II SA/Bk 597/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2015 r. wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu. Wyrokiem z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 597/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych. W dniu 27 listopada 2015 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku WSA w Białymstoku z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 597/15, wnosząc jednocześnie o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu rozprawy była "zdenerwowana wyrokiem" i nie wiedziała, że napisała jedynie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie II SA/Bk 598/15. Podniosła, że dopiero po otrzymaniu uzasadnienia w sprawie II SA/Bk 598/15 zorientowała się, że we wniosku o uzasadnienie podała tylko jedną sygnaturę. Dodała, że nie jest prawnikiem i nie posiada wiedzy umożliwiającej samodzielne prowadzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważy(, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu skarżąca spełniła warunki formalne do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wynikające z art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. Z powyższych względów Sąd zobowiązany był rozważyć, czy argumenty skarżącej uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Rozpoznając wniosek skarżącej, Sąd doszedł do przekonania, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem podane przez ww. okoliczności uzasadniające wniosek nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu wspomnianemu terminowi, a ta przesłanka, wymieniona w art. 86 § 1 p.p.s.a., stanowi konieczny, a jednocześnie podstawowy warunek zezwalający na przywrócenie terminu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie zawinienia w uchybieniu terminu przyjąć trzeba obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 938/08, LEX nr 551892). Aby zatem uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu, strona powinna wskazać, że podjęte przez nią działania były prowadzone z należytą starannością, jak również, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. W ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy, przesłanka braku winy nie została uprawdopodobniona. Bezsporne jest, że skarżąca otrzymała zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 3 listopada 2015 r. o godz. 13:10, gdzie zawarte zostało pouczenie o zasadach sporządzania uzasadnienia wyroku oddalającego skargę (k.12). Ponadto podczas rozprawy w dniu 3 listopada 2015 r. została pouczona, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Mając powyższe, zachowanie skarżącej należy traktować - zdaniem Sądu -w kategoriach nienależytego dbania o swoje interesy. Natomiast okoliczności podane przez wnioskodawczynię, tj. "zdenerwowanie wyrokiem", omyłkowe podanie jednej sygnatury (II SA/Bk 598/15) we wniosku o uzasadnienie, jak również brak wiedzy umożliwiającej samodzielne prowadzenie sprawy, nie są wystarczającymi okolicznościami, aby można było stwierdzić, że dopełnienie obowiązku złożenia wniosku w terminie było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Podkreślić należy zatem, że nie może być mowy o niezawinionym niezachowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sytuacji, kiedy skarżąca została prawidłowo pouczona, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. De facto bowiem nie istniała żadna nie dająca się usunąć przeszkoda do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak to prezentowane jest konsekwentnie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W niniejszej sprawie takich przeszkód nie było. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.