II SA/Bk 569/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 października 2015 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. T. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na aktualnym formularzu w sprawie ze skargi T. T. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia (...) czerwca 2015 r. znak (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a przywrócić termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na aktualnym formularzu Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 sierpnia 2015 r. skarżący T. T. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz do przedłożenia trzynastu odpisów skargi - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2015 r. i w wyznaczonym terminie złożył on wymagane odpisy oraz wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na nieaktualność formularza – kolejnym zarządzeniem (z dnia 3 września 2015 r.) wezwano go do przedłożenia wniosku na formularzu aktualnym – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Doręczono jednocześnie wymagany formularz wniosku. To wezwanie skarżący odebrał w dniu 14 września 2015 r. Termin wykonania zobowiązania mijał w poniedziałek 21 września 2015 r. W dniu 24 września 2015 r. na adres sądu został nadany wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do przesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wraz z tymże wnioskiem złożonym na prawidłowym, aktualnym formularzu. Wniosek o przywrócenie terminu strona uzasadniła swoją chorobą, która powoduje trudności w rozeznaniu znaczenia i sensu urzędowej korespondencji, co przełożyło się na brak zdolności samodzielnego wypełnienia przesłanego formularza. Wskazała także na trudności w znalezieniu osoby, które pomogłaby jej bezpłatnie w wypełnieniu formularza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał uwzględnieniu. Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić, gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. W sprawie niniejszej należy przyjąć, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu w terminie wynikającym z art. 87 § 1 p.p.s.a. Wniosek został nadany w placówce pocztowej w dniu 24 września 2015 r. (termin siedmiodniowy mijał w dniu 21 września 2015 r.) i wskazano w nim, że powodem spóźnienia jest schorzenie psychiczne, które powoduje trudności w rozeznaniu sensu urzędowej korespondencji. Zdaniem sądu, przedmiotowe schorzenie, mimo że jak wynika z przedłożonej dokumentacji zostało rozpoznane kilka lat wstecz i nie stanowi okoliczności nagłej i niespodziewanej, jest chorobą mogącą stale wpływać na sposób postępowania strony. Zatem należy je uznać za okoliczność stałą, trwającą i aktualną, która uzasadnia przyjęcie dotrzymania siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu (przyczyna spóźnienia cały czas istnieje). Przedmiotowe schorzenie i jego skutki dla życia strony uzasadniają również uznanie ich za okoliczność uprawdopodabniająca brak winy w spóźnieniu. Co prawda wskazywana we wniosku trudność w znalezieniu osoby mogącej bezpłatnie pomóc w wypełnieniu wniosku nie jest przekonująca, zważywszy na możliwość uzyskania takiej bezpłatnej pomocy w Wydziale Informacji Sądowej tutejszego sądu, jednakże niewątpliwie schorzenie jest poważne i wpływa na codzienny sposób funkcjonowania skarżącego, w tym możliwość zrozumienia urzędowej korespondencji. Na dowód tego przywołać trzeba fragment przedłożonej opinii o stanie zdrowia psychicznego strony, z której wynika, że co prawda może ona uczestniczyć w czynnościach procesowych, jednakże "ma znacznie ograniczoną zdolność do pokierowania swoim postępowaniem". Zdaniem sądu uchybienie terminowi w rozważanym przypadku wynikało zatem z okoliczności niezależnej od strony, która stale nie pozwala jej zachować wymaganej staranności w dbaniu o własne interesy. A to nie pozwala ocenić, że spóźnienie było spowodowane okolicznościami zawinionymi przez stronę. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.