II SA/Bk 589/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku C. Ż. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi C. Ż. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania postanawia przywrócić skarżącej termin do uzupełnienia braków skargi Postanowieniem z dnia 28 września 2015 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę C. Ż. na decyzję Wojewody P. w przedmiocie odmowy zameldowania (k. 31). Powodem odrzucenia było jednodniowe spóźnienie się Skarżącej w uzupełnieniu braków skargi polegających na złożeniu jednego odpisu skargi i uiszczeniu wpisu. Termin dokonania tych czynności mijał w dniu 14 września 2015 r., zaś dokonano ich w dniu 15 września 2015 r. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie II OZ1166/15 (k. 65), jednakże sąd kasacyjny wskazał na konieczność rozpoznania przez sąd I instancji zawartego w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Jak wynika z treści zażalenia – w jego części dotyczącej żądania przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi, Skarżąca utrzymuje, że mieszka w samochodzie na parkingu, gdzie wykonuje wszystkie podstawowe czynności życiowe (bowiem, jak twierdzi, została bezprawnie wraz z rzeczami usunięta z własnego lokalu). Nadto wskazała, że właściciele lokalu nr [...] przy ulicy [...] w B. udzielili jej zgody na podanie tego adresu jako jej adresu korespondencyjnego, jednakże już datę odebrania korespondencji musi "sprawdzać w sądzie". W konsekwencji wniosła o "przywrócenie terminu o ile został uchybiony nie z jej winy i przyznanie pomocy prawnej, bez której nieznajomość prawa może mieć dla niej negatywne skutki". Końcowo wskazała, że warunki życia pogłębiają jej uszczerbek na zdrowiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim ocenić należy za spełnione w sytuacji Skarżącej warunki formalne wniosku o przywrócenia terminu do dokonania spóźnionych czynności (art. 87 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Wniosek o przywrócenie terminu zawarty został w zażaleniu, a to zostało złożone w terminie 7 dni od daty doręczenia Stronie odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi. Zatem należy przyjąć, że Skarżąca dowiedziała się o spóźnionym uzupełnieniu braków skargi w dacie doręczenia odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, stąd wniosek o przywrócenie terminu złożony w zażaleniu został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu. Także uzasadnione jest przyjęcie, że dopełniono spóźnionych czynności na dzień składania wniosku o przywrócenie terminu. Dzień po upływie terminu na przedłożenie jednego odpisu skargi i na uiszczenie wpisu tj. w dniu 15 września 2015 r. Skarżąca przedłożyła odpis skargi oraz wniosek o prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k. 15 i następne). Niedołączenie zatem tych pism do wniosku o przywrócenie terminu nie było przeszkodą dla przyjęcia, że spóźnionych czynności dokonano, bowiem pisma te znajdowały się już w aktach sprawy. Nadto w dniu 8 października 2015 r. referendarz sądowy rozpoznał wniosek o prawo pomocy i przyznał je w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 40). W ocenie Sądu, spełnione zostały także materialnoprawne przesłanki do przywrócenia terminu. Z oświadczenia Skarżącej wynika, że jej adres do korespondencji jest adresem mieszkańców lokalu nr [...] przy ul. [...] w B., ale nie jest to jej własny adres. Posługuje się ona zatem adresem obcych osób dzięki ich uprzejmości, bowiem sama – jak utrzymuje – mieszka w samochodzie na parkingu. Ta okoliczność, w połączeniu z faktem, iż jest z wyżej wymienionymi osobami umówiona wyłącznie na odbiór kierowanej do siebie korespondencji, ale już nie na wskazanie daty pokwitowania przez nich tego odbioru (jak wskazuje sama w zażaleniu na k. 46), powoduje że utrudnia to jej ustalenie daty, od której biegnie termin na dokonanie czynności procesowych. Jak oświadczyła, musi tę datę "ustalać w sądzie", co jest dla niej dodatkową trudnością zwłaszcza z uwagi na warunki życia i niemożność normalnego funkcjonowania w społeczeństwie. Należy zatem uznać, że choć okoliczności, które utrudniły Skarżącej dotrzymanie terminu na uzupełnienie braków skargi, nie były okolicznościami nagłymi, to jednak znacznie utrudniającymi dopełnienie obowiązków procesowych. Trzeba nadto mieć na uwadze podeszły wiek Skarżącej, jej problemy zdrowotne oraz warunki bytowania, które uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie, a z pewnością mają też znaczny negatywny wpływ na realizowanie procesowej roli strony postępowania sądowoadministracyjnego, w tym na terminowe dokonywanie czynności procesowych. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.