II SA/Bk 603/14
PostanowienieWSA w Białymstoku2014-09-16
Skład orzekający: Danuta Tryniszewska-Bytys, Marek Leszczyński, Paweł Janusz Lewkowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy należy zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny, które może mieć wpływ na wynik sprawy dotyczącej cofnięcia rejestracji automatu do gier?Ratio decidendi
Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie, pytanie prawne przedstawione przez NSA do TK dotyczące zgodności przepisów ustawy o grach hazardowych z Konstytucją RP, ma bezpośredni wpływ na ocenę legalności zaskarżonych decyzji cofających rejestrację automatu do gier, co uzasadnia zawieszenie postępowania.Stan faktyczny
Syndyk masy upadłości złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o cofnięciu rejestracji automatu do gier. Strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny w innej sprawie, które może mieć wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Organ wniósł o oddalenie skargi, a pełnomocnik organu pozostawił wniosek o zawieszenie do uznania Sądu.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe w sprawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.),, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 września 2014 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości S. Sp. z o.o. w Upadłości Likwidacyjnej w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe w sprawie. ,
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego
w Ł. z dnia [...]stycznia 2014 r. nr [...]cofającą rejestrację automatu do gier o niskich wygranych o nazwie D.
nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji[...].
Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożył Syndyk masy upadłości S. sp.zo.o. w upadłości likwidacyjnej w W., reprezentowany przez radcę prawnego O. C.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem procesowym z dnia 24 lipca 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymała skargę oraz wniosła o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II GSK 686/13.
Podczas rozprawy w dniu 16 września 2014 r. poinformowano pełnomocnika organu o wniosku strony skarżącej dotyczącym zawieszenia postępowania. Pełnomocnik organu wniosek powyższy pozostawił do uznania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy
w postępowaniu wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające
w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd.
Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej.
Podstawą prawną zaskarżonych decyzji jest przepis art. 129 ust. 3 ustawy
z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, dalej: u.g.h.), zgodnie z którym przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych
o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Sądowi z urzędu jest wiadome, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie o sygnaturze II GSK 686/13 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". W uzasadnieniu pytania prawnego wskazano, że:
- obowiązek notyfikacji Komisji Europejskiej projektu regulacji prawnych zawierających przepisy techniczne stanowi element konstytucyjnego trybu ustawodawczego, a jego naruszenie może być kwestionowane jako naruszenie zasady rzetelnej legislacji. Jedynym organem, który ma kompetencję, aby o takim naruszeniu orzec jest Trybunał Konstytucyjny. Zdaniem NSA, skoro zakaz wynikający z przepisów art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. (prowadzenia gier na automatach poza kasynem gry, sankcjonowany karą pieniężną) stanowi normę techniczną (co potwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie C-65/05), to nienotyfikowanie tych przepisów świadczy o niezgodności ich wprowadzenia do obrotu prawnego z normami konstytucyjnymi tj. art. 2 i 7 Konstytucji RP;
- przepisy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. w sposób nieproporcjonalny i niespełniający wymagania niezbędności ingerują w wolność działalności gospodarczej, co stanowi o naruszeniu przez nie art. 20 i 22 (zasady wolności działalności gospodarczej) oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP (klauzuli proporcjonalności ograniczeń konstytucyjnych wolności i praw).
Zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej, treść pytania prawnego,
a w szczególności jego uzasadnienie wskazują, że udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi będzie miało wpływ na wynik rozpoznania sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości S. sp.zo.o. w upadłości likwidacyjnej
w W., reprezentowanego przez radcę prawnego O. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu o niskich wygranych. Regulacja zawarta w art. 14 ust. 1 u.g.h. określająca, że urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry, stanowi punkt wyjścia dla oceny zgodności z wymienionymi w postanowieniu dnia 15 stycznia 2014 r. wzorcami konstytucyjnymi przepisów jak podniesiony w skardze kasacyjnej art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny kwestii konstytucyjności bądź niekonstytucyjności art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, mającego wpływ na zagadnienie stosowania art. 129 ust. 3 tej ustawy, mieć będzie zatem wpływ na kontrolę sądową zaskarżonych decyzji. Jednocześnie wskazać należy, że co prawda zakwestionowano konstytucyjność innych norm (art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h.) niż będące podstawą prawną zaskarżonego orzeczenia, to jednak przesądzenie o konstytucyjności przepisów wymienionych przez NSA będzie stanowiło punkt wyjścia dla oceny zgodności z wzorcami konstytucyjnymi (art. 2, 7, 20, 22, 31 ust. 3 Konstytucji RP) również tych przepisów, które stanowią podstawę prawną decyzji zaskarżonej w sprawie niniejszej. Innymi słowy, od zgodności
z Konstytucją RP przepisów ustawy o grach hazardowych wskazanych przez NSA
w pytaniu prawnym, zwłaszcza art. 14 ust. 1, uzależnione będzie zastosowanie przepisu art. 129 ust. 3 u.g.h. Wyeliminowanie z obrotu prawnego przepisu art. 14 ust. 1 u.g.h. (w drodze stwierdzenia niekonstytucyjności) nie pozostanie zatem bez wpływu na byt prawny przepisu art. 129 ust. 3 u.g.h. i możliwość jego zastosowania jako przepisu zgodnego (lub niezgodnego) ze wskazanymi przez NSA wzorcami konstytucyjnymi.
Wskazać też należy, że z powodów wymienionych w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu wydanego w sprawie niniejszej również i NSA dostrzega potrzebę zawieszania postępowań w sprawach, w których poddawane są jego kontroli wraz ze skargą kasacyjną wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych wydawane w sprawach ze skarg na decyzje w przedmiocie cofania rejestracji automatu do gier o niskich wygranych (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2014 r. w sprawie II GSK 172/13).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło