II SA/Bk 60/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [..] listopada 2012 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia pieniężnej kary administracyjnej za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. (znak [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2012 r. (znak [...]), wymierzającą Skarżącemu administracyjną karę pieniężną za usunięcie bez wymaganego zezwolenia 9 szt. drzew, w kwocie 123.744,30 zł, płatną w ciągu 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. W skardze od ww. decyzji SKO w B. Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. W ocenie Skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje, że Skarżący zostanie pozbawiony środków potrzebnych do utrzymania, a nadto w przypadku nieuwzględnienia skargi będzie mu przysługiwało prawo do złożenia ewentualnego wniosku o umorzenie opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wynikająca z przywołanej normy prawnej instytucja ochrony tymczasowej dotyczy tylko takich aktów, które mają przymiot wykonalności. Wykonalność aktu oznacza natomiast spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego, polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nie każdy jednak akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Przedmiotem wstrzymania mogą być, zatem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2002, s. 155 – 156 czy M. Jaśkowska, M. Masternak, E. Ochendowski: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 144 – 146, J. Borkowski: Glosa do postanowienia NSA z 16 października 1996r., IV SAB 59/96, OSP 1998, nr 1, poz. 22, s. 48). Przedmiotem wniosku jest decyzja SKO w B. z dnia [...] listopada 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia [...] października 2012 r., wymierzającą Skarżącemu administracyjną karę pieniężną za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew, w kwocie 123.744,30 zł. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja, co w niniejszej sprawie nastąpiło. W ocenie Sądu okoliczności wskazane w skardze uprawdopodabniają wystąpienie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, przede wszystkim ze względu na wysoką kwotę nałożonej na Skarżącego kary administracyjnej. Ze złożonego do akt sprawy przez Skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż źródło utrzymania Skarżącego stanowi emerytura w wysokości 809,25 zł miesięcznie. Wykazane wydatki miesięczne to: czynsz – 350 zł; lekarstwa – 120 zł; media – 50 zł; żywność – 300 zł. W skład majątku Skarżącego wchodzi także mieszkanie o powierzchni 48,60 m² oraz nieruchomość rolna o powierzchni 2,98 ha, którą A. R. nieodpłatnie wydzierżawia (k. [...] akt administracyjnych – umowa dzierżawy z dnia [...] października 2005 r.). A. R. nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. [...]; k. [...] – [...]; k. [...]). Wyszczególnione wydatki miesięczne wynoszą około 820 zł (czynsz, lekarstwa, media, żywność). Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego w zestawieniu z brakiem zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż wszczęcie postępowania egzekucyjnego w celu wyegzekwowania nałożonej na Skarżącego kary pieniężnej w wysokości 123.744,30 zł, może spowodować pozbawienie A. R. środków potrzebnych do utrzymania. Z powyższych względów Sąd ocenił, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.