II SA/Bk 587/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. i W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a odrzucić skargę W. G. Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza W. M. z dnia [...] marca 2014 r. ustalającą E. i W. G. opłatę adiacencką w kwocie 40 911, 60 zł. Skargę na decyzję SKO złożyli do sądu administracyjnego E. i W. G., z tym że wskazano, iż w imieniu E. G. występuje adw. W. P. i tylko on podpisał się pod skargą. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2014 r. wezwano skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1 228 zł (k. 12), wezwano adw. W. P. do przedłożenia pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącej oraz wezwano odrębnie W. G. do podpisania skargi – wszystkie wezwania opatrzono terminem 7 dni i rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono pełnomocnikowi w dniu 25 czerwca 2014 r. a skarżącemu W. G. w dniu 23 czerwca 2014 r. Terminy na wykonanie obowiązków mijały odpowiednio we środę 2 lipca 2014 r. i w poniedziałek 30 czerwca 2014 r. W dniu 28 czerwca 2014 r. W. G. w imieniu swoim i skarżącej E. G. uiścił kwotę 12 017 zł tytułem – jak wskazał – wpisu w sprawie II SA/Bk 587/14 oraz opłaty od pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga W. G. podlegała odrzuceniu. W sprawie niniejszej, jak wynika z nagłówka skargi, skarżącymi są E. G. (za którą miał działać pełnomocnik adw. W. P.) oraz W. G. Mimo wskazania, że pełnomocnik reprezentuje wyłącznie skarżącą (a nie także skarżącego), tylko adwokat podpisał się pod środkiem zaskarżenia. W takiej sytuacji Przewodniczący Wydziału trafnie ocenił, że w zakresie dotyczącym W. G. skarga jest niepodpisana przez niego osobiście i wezwał go do podpisania skargi oraz – solidarnie wraz z E. G – do uiszczenia wpisu od skargi. Jak wynika z akt, o ile wpis został uiszczony (w nadmiernej co prawda wysokości), to W. G. nie wykonał obowiązku podpisania się pod skargą. Tymczasem zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wśród wymagań pism procesowych określonych w art. 46 § 1 tej ustawy, dotyczącym z mocy powoływanego wyżej art. 57 § 1 również skargi, wymieniono podpisanie pisma procesowego przez stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika – art. 46 § 1 pkt 4 cyt. ustawy. Powyższe oznacza, że W. G. zobowiązany był podpisać się pod skargą, a niewykonanie tego obowiązku zobowiązywało sąd do odrzucenia skargi w zakresie dotyczącym tego skarżącego i to niezależnie od faktu uiszczenia wpisu. Aby skarga mogła zostać skutecznie wniesiona należy uzupełnić wszelkie jej braki dotyczące formy tego środka zaskarżenia, jak i jego opłacenia. Nieuzupełnienie któregokolwiek z nich powoduje odrzucenie skargi, o czym sąd miał w niniejszym przypadku obowiązek orzec na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie wskazać należy, że ponowne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostanie wystosowane do E. G. O ile braki wskazane w tym wezwaniu zostaną uzupełnione, to mając na uwadze uiszczenie wpisu w terminie również w jej imieniu, skarga otrzyma bieg, a postępowanie będzie się toczyło także z udziałem W. G. Utraci on jednak przymiot podmiotu skarżącego, a będzie występował w postępowaniu jako jego uczestnik.