2012r. odbyła się przed tut. Sądem rozprawa, na której Sąd odroczył termin ogłoszenia orzeczenia na dzień 13 grudnia 2012r. Na rozprawie tej Wnioskodawczyni była obecna. Treść protokołu rozprawy nie potwierdza okoliczności podnoszonych przez Wnioskodawczynię. Należy przy tym wyjaśnić, że uzasadnienie wyroku z urzędu nastąpiłoby tylko wówczas, gdyby Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. W dniu rozprawy Sąd natomiast odroczył termin ogłoszenia orzeczenia, nie była więc znana treść rozstrzygnięcia, a zatem nieprawdopodobnym jest, aby w tym dniu Sąd pouczał Skarżącą co do kwestii uzasadnienia wyroku i jego doręczenia. Skarżąca H. O. znając termin ogłoszenia wyroku miała możliwość zapoznania się z jego treścią i złożenia wniosku o uzasadnienie i doręczenie wyroku w ustawowym terminie. Jej błędne przekonanie co do tego, że wyrok z uzasadnieniem zostanie jej przesłany z urzędu nie uzasadnia przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie i doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.