II SA/Bk 601/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę Decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. (zwany dalej: PWINGiK) utrzymał w mocy decyzję z dnia [...].01.2018 r. Starosty S., odmawiającą, na wniosek J. B., wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczącą działki o nr geodezyjnym [...] położonej w S.. Stan faktyczny sprawy i przebieg postępowania przedstawiały się następująco: Wnioskiem z dnia [...].03.2017 r. J. B. zwrócił się do Starosty S. o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków tj. przywrócenia stanu ewidencyjnego sprzed daty unieważnienia decyzji podziałowej Burmistrza S.. Wniósł o doprowadzenie ewidencji gruntów do zgodności z księgą wieczystą [...] w zakresie działki nr [...] przez odnotowanie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia [...].11.1998 r. sygn.. akt [...] zgodnie z jego treścią. Do wniosku zostały dołączone decyzje samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...].02.2010 r. i z dnia [...].04.2010 r. stwierdzające nieważność decyzji Burmistrza S. z dnia [...].01.2007 r. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości położonej w S. przy ulicy [...] oznaczonej nr geodezyjnym [...] o pow. 0,1989 ha stanowiącej własność J. B.. Starosta S., w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].01.2018 r. przedstawił zmiany, w stanie prawnym i ewidencyjnym działki o nr [...] poczynając od 1987 roku, które przedstawiały się następująco: - Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia [...].11.1988 r. o sygn.. akt [...] J. B. nabył, w drodze licytacji działkę o nr [...] o pow. 0,3349 ha i nieruchomość ta została zapisana w księdze wieczystej o nr [...]. - Naczelnik Miasta i Gminy S., decyzją z dnia [...].10.1987 r. zatwierdził projekt podziału gruntów położonych w S. między ulicami: [...], która to decyzja stała się ostateczna dnia [...].11.1987 r. Działka nr [...] wchodziła w skład dzielonych gruntów, co wynikało z załącznika graficznego do w/w decyzji. Działka o nr [...] została podzielona na działki: nr [...] o powierzchni 0,0312 ha (weszła w skład ulicy [...]),nr [...] o pow. 0,1989 ha i nr [...] o pow. 0,1048 ha (obydwie działki wpisano w ewidencji jako własność J. B.). - Na wniosek J. B., Burmistrz S. wydal decyzję z dnia [...].01.2007 r. zatwierdzającą podział działki o nr [...] na dwie działki: nr [...]. - Aktem notarialnym z dnia [...].02.2007 r. J. B. podarował bratu R. B. działkę o nr [...]. - Sąd Rejonowy w S. postanowieniem z dnia [...].02.2007 r.(KW [...]) odmówił, na wniosek R. B. wydzielenia z księgi wieczystej nr [...] działki nr [...] i założenia dla niej odrębnej księgi. - Sad Rejonowy w S., na wniosek Urzędu Miejskiego w S., dwukrotnie odmówił wpisania w księdze wieczystej podziału działki nr [...] (postanowieniem z dnia [...].10.2004 r. i postanowieniem z dnia [...].03.2011 r.) podając w uzasadnieniach, że z decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w S. z dnia [...].10.1987 r. nie wynika, aby działka r [...] uległa podziałowi na działki o numerach: [...]. Taki podział nie wynikał też z uchwały nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy S. z dnia [...].09.1986 r. w sprawie ustalenia granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne w S. w rejonie ulic: [...]. Sam wykaz zmian gruntowych nie może prowadzić do zmian w tytule własności. Działka o nr [...] weszła w skład działki nr [...] (ulica [...]) i posiada założoną księgę wieczystą KW [...] – stanowi własność Gminy S.. - Decyzją z dnia [...].02.2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na wniosek J. B., stwierdziło nieważność decyzji wydanej przez Burmistrza S. z dnia [...].01.2007 r. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości oznaczonej nr [...] na działki o numerach: [...]. Oceniając dotychczasowy stan faktyczny i prawny sprawy, Starosta S. stwierdził, że niemożliwe jest wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów, zgodnie z wnioskiem J. B. z dnia [...].03.2017 r. ponieważ istnieje w obiegu prawnym umowa darowizny z dnia [...].02.2007 r. dotycząca działki nr [...], która stała się własnością J. B.. Nadto, z księgi wieczystej nr [...] nadal wynika, że właścicielem działki nr [...] jest J. B.. W księdze tej nie ujawniono podziału w/w działki, gdyż Sąd, wielokrotnie, oddalał wnioski w tym przedmiocie. Organ I instancji stwierdził, że aktualizacja danych w ewidencji może nastąpić w oparciu o dokumenty uzasadniające zmiany, zgodnie z przepisami art. art. 20, 23, 24 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2101, zwanej dalej: ustawą) oraz §§ 44, 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034, zwanego: rozporządzeniem). Stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy, osoby zgłaszające zmiany danych w ewidencji zobowiązane są dostarczyć dokumenty, które będą uzasadniały dokonanie zmian i będą wyjaśniały rozbieżności pomiędzy danymi z ewidencji a danymi wynikającymi z przedłożonych przez stronę dokumentów, sporządzonych już po wprowadzeniu do ewidencji kwestionowanych danych. Organ podkreślił, że ma obowiązek rejestracji bezspornych stanów podmiotowych i przedmiotowych zmieniających się w czasie, a uprawnienia strony do gruntu muszą pochodzić ze źródeł wskazanych w § 12 rozporządzenia. W ocenie organu, uwzględnienie wniosku J. B. doprowadziłoby do bezpodstawnej ingerencji organu w tytuły własności nieruchomości, wynikające z decyzji podziałowej z 1987 r. oraz aktu notarialnego darowizny, na podstawie którego R. B. nabył działkę nr [...]. W obiegu prawnym nadal pozostaje decyzja Naczelnika Miasta i Gminy S. z dnia [...].10.1987 r., która zatwierdziła podział działki nr [...] m.in. na działkę nr [...], która stanowi część ulicy [...] jako działka nr [...]. Od decyzji Starosty S. z dnia [...].01.2018 r. J. B. wniósł odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że dokumenty źródłowe w postaci: decyzji Naczelnika Miasta i Gminy S. z dnia [...].10.1987 r., postanowienia Sądu Rejonowego w S. w sprawie [...], Aktu Notarialnego z dnia [...].02.2007 r. są odnotowane zgodnie z ich treścią, - bezczynność polegającą na niewykonaniu wyroków Sądu Rejonowego w S. w sprawach [...] oraz postanowień wieczystoksięgowych, - bezczynność dowodową polegającą na braku dołączenia opinii biegłych w sprawie podziału gruntów pod budownictwo jednorodzinne z 1987 r. terenów położonych w S. między ulicami: [...], wykonywanych na zlecenie SKO w B. i SR w S., - celowe przeinaczenie istoty żądania strony, aby upozorować zgodność decyzji z prawem, - obrazę art. 30 i 40 Konstytucji RP poprzez mobbing prawny polegający na stałym cytowaniu orzecznictwa sądowego, dowodzącego bezmyślnego odnotowywania dokumentów własności przez Starostę a w konsekwencji wprowadzenie zmian gruntowych w sprzeczności z dokumentami źródłowymi i braku usunięcia niezgodności przez organy z urzędu, J. B. (zwany również: skarżącym) wniósł o: - oznaczenie decyzji jako częściowa w związku z nierozpoznaniem wniosku o ustalenie ewidencji gruntów i budynków z rzeczywistym stanem prawnym, - uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, - unieważnienie wszystkich czynności materialno – technicznych odnotowanych zmian gruntowych wobec działki nr [...] po [...].11.1988 r. jako niezgodnych z dokumentacją, - w przypadku utrzymania w mocy decyzji, o przeredagowanie jej sentencji (zgodnie z żądaniem z pkt 4 str. 15 akt administracyjnych), - przywrócenie stanu ewidencyjnego sprzed daty [...].02.2010 r. i z dnia [...].04.2010 r., - w przypadku utrzymania decyzji w mocy, uchylenie samego uzasadnienia i sporządzenie nowego za organ I instancji lub zwrócenie Staroście do poprawienia, zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a., - w przypadku nieuwzględnienia w/w wniosku, o stwierdzenie niezgodności uzasadnienia decyzji z art. 30 i 40 Konstytucji RP. Skarżący stwierdził, że istnieje niezgodność zapisu w ewidencji gruntów ze stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej i rzeczywistym stanem prawnym, zaś doprowadzenie do wzajemnej zgodności jest obowiązkiem władzy publicznej. Starosta nie wziął pod uwagę orzeczeń w sprawach [...] Sądu Rejonowego w S. oraz nie dokonał ujawnienia w księgach wieczystych prawa własności Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego. Decyzją z dnia [...].07.2018 r. PWINGiK utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...].01.2018 r. Organ II instancji podzielił argumentację wyrażoną w uzasadnieniu decyzji Starosty S.. Podkreślił, ze dopóki umowa darowizny z dnia [...].02.2007 r. nie zostanie wzruszona, to nie można odnotować w ewidencji decyzji SKO w B. z dnia [...].02.2010 r. i z [...].04.2010 r. stwierdzającej nieważność decyzji z dnia [...].01.2007 r. Istota problemu sprowadza się do tego, że niema podstaw prawnych do "cofnięcia" w ewidencji gruntów zapisów sprzed lat oraz do ustalenia praw właścicielskich. Zgodnie z art. 27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, usunięcie niezgodności między ewidencją gruntów a oznaczeniem w księdze wieczystej należy do sądu powszechnego. W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję PWINGiK z dnia [...].07.2018 r., Skarżący zarzucił decyzji: - nieważność z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., która dotyczy decyzji organów obu instancji, gdyż sprawa odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, w odniesieniu do działki nr [...] była już rozstrzygnięta, a zakończona wyrokami w sprawach: II SA/Bk 648/07 i IOSK 720/08. - nieważność z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. polegającą na uzależnieniu wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów od unieważnienia aktu darowizny działki, - bezczynność orzeczniczą polegającą na braku merytorycznego rozpoznania zarzutów i wniosków odwołania, stwierdzenie bezczynności i przewlekłości postępowania organu odwoławczego (przy czym skarżący zauważył, że zarzut ten nie jest odrębną skargą). W uzasadnieniu skargi, J. B. podał, że decyzja podziałowa z 1987 r. została unieważniona decyzją SKO w B. z dnia [...].05.2003 r., zaś decyzja podziałowa z 2007 r. została unieważniona decyzjami SKO z dnia [...].02.2010 r. i z [...].04.2010 r. Zdaniem skarżącego, te decyzje podlegają odnotowaniu w ewidencji gruntów i budynków. Nie była to sprawa z wniosku J. B.. Kwestie rozpatrywane w tej sprawie cyt. "... były następstwem ustnej, niespisanej ugody administracyjnej ze Starostą S., której Starosta nie przestrzegał". W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. W piśmie procesowym z dnia [...].01.2019 r. złożonym drogą elektroniczną, a następnie na rozprawie w dniu [...].01.2019 r. (k. 40) Skarżący wniósł o uwzględnienie żądania organu z zastrzeżeniem: - oddalenia skargi nie z powodu jej niezasadności (art. 151 p.p.s.a. czego chce organ) lecz powodu braku interesu prawnego strony do jej wniesienia (czyli z braku niespełnienia wymogu art. 50 § 1 p.p.s.a, a nie z powodu nienaruszenia prawa przez skarżoną decyzję i ją poprzedzającą), - o zasądzenie zwrotu kosztów od organu na podstawie art. 208 p.p.s.a (zgodnie ze złożonym na rozprawie pismem). Z obszernego uzasadnienia pisma skarżącego z dnia [...].01.2019 r. wynika następujące stanowisko skarżącego: - decyzją podziałową z 1987 r. oraz decyzjami zaskarżonymi w niniejszym postępowaniu skarżący został pozbawiony faktycznego dysponowania nieruchomością o nr [...], - ma rację organ twierdząc, w odpowiedzi na skargę, że unieważnienie decyzji podziałowej nie daje podstaw do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, bo taką podstawą byłoby wydanie nowej decyzji w miejsce unieważnionej decyzji SKO w B. z dnia [...].02.2010 r. i z [...].04.2010 r., a taka nie została wydana, - Starosta S. pozostaje w bezczynności w wydaniu nowej decyzji w miejsce unieważnionej decyzji podziałowej z 1987 r. i nie naprawia szkody wyrządzonej wydaniem tej nieważnej decyzji, - działka nr [...] nadal figuruje w księdze wieczystej nr [...] jako wyłączna własność J. B. a wszelkie wnioski o ujawnienie prawa własności do części tej działki, pochodzące od Skarbu Państwa, Gminy S., J. B. zostały oddalone przez Sąd Wieczystoksięgowy w S., - zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca nie naruszają prawa materialnego posiadania skarżącego, stąd nie ma on interesu prawnego do kwestionowania zaskarżonej decyzji, - Sąd Wieczystoksięgowy w S. nie wprowadził zmian podziałowych w księdze wieczystej co do działki nr [...] (także na wniosek R. B. zawarty w Akcie Notarialnym darowizny), a więc Starosta S. nie mógł wprowadzić zmian podziałowych w ewidencji gruntów, co tłumaczy celami podatkowymi, - Po dokonanych, zmianach, po stronie J. B. miało pozostać prawo własności działek o nr: [...] a po stronie R. B. prawo własności do działki nr [...]. Działka nr [...] nie jest wpisana jako własność skarżącego lecz Gminy S. z mocy decyzji podziałowej z 1987 r., która była badana m.in. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku i skarżący, w tym zakresie, podtrzymuje zarzut powagi rzeczy osądzonej. Jeśli organ tego zarzutu nie uznaje, to stanowi podstawę do wznowienia postępowania w sprawie wprowadzenia Aktu Notarialnego darowizny do ewidencji gruntów i budynków (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i 135 p.p.s.a.), - Nieważność decyzji podziałowej z 1987 r, blokuje doprowadzenie księgi wieczystej do zgodności z ewidencją gruntów, ale pomimo współpracy ze strony skarżącego, Starosta nie doprowadził do wyprostowania sytuacji, - Sugerowanie przez organ skarżącemu, że sytuacja zostanie uzdrowiona poprzez unieważnienie aktu notarialnego (tzn. darowizny) cyt. "musi być bezwzględnie usunięty z uzasadnienia decyzji – jako fałszywa i niedozwolona porada prawna", - wydanie nowej decyzji podziałowej zamiast unieważnionej z 1987 r. odblokuje proces uzgodnienia rzeczywistego stanu prawnego ze stanem administracyjnym. Skarżący nie może wezwać, w tym zakresie, Skarbu Państwa do usunięcia bezczynności, ponieważ nie był stroną postępowania podziałowego w 1987 r., a byli nią spadkobiercy M. G. - Żądanie zwrotu kosztów postępowania skarżący uzasadnia nieuczciwością organów I i II instancji, powołując art. 208 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Przedmiotem rozpatrzenia w niniejszej sprawie był wniosek J. B. z dnia [...].03.2017 r. (str. 3 akt administracyjnych) o doprowadzenie ewidencji gruntów i budynków do zgodności z księgą wieczystą [...] w zakresie działki nr [...] przez odnotowanie postanowienia Sądy Rejonowego w S. z dnia [...].11.1988 r. – sygn.. akt [...]. Dokumentami, które miały dawać podstawę do wnioskowanych zmian w ewidencji, były dołączone do wniosku dwie decyzje SKO w B. z dnia [...].02.2010 r. i z d [...].04.2010 r. Organy obydwu instancji odmówiły uwzględnienia w/w wniosku z powodów wyeksponowanych w uzasadnieniu decyzji, zwłaszcza decyzji z dnia [...].07.2018 r. PWINGiK, będącej przedmiotem zaskarżenia do Sądu. Ostateczne stanowisko skarżącego, co do sposobu załatwienia sprawy przez Sąd, zostało wyrażone w piśmie procesowym, złożonym na rozprawie (k. 40) a wcześniej przesłanym elektronicznie, w którym skarżący wyraźnie wniósł "o uwzględnienie żądania organu", "oddalenie skargi nie z powodu jej niezasadności, lecz z powodu braku interesu prawnego strony do jej wniesienia". Dalej stwierdził: "... ma rację organ – w odpowiedzi na skargę – gdy twierdzi, że unieważnienie decyzji podziałowej nie daje podstaw do wprowadzenia zmian w Ewidencji Gruntów i Budynków." Z powyższego jednoznacznie wynika, zdaniem Sądu, że skarżący doszedł do przekonania, iż jego wniosek z dnia [...].03.2017 r. nie był słuszny. Natomiast skarżący nie zgadza się z postępowaniem organów (w tym Starosty S.) w odniesieniu do braku wyprostowania, od szeregu lat, ewidencji gruntów w taki sposób, by jej zapisy były zgodne z ujawnionym stanem, własności działki nr [...] figurującym w Księdze wieczystej nr [...]. Skarżący oczekuje, aby Sąd, w niniejszym postępowaniu, doprowadził do kompleksowego załatwienia sprawy ewidencji gruntów, co nie jest możliwe. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107, zwana: p.p.s.a) do kompetencji sądu administracyjnego należy kontrola zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym i procesowym. Zgodnie z art. 134 i 135 p.p.s.a Sąd może orzec ponad zarzuty skargi oraz zastosować środki prawne w celu usunięcia naruszenia prawa, ale w granicach konkretnej sprawy. W tym postępowaniu, granice sprawy wyznaczył wniosek skarżącego z dnia [...].03.2017 r., który (jak stwierdził sam skarżący) był niesłuszny. Sąd podziela stanowisko PWINGiK wyrażone w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].07.2018 r., że dokonanie zmian w ewidencji gruntów nie jest możliwe na podstawie przedłożonych decyzji SKO w B. z dnia [...].02.2010 r. i z dnia [...].04.2010 r. SKO stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza S. z dnia [...].01.2007 r. zatwierdzającej podział nieruchomości o nr [...] na działki: nr [...]. W zamian w/w decyzji uznanej za nieważną, nie wydano nowej decyzji prawidłowej. Zatem, organ nie mógł dokonać weryfikacji stanu własności, jako że ewidencja ma odzwierciedlać stan aktualny (a nie przeszły) i na podstawie dokumentów z których wynikają określone zmiany (art. 20, 22, 22, 24 ustawy geodezyjnej oraz § 45, 46, 47 rozporządzenia). Następstwem unieważnienia decyzji z dnia [...].01.2007 r. były dalsze zmiany własnościowe w postaci przekazania wydzielonej działki nr [...] na rzecz J. B. aktem notarialnym darowizny, co w ewidencji gruntów zostało odnotowane. Sąd nie podziela stanowiska organu, że wyeliminowanie z obrotu prawnego w/w aktu darowizny z dnia [...].02.2007 r., doprowadziłoby do zgodności z prawem ewidencji gruntów w odniesieniu do działki nr [...] Obecnie J. B. figuruje w księdze wieczystej jako właściciel działki nr [...], którą nabył z mocy postanowienia Sądu Rejonowego w S. w sprawie [...]. Natomiast w ewidencji gruntów skarżący został wpisany jako właściciel działek o nr [...], J. B. jako właściciel działki nr [...]. Działka nr [...] weszła w skład ulicy [...] jako działka nr [...] dla której prowadzona jest księga wieczysta KW [...]. Powyższe nieprawidłowości istnieją od wielu lat i, jak wykazano w opisie stanu faktycznego, były prowadzone i są nadal prowadzone postępowania przed różnymi organami, w celu zniesienia nieprawidłowości. Interes faktyczny skarżącego, w doprowadzeniu do stanu zgodnego z prawem w zapisach działki nr [...] (j jej podziału), być może nie przemawia za aktywnością skarżącego, który figuruje w księdze wieczystej jako właściciel całej działki nr [...]. Natomiast, obiektywnie pojęty interes prawny przemawia za uregulowaniem powyższej sytuacji przeszkodą, której jest decyzja z dnia [...].10.1987 r. Naczelnika Miasta i Gminy S. zatwierdzająca podział nieruchomości położonych między ulicami [...] przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne. Tą decyzją działkę nr [...] podzielono na działki: [...] (weszła w skład ulicy [...] – obecnie działka nr [...]), [...]. Wbrew twierdzeniom skarżącego decyzja z dnia [...].10.1987 r. nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, bowiem decyzja SKO o stwierdzeniu jej nieważności została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 25.05.2005 r. – sygn.. akt SA/Bk 1348/03 (co jest sądowi znane z urzędu), a następnie postępowanie zostało umorzone przez SKO w B. na wniosek J. B. (co przyznał sam skarżący na rozprawie k. 43). Następną kwestią nierozstrzygniętą jest decyzja komunalizacyjna działki nr [...], co do której trwa postępowanie administracyjne w ministerstwie (przyznał skarżący na rozprawie k. 43). Reasumując, stwierdzić należy, że nieprawidłowości w ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez Starostę S., w odniesieniu do działki o nr [...] są wielowątkowe i oczekiwanie przez skarżącego, że Sąd rozstrzygnie je w niniejszej sprawie, nie mieszczą się w granicach niniejszego postępowania. Odnosząc się, końcowo, do zarzutu nieważności postępowania, zakończonego zaskarżoną decyzją z tego powodu, że odmowa wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów co do działki nr [...] była przedmiotem rozpoznania przed sądami administracyjnymi w sprawach o sygn.. akt II SA/Bk 648/07 i I OSK 720/08 – zarzut nie jest zasadny. Przesłanka nieważności decyzji z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. ma miejsce wtedy, gdy sprawę rozstrzygnięto już poprzednio inną decyzją ostateczną. Musi zachodzić tożsamość sprawy pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Sądowi znane są z urzędu wyroki w sprawach o sygn.. akt II SA/Bk 647/07 i I OSK 720/08. Rozstrzygnięcia dotyczyły decyzji WINGiK w B. z dnia [...].09.2007 r. odmawiającej, na wniosek J. B., wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków m. S. polegającej m.in. na: wykreśleniu działki nr [...] zapisanej na skarżącego, jak też wpisaniu działki nr [...] jako własności skarżącego, zgodnie z zapisem istniejącym w księdze wieczystej [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę wyrokiem z dnia 7.02.2008 r. (sygn.. akt IISA/Bk 648/07), natomiast Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wyrokiem z dnia 14.05.2009 r. (sygn.. akt IOSK 720/08). Należy zauważyć, że pomimo tych samych podmiotów (skarżącego i organu) żądanie zmian w ewidencji gruntów dotyczyło innej treści niż obecnie we wniosku z dnia [...].03.2017 r. i było popierane innymi dokumentami. W niniejszej sprawie, skarżący dołączył do wniosku decyzje SKO w B. z dnia [...].02.2010 r. i z [...].04.2010 r. unieważniającą decyzję Burmistrza S. z dnia [...].01.2007 r. zatwierdzającą podział nieruchomości o nr [...]. Decyzja powyższa nie istniała w dacie wydania decyzji z dnia [...].06.2007 r. prze WINGiK w B. ani w dacie orzekania przez sądy administracyjne w sprawach o sygn.. akt II SA/Bk 648/07 i I OSK 720/08. Zatem nie sposób przychylić się do zarzutu skarżącego o istnieniu tożsamości spraw gdyż w aspekcie przedmiotowym były to różne sprawy, a wnioski o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów oparte zostały na odmiennych motywach. Mając na względzie powyższe okoliczności, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.