II SA/Bk 599/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2018 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2018 r. znak [...] w przedmiocie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., po rozpoznaniu zażalenia J. M. złożonego w trybie art. 37 § 1 i 6 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza Ł., uznało zażalenie za nieuzasadnione. Kolegium odstąpiło od uzasadnienia postanowienia z uwagi na niezaskarżalność postanowienia tak w toku instancji administracyjnej jak i do sądu administracyjnego. Skargę na postanowienie SKO złożył do sądu administracyjnego J. M. Wskazał, że Gmina Ł. dopiero dwa miesiące po wniesieniu przez niego zażalenia – ponaglenia udzieliła odpowiedzi, a jednocześnie nie skorzystała z możliwości powiadomienia o przyczynie zwłoki w trybie art. 36 K.p.a. Zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 77 § 1 w związku z art. 80 K.p.a., tj. przepisów – jak wskazał – obligujących organ do oceny całokształtu materiału dowodowego. Wniósł o uchylenie postanowienia Kolegium i poprzedzającej go decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej w sprawie nieobjętej właściwością sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym to postanowieniem na podstawie art. 37 § 1 i § 6 K.p.a. rozpoznano zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wskazane postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bowiem jego kontrola nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych określonej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Jak trafnie wskazało Kolegium w odpowiedzi na skargę, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. zaskarżalne są: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie; postanowienia kończące postępowanie; postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie w przedmiocie rozpoznania zażalenia (ponaglenia) na niezałatwienie sprawy w terminie nie należy do żadnej z ww. kategorii, ma ono charakter incydentalny, nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem, bowiem przypadki możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym w K.p.a. są wprost przewidziane. Ustawa nie przewiduje zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 i § 6 K.p.a. O braku możliwości zaskarżenia, Kolegium pouczyło skarżącego w treści wydanego postanowienia. Jeśli zatem postanowienie rozpoznające zażalenie na niezałatwienie sprawy (ponaglenie) nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to skarga na takie postanowienie podlega odrzuceniu. Dodać należy, że stanowisko jak wyżej zaprezentowane jest jednolite w orzecznictwie sądów administracyjnych, którego przykłady wskazało skarżącemu Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.