II SA/Bk 571/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 października 2024 r. sprawy ze skargi E. D. i G. D. na uchwałę Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 20 grudnia 2023 r. Nr LIII/496/2023 w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz w obrębach Barszczewo, Dzikie, Krupniki, Kruszewo, Mińce, Porosły, Żółtki i m. Choroszcz p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym E. D. i G. D. solidarnie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. , Skargą z 17 lipca 2024r. E. D. i G. D. zaskarżyli do sądu administracyjnego uchwałę nr LIII/493/2023 Rady Miejskiej w Choroszczy z 20 grudnia 2023r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz w obrębie Barszczewo w części dotyczącej terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 7G przeznaczonego pod górnictwo i wydobycie oraz wynikającego z par. 43 ust. 1 uchwały przeznaczenia terenu o symbolu 7G pod górnictwo i wydobycie wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi. Skarga została wywiedziona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarżący wywiedli naruszenie swojego interesu prawnego kwestionowanym zapisem uchwały z treści art. 140 i 144 kodeksu cywilnego wskazując, że zmiana przeznaczenia działki leśnej o numerze [...] pod górnictwo i wydobycie, sąsiadującej z ich nieruchomością, ograniczy korzystanie z własnej nieruchomości zgodnie z jej społeczno – gospodarczym przeznaczeniem czyli jako zabudowy mieszkaniowej i zakłóci korzystanie z własnej nieruchomości ponad przeciętną miarę poprzez zwiększenie immisji hałasów. Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucili naruszenie prawa materialnego: 1. art. 144 kodeksu cywilnego polegające na zmianie przeznaczenia terenu oznaczonego symbolem 7G (numer działki [...]) pod górnictwo i wydobycie wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi, co będzie prowadzić do zakłócania z korzystania z nieruchomości sąsiednich (w tym skarżącego) ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych - w sytuacji gdy dotychczas były to tereny o charakterze leśnym, znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie wyłącznie zabudowy mieszkaniowej na sąsiadujących działkach położonych na terenie gminy Choroszcz i co istotne - jest niezgodne z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Nr XXVII/244/01 Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 27 grudnia 2001 r. gdzie inne było przeznaczenie działek położonych w sąsiedztwie terenu przeznaczonego w zmianie planu pod górnictwo i wydobycie a także jest niezgodne ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz uchwalonym uchwałą Nr XIV/141/04 Rady miejskiej w Choroszczy z 28 października 2024r. a konkretnie z definicją obszaru leśnego zawartą w tym studium; 2. art. 28 ust. 1 w zw. z art. 20 ust 1 ustawy o zagospodarowaniu i planowaniu przestrzennym poprzez niezgodność zapisów zmienionego planu z postanowieniami "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz" uchwalonym uchwałą Nr XIV/141/04 Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 28 października 2004 r. albowiem dotychczas działka nr [...] miała przeznaczenie leśne, a obecnie ma być terenem górnictwa i wydobycia - co pozostaje w sprzeczności z ujętym w studium Obszarem lasów i kształtowania leśno - dolinnych korytarzy powiązań ekologicznych (LE); 3. art. 144 kodeksu cywilnego polegające na zmianie przeznaczenia terenu oznaczonego symbolem 7G (numer działki [...]) pod górnictwo i wydobycie wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi - co będzie prowadzić do zakłócania korzystania z nieruchomości sąsiednich (w tym skarżącego) ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych - w sytuacji, gdy dotychczas działka nr [...]była terenem leśnym, znajdującym się w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej na sąsiadujących działkach, a obecnie działka nr [...] ma mieć charakter przemysłowy - a zgodnie z pkt 2.30 uchwały Nr XXVII/244/01 Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz w granicach administracyjnych obejmujących wyodrębnione obszary funkcjonalne - oznaczone symbolem PE - tereny powierzchniowej eksploatacji kopalin, natomiast wykorzystanie zasobów wymaga koncesji zgodnie z ustawą "Prawo Geologiczne". Wymagana rekultywacja na cele określone w planie miejscowym - podczas gdy w § 43 Uchwały Nr LIII/496/2023 Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 20 grudnia 2023 roku w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz w obrębach Barszczewo, Dzikie, Krupniki, Mińce, Porosły, Żółtki i m. Choroszcz - nie przewidziano rekultywacji na cele określone w planie miejscowym; 4. art. 140 kodeksu cywilnego poprzez jego naruszenie polegające na ograniczeniu korzystania z nieruchomości skarżącego w dotychczasowym zakresie zgodnie z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem (zabudowa mieszkaniowa) w związku ze zmianą przeznaczenia działki leśnej nr [...] na działkę o charakterze przemysłowym, co skutkuje zwiększeniem immisji i hałasów - co zakłóca korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości, co stanowi naruszenie prawa własności nieruchomości sąsiadujących; 5. art. 21 ust. 1, art. 64 in fine, art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzez niczym nieuzasadnioną oraz nieadekwatną, a także bezprawną ingerencję w prawo własności i tym samym naruszenie zasady proporcjonalności i konieczności oraz nierówne traktowanie mieszkańców Gminy; 6. art. 3 pkt 1 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nadużycie władztwa planistycznego przejawiające się w całkowitej dowolności w ustalaniu planu zagospodarowania przestrzennego oraz braku przyjęcia kryteriów wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa w ustaleniu planu zagospodarowania przestrzennego; 7. art. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieuwzględnienie uwarunkowań wynikających w szczególności z dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu, w sytuacji gdy uchwała w odniesieniu do działki [...] położonej na terenie oznaczonym symbolem 7G w porównaniu do działek sąsiadujących położonych na terenie Gminy Choroszcz pozostaje w sprzeczności z dotychczasowym rzeczywistym przeznaczeniem działek sąsiadujących, a w konsekwencji prowadzi do uniemożliwienia prawidłowego korzystania z tych działek i ich dotychczasowego mieszkalnego przeznaczenia; Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucili także naruszenie zasad sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w szczególności przekroczenie przysługującego gminie władztwa planistycznego poprzez niezgodne z konstytucyjną zasadą równości lub zasadą proporcjonalności ograniczenie prawa własności gruntu. W odpowiedzi na skargę Gmina Choroszcz wniosła o jej oddalenie. Wskazała, że wbrew zarzutom skarżącego według Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Choroszcz działka Nr [...] jedynie w niewielkiej jej części znajduje się w "obszarze lasów i kształtowania leśno-dolinnych korytarzy powiązań ekologicznych (5-LE)" zaś w ogromnej większości działka ta znajduje się na "obszarze rolniczej przestrzeni produkcyjnej i osadnictwa (4-RP)", w zakresie którego to obszaru zapisy studium wskazują, między innymi, kierunek zmiany przeznaczenia i sposobu użytkowania jako przeznaczenie pod powierzchniową eksploatację surowców mineralnych. Dodatkowo działka [...] przed dokonaniem zmiany planu, wbrew twierdzeniom skarżących, nie była przeznaczona pod tereny leśne, gdyż zgodnie z uchwałą Nr XXVII/244/01 Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 27 grudnia 200Ir. /Dz. Urz. Woj. Podl. Nr 4, poz. 70 z dnia 20 lutego 2002r./ ww. nieruchomość była przeznaczona: - w około 96 % pod tereny rolne, łąki i pastwiska nie przeznaczone pod zabudowę, pozostające w dotychczasowym użytkowaniu. Wprowadza się zakaz zabudowy na terenach nie przeznaczonych w planie na cele budowlane; - w około 3 % pod tereny lasów ochronnych miasta Białegostoku. Obowiązuje zakaz zabudowy na terenach nie wyznaczonych na ten cel w planie; - w około 1 % pod rezerwę terenu na poszerzenie istniejącej drogi gminnej jedno jezdniowej do parametrów p"L"l5/5,5. W związku z tym, zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 82), jedynym gruntem położonym w granicach wydzielenia planistycznego 7G, wymagającym zgody na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne, wydanej przez Marszałka Województwa Podlaskiego, poprzedzonej opinią Podlaskiej Izby Rolniczej, jest niewielki fragment gruntu leśnego. Kopie tych dokumentów zostały przekazane skarżącym pismem znak: Or-VII.1431.37.2024 z dnia 1 lipca 2024 r. Nie ma również potwierdzenia w faktach twierdzenie, że przedmiotowa nieruchomość sąsiaduje bezpośrednio z terenami o charakterze zabudowy mieszkaniowej. Zgodnie z uchwałą Nr XXVII/244/01 Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 27 grudnia 2001 r. /Dz. Urz. Woj. Pódl. Nr 4, poz. 70 z dnia 20 lutego 2002r./ działka o nr geod. 224/4 położona w obrębie Barszczewo, będąca własnością skarżących jest przeznaczona: - w około 45 % pod tereny rolne, łąki i pastwiska nie przeznaczone pod zabudowę, pozostające w dotychczasowym użytkowaniu. Wprowadza się zakaz zabudowy na terenach nie przeznaczonych w planie na cele budowlane; - w około 52 % pod tereny lasów ochronnych miasta Białegostoku. Obowiązuje zakaz zabudowy na terenach nie wyznaczonych na ten cel w planie; - w około 3 % pod postulowane poszerzenie istniejącej drogi gminnej jedno jezdniowej do parametrów p"L"l5/5,5. Również pozostałe przylegające do działki o nr geod. [...] nieruchomości zgodnie z ww. uchwałą są przeznaczone pod tereny rolne oraz na niewielkim fragmencie pod tereny leśne. Gmina podkreśliła, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Nr XXVII/244/01 Rady Miejskiej w Choroszczy z dnia 27 grudnia 2001r., co do zasady wprowadzał zakaz zabudowy na terenach rolnych i leśnych, pozostawiając je w dotychczasowym użytkowaniu. Jednak, w celu umożliwienia rozbudowy gospodarstw rolnych, ww. uchwale został zawarty zapis następującej treści: "Dopuszcza się lokalizację zabudowy zagrodowej dla gospodarstw o powierzchni przekraczającej średnią powierzchnię gospodarstwa w gminie (powyżej 8,0 ha), posiadającej ponadto dostęp do drogi publicznej i uzbrojenia". Decyzja o zastosowaniu tego przepisu należy do organu właściwego do wydania pozwolenia na budowę lub przyjęcia zgłoszenia tj. Starosty. W związku z tym stwierdzenie, że działka o nr geod. [...] znajduje się "w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej", a skarżona uchwała "ogranicza możliwość korzystania z nieruchomości zgodnie z przeznaczeniem" jest błędne. Ponadto, gmina wskazała że decyzją nr DIT-III.7427.1.11.2021 na działce o nr geod. [...] położonej w obrębie B. zostało zatwierdzone udokumentowane złoże piasków i żwirów – B.. Zgodnie z art. 95 ustawy z dnia z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2003 r. poz. 633 ze zm.) udokumentowane złoża podlegają ochronie w procesie planowania i zagospodarowania przestrzennego, a określając ustalenia planów uwzględnia się występowanie złóż oraz potrzebę zapewnienia możliwości ich wydobycia lub wykorzystania. W świetle tego przepisu Gmina miała obowiązek podczas procesu planistycznego uwzględnienia przedmiotowego złoża i umożliwienie jego wydobycia lub wykorzystania. Kolejnym krokiem jest ubieganie się właściciela ww. działki o koncesję na wydobycie. Zgodnie z art. 22 ustawy ww. ustawy, z uwagi na położenie i wielkość złoża stosownym organem koncesyjnym jest w tym przypadku Marszałek Województwa Podlaskiego. Końcowo Gmina wskazała na zachowania procedury planistycznej w procesie uchwałodawczym oraz podkreśliła, że od skarżących w toku procedury planistycznej nie wpłynęły wnioski i uwagi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W przepisie tym mowa jest o "interesie prawnym" oraz o jego "naruszeniu", przy czym ustawa wyraźnie wiąże możliwość zaskarżenia uchwały organu gminy sprzecznej z prawem - nie wyłącznie z interesem prawnym ale z jego naruszeniem. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że źródłem interesu prawnego lub uprawnienia jest zawsze norma prawna ogólna i abstrakcyjna (akt normatywny) lub jednostkowa i konkretna (decyzja), mająca źródło w przepisach prawa materialnego (nie tylko prawa administracyjnego materialnego) – vide postanowienie NSA w sprawie II OSK 2739/20, orzeczenia.nsa.gov.pl. Interes ten musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującego sytuację prawną skarżącego podmiotu. Interes prawny musi być bezpośredni, indywidualny, konkretny, realny i aktualny, a nie przyszły i potencjalny. Musi istnieć związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną skarżącego a zaskarżoną uchwałą. Związek ten musi powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia danego podmiotu uprawnień lub nałożonych obowiązków (vide np. wyrok w sprawie II OSK 482/18). Wyłącznie zatem posiadanie interesu prawnego nie przesądza o powodzeniu skargi składanej w trybie art. 101 ust. 1ustawy o samorządzie gminnym, albowiem podstawą legitymacji skargowej na tle tej regulacji jest naruszenie interesu prawnego skarżącego. W trybie wskazanego przepisu podlega zaskarżeniu uchwała organu gminy sprzeczna z prawem i jednocześnie realnie godząca w sferę prawną skarżącego – wywołująca dla niego negatywne konsekwencje prawne np. w postaci zniesienia, ograniczenia czy uniemożliwienia realizacji jego uprawnienia bądź interesu prawnego. O tym, czy skarga będzie skuteczna czy też nie, przesądza wykazanie naruszenia przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego. Jeszcze inaczej rzecz ujmując, dopiero naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania skargi (oceny legalności planu). Podmiotowość skarżącego w sprawie ze skargi na plan miejscowy kształtowana jest bowiem inaczej niż w postępowaniu administracyjnym, gdyż obejmuje nie tylko istnienie interesu prawnego lub uprawnienia, lecz także jego naruszenie (vide postanowienie w sprawie II OSK 2278/18). Ten kierunek wykładni przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zaakceptował ustawodawca wprowadzając z dniem 15 sierpnia 2015 r., na mocy art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2015 r., poz. 658), przepis art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. W ten sposób, jak wskazał NSA w uzasadnieniu postanowienia w sprawie II OSK 2739/20, naruszenie interesu prawnego ustaleniami uchwały (w niniejszej sprawie uchwały w sprawie zmiany planu miejscowego) stało się wymogiem formalnym, chociaż o charakterze materialnoprawnym, wniesienia skargi na uchwałę. Skoro zaś jest to wymóg formalny, to dopiero jego spełnienie i naruszenie interesu prawnego daje możliwość merytorycznego rozpoznania sprawy. Dlatego w pierwszej kolejności, w sprawach ze skarg na uchwałę w sprawie planu miejscowego bądź jego zmiany, sąd bada czy doszło do naruszenia interesu prawnego, a dopiero w dalszej kolejności i po pozytywnym przesądzeniu tej kwestii, może przejść do oceny czy wraz z naruszeniem interesu prawnego naruszony został obiektywny porządek prawny. W sprawach, w których skarżącym na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest właściciel nieruchomości położonej na obszarze objętym ustaleniami zaskarżonego planu (w granicach planu), merytoryczna ocena skargi jest obowiązkiem sądu. W takim bowiem przypadku miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego kształtuje wprost zasady korzystania z nieruchomości, a więc ustalenia planu bezpośrednio wpływają na zakres uprawnień właściciela nieruchomości. Jeśli chodzi o nieruchomości położone poza granicami planu, nie można wykluczyć, że do ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości ustaleniami planu dojdzie, np. z uwagi na ustanowione w planie normy odległościowe inwestowania (konieczność zachowania określonej odległości od zabudowy lub zagospodarowania na obszarze objętym planem), bądź inną zmianę przeznaczenia gruntów powodującą ograniczenia w możliwości zagospodarowania terenów skarżących sąsiadujących z obszarem objętym planem (np. w sprawie II OSK 985/09 przesądzono pozytywnie legitymację skarżących jako właścicieli nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z terenem, na którym zmiana planu przeznaczała go na funkcję hotelowo-pensjonatową). Zdaniem sądu, w sprawie niniejszej nie mamy do czynienia z żadną z sytuacji uzasadniających przyjęcie, że doszło do naruszenia interesu prawnego skarżących a w związku z tym że istnieją podstawy do merytorycznej oceny złożonej skargi. Skarżący, co jest bezsporne, są właścicielami położonej w obrębie B. nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...], która jest usytuowana poza granicami objętymi ustaleniami kwestionowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem ustalenia planu bezpośrednio nie dotyczą uprawnień właścicielskich skarżących względem własnej nieruchomości. Nie ma podstaw do twierdzenia, że interes prawny skarżących w kwestionowaniu zmiany planu miejscowego wynika z przepisów prawa cywilnego o ochronie własności, tj. z art. 140 Kodeksu cywilnego, uprawniającego skarżących do korzystania z własnej nieruchomości zgodnie ze społeczno- gospodarczym przeznaczeniem swego prawa oraz z art. 144 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym właściciel (w tym przypadku inicjator uwzględnienia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego faktu udokumentowania złoża piasków i żwiru na nieruchomości o numerze [...] położonej w obrębie B.) powinien powstrzymać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społecznego gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Dla wykazania legitymacji czynnej do zaskarżenia uchwały o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie jest bowiem wystarczające wskazanie na przyszłe i potencjalne zagrożenia możliwymi immisjami z nieruchomości sąsiedniej wykorzystywanej w przyszłości zgodnie z jej planowym przeznaczeniem. Zdaniem sądu, w sytuacji prawnej skarżących nie można mówić o wprowadzeniu niekorzystnych zmian rozumianych jako odebranie bądź ograniczenie ich praw właścicielskich do własnej nieruchomości, albo jako nałożenie czy zmiana dotychczasowych obowiązków przeznaczeniem terenu sąsiedniego wynikającym ze zmiany planu. Wyłącznie subiektywne poczucie naruszenia interesu prawnego nie prowadzi do przyjęcia, że istnieje legitymacja skargowa do kwestionowania zmiany planu miejscowego. Podkreślić należy, że obowiązujące przepisy nie przewidują ochrony własności ze względu na walory estetyczne, czy kameralny charakter nieruchomości. Zaakcentować przy tym należy, że decyzją nr DIT-III.7427.1.11.2021 na działce o numerze [...] położonej w obrębie B. zostało zatwierdzone udokumentowane złoże piasków i żwirów – B. zgodnie z art. 95 ustawy z dnia z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze udokumentowane złoża podlegają ochronie w procesie planowania i zagospodarowania przestrzennego. Konkretyzując zatem ustalenia planów obligatoryjnie uwzględnia się występowanie złóż oraz potrzebę zapewnienia możliwości ich wydobycia lub wykorzystania. W świetle tego przepisu Gmina miała obowiązek podczas procesu planistycznego uwzględnienia przedmiotowego złoża i umożliwienie jego wydobycia lub wykorzystania. Kolejnym krokiem będzie ubieganie się przez właściciela wyżej określonego terenu o udzielenie koncesji na wydobycie. Marginalnie tylko nadmienić należy, że w świetle danych wskazanych w odpowiedzi na skargę, nie zakwestionowanych przez skarżących, ich nieruchomość w świetle ustaleń uchwały Rady Miejskiej w Choroszczy Nr XXVII/244/01 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2002r., poz. 70) w ogóle nie ma przeznaczenia pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną a istniejący na niej budynek mieszkalny musi być zatem zabudową zagrodową. Również przekłamane przez skarżących zostało wskazanie dotychczasowego przeznaczenia terenu działki sąsiedniej, teraz przeznaczonej pod górnictwo i wydobycie, gdyż tylko w niewielkim fragmencie miała ona przeznaczenie leśne a w 96% była terenem rolnym, łąkami i pastwiskami. Mając powyższe na uwadze sąd odrzucił skargę (art. 58 par. 1 pkt 5a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Konsekwencją odrzucenia skargi było orzeczenie o zwrocie na rzecz skarżących uiszczonego wpisu od skargi (art. 232 par. 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)