II SA/Bk 605/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk(spr), Protokolant Jarosław Sacharczuk, po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2005 r. sprawy ze skargi E. O. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną, I. oddala skargę. II. przyznaje od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) na rzecz adwokata K. Z. –P. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Organ I instancji decyzją Nr [...] z dnia [...]06.2004 roku, wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14.06.1960 roku. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a) ustawy z dnia 20.04.2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99. poz. 1001) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego orzekł o: 1. uchyleniu decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...]07.2002r. Nr [...] dotyczącej uznania Pana E. O. z dniem [...]07.2002r. za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku od dnia [...]07.2002r. w wysokości 476,70zl. miesięcznie. 2. uchyleniu decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...]08.2002r. Nr [...] dotyczącej utraty przez ww. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]08.2002r. oraz utraty prawa do zasiłku z dniem [...]08.2002r. 3. uchyleniu decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...]02.2003r. Nr [...] dotyczącej uznania ww. z dniem 25.02.2003r. za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...]02.2003r. w wysokości 498,20zl. miesięcznie. 4. uchyleniu decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...]07.2003r. Nr [...] dotyczącej utraty przez ww. prawa do zasiłku od dnia [...]07.2003r. 5. uchyleniu decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...]08.2003r. Nr [...] dotyczącej utraty przez ww. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]08.2003r. 6. uchyleniu decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...].02.2004r. Nr [...] dotyczącej uznania ww. z dniem [...]02.2004r. za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasilku, 7. uchyleniu decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...]05.2004r. Nr [...] dotyczącej utraty przez ww. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]05.2004r. 8. odmowie uznania ww. za osobę bezrobotną od dnia [...]07.2002r. z powodu pobierania zasiłku stałego wyrównawczego, 9. odmowie uznania ww. za osobę bezrobotną od dnia [...]02.2003r. z powodu pobierania zasiłku wyrównawczego, 10. odmowie uznania ww. za osobę bezrobotną od dnia [...]02.2004r. z powodu pobierania zasiłku wyrównawczego, Swoje rozstrzygnięcie uzasadnił tym, że Pan E. O. rejestrując się trzykrotnie nie spełniał warunków do posiadania statusu osoby bezrobotnej i co się z tym wiąże i prawa do zasiłku, ponieważ od dnia [...]12.2001 roku do dnia [...]04.2004 roku pobierał w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w B. zasiłek wyrównawczy. Nie zgadzając się z powyższą decyzją Pan E. O. wniósł odwołanie do Wojewody P. Dodatkowo przedstawił swoją odpowiedź na postanowienie Starosty B. z dnia [...]01.2004 roku dotyczące wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wydaniem wyżej wymienionych decyzji ostatecznych, które w wyniku wznowienia postępowania zostały uchylone. W odpowiedzi tej zainteresowany wnosi o umorzenie postępowania. Uważa, że powinien zwrócić wypłacony przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w B. zasiłek stały wyrównawczy, gdyż kwota tego zasiłku jest niewątpliwie niższa od kwoty pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Zasiłek dla bezrobotnych został, bowiem przez niego wybrany jako świadczenie korzystniejsze. Wojewoda P. decyzją z dnia [...]07.2004 roku, nr [...] – utrzymał zaskarżoną decyzję, uznając, iż jest ona zgodna z prawem. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. za pośrednictwem organu wywiódł Pan E. O. zarzucając naruszenie prawa poprzez fakt, iż organ od początku wiedział, że skarżący pobiera także zasiłek stały wyrównawczy i nie zgłaszał z tego tytułu żadnych zastrzeżeń. Skarżący także podniósł, że kwoty powyższego zasiłku zostały przekazane na świadczenie alimentacyjne. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w żadnym zakresie. Bezspornie w myśl art. 139 ust. Ustawy z dnia 20.04.2004 roku o promocji w zatrudnieniu i instytucjach rynku pracy (Dz. U. nr 99, poz. 1001 z 2004 roku) – w sprawie niniejszej mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14.12.1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity: Dz. U. Nr 58, poz. 514 z 2003 roku z późn. zm.). Art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j) powyższej ustawy zawiera definicję osoby bezrobotnej. Jednym z niezbędnych warunków otrzymania statusu osoby bezrobotnej jest nie pobieranie na podstawie przepisów o pomocy społecznej zasiłku stałego, stałego wyrównawczego i gwarantowanego zasiłku okresowego. W konkretnej sprawie bezspornym jest okoliczność pobierania przez Pana E. O. zasiłku stałego wyrównawczego w okresie posiadania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku z tego tytułu. W świetle powyższych przesłanek skarżący nie mógł uzyskać statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z tego tytułu w okresie kiedy pobierał zasiłek stały wyrównawczy. Nie znajduje oparcia w przepisach aktualnego prawa stanowisko skarżącego, że organ wiedział o powyższym fakcie i nie zgłaszał zastrzeżeń. Sąd przypomina, że to nie na organie a na stronie skarżącej spoczywa obowiązek informowania między innymi o pobieraniu świadczeń z pomocy społecznej. Oświadczenia o stanie materialnym i zdrowotnym oraz o obowiązkach są osobiście składane do Urzędu Pracy. Takie oświadczenie znajduje się również w aktach sprawy niniejszej – podpisane osobiście przez skarżącego (k. 14 akt administracyjnych). Ponadto należy zauważyć, że fakt przekazywania zasiłku stałego wyrównawczego na poczet zaległych alimentów – nie ma żadnego znaczenia w sprawie niniejszej. Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 roku). O kosztach rozstrzygnięto zaś w myśl art. 250 cytowanej wyżej ustawy.