II SA/Bk 587/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a odrzucić skargę E. G., 1. zwrócić solidarnie E. G. i W. G. kwotę 12 017 (dwanaście tysięcy siedemnaście) złotych tytułem wpisu od skargi. Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza W. M. z dnia [...] marca 2014 r. ustalającą E. i W. G. opłatę adiacencką w kwocie 40 911, 60 zł. Skargę na decyzję SKO złożyli do sądu administracyjnego E. i W. G., z tym że wskazano, iż w imieniu E. G. występuje adw. W. P. i tylko on podpisał się pod skargą. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2014 r. wezwano skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1 228 zł (k. 12), wezwano adw. W. P. do przedłożenia pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącej oraz wezwano odrębnie W. G. do podpisania skargi – wszystkie wezwania opatrzono terminem 7 dni i rygorem odrzucenia skargi. W. G. w imieniu swoim i skarżącej E. G. uiścił w wyznaczonym w wezwaniu terminie kwotę 12 017 zł tytułem – jak wskazał – wpisu w sprawie II SA/Bk 587/14 oraz opłaty od pełnomocnictwa. Z uwagi jednak na niepodpisanie skargi – postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2014 r. tutejszy sąd odrzucił skargę W. G. Natomiast skarżąca E. G. została wezwana ponownie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie (k. 25) – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 29 sierpnia 2014 r. (k. 30). Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi mijał w piątek 5 września 2014 r. Do tej daty uzupełnienie braku formalnego nie nastąpiło. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga E. G. podlegała odrzuceniu. W sprawie niniejszej, jak wynika z nagłówka skargi, skarżącymi byli E. G. (za którą miał działać pełnomocnik adw. W. P.) oraz W. G. Mimo wskazania, że pełnomocnik reprezentuje wyłącznie skarżącą (a nie także skarżącego), tylko adwokat podpisał się pod środkiem zaskarżenia. W takiej sytuacji Przewodniczący Wydziału ocenił, że w zakresie dotyczącym W. G. skarga jest niepodpisana przez niego osobiście i wezwał go do podpisania skargi oraz – solidarnie wraz z E. G. – do uiszczenia wpisu od skargi. Pełnomocnika wezwano zaś do przedłożenia pełnomocnictwa do występowania w imieniu E. G. Jak wynika z akt, o ile wpis został uiszczony (w nadmiernej jednakże wysokości), to W. G. nie podpisał się pod skargą, a pełnomocnik nie przedłożył na wezwanie sądu pełnomocnictwa. Stąd też skargę W. G. tutejszy sąd odrzucił postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2014 r. Natomiast odnośnie E. G. – z racji tego, że w skardze wskazano iż w jej imieniu działa pełnomocnik profesjonalny a ten pełnomocnictwa nie przedłożył – wezwano ją do podpisania skargi, co również w wyznaczonym terminie siedmiodniowym nie nastąpiło. Tymczasem zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wśród wymagań pism procesowych określonych w art. 46 § 1 tej ustawy, dotyczących z mocy powoływanego wyżej art. 57 § 1 również skargi, wymieniono podpisanie pisma procesowego przez stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika – art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Powyższe oznacza, że niepodpisanie skargi przez E. G. zobowiązywało sąd do odrzucenia jej skargi. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono: w części odpowiadającej wymaganej wielkości wpisu tj. w kwocie 1 228 zł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (z uwagi na odrzucenie skargi) oraz w części na podstawie art. 225 p.p.s.a. (jako że wpis w pozostałej części był w znacznej mierze nadpłacony).