II SA/Bk 607/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. R. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i mianowania na inne stanowisko oddala skargę W dniu [...] maja 2019 r. sierż. szt. D. R. złożył, wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 3, 4, 5 i 6 Kpa zakończonego wydaniem rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w B. nr [...] z dnia [...] września 2017 r. w sprawie zwolnienia go z zajmowanego stanowiska referenta Referatu Patrolowego II Wydziału Patrolowo-Interwencyjnego Komendy Miejskiej Policji w B. i mianowania na stanowisko referenta Zespołu Pomieszczenie dla Osób Zatrzymanych Wydziału Sztab Policji Komendy Miejskiej Policji w B. Zdaniem Wnioskodawcy w postępowaniu administracyjnym niesłusznie przyjęto, że stanowiska referenta Referatu Patrolowego i referenta Zespołu Pomieszczenie dla Osób Zatrzymanych są równorzędne. Wprawdzie na nowym stanowisku służbowym nie uległo zmianie uposażenie, ale zmieniły się warunki odbywania służby. W aktach nie zamieszczono karty opisu stanowiska pracy, aby można było porównać te stanowiska. Wnioskodawca wskazał, że w dniu [...] maja 2019 r. odnalazł karty opisu stanowisk pracy, które powinny znajdować się w jego dokumentacji. Tym samym można w jego ocenie dokonać powtórnego zbadania równorzędności ww. stanowisk służbowych. Wnioskodawca podniósł ponadto, że decyzje w obu instancjach zostały wydane przez pracowników podlegających wyłączeniu. Wskazał też, że prowadzone są śledztwa w sprawie mobbingu i nierównego traktowania, w których jest pokrzywdzonym, a jako sprawcy wymienieni są m.in. jego bezpośredni przełożeni Komendant Miejski Policji i Komendant Wojewódzki Policji. Komendant Miejski Policji w B. postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. odmówił wznowienia postępowania z uwagi na uchybienie przewidzianego w art. 148 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm. – dalej: "Kpa" jednomiesięcznego terminu uprawniającego do wznowienia postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...], Komendant Wojewódzki Policji w B. – po rozpatrzeniu zażalenia D. R. – utrzymał w mocy powyższe postanowienie organu pierwszej instancji. W ocenie Komendanta Wojewódzkiego Policji, z dokumentacji zgromadzonej w sprawie wynika, iż brak jest podstaw do uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji i wznowienia postępowania administracyjnego, ze względu na uchybienie terminu wynikającego z art. 148 § 1 i § 2 Kpa. Zgodnie z art. 148 § 1 Kpa wniosek o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast zgodnie z § 2 termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Jeżeli nową okolicznością w rozumieniu strony jest dokument w postaci karty opisu stanowiska pracy, to w niniejszym przypadku termin ten nie został zachowany. Organ wskazał, że z karty opisu stanowiska pracy znajdującej się w aktach osobowych, a także tej dołączonej przez stronę do wniosku o wznowienie postępowania wynika, iż sierż. szt. D. R. zapoznał się z przedstawioną kartą opisu stanowiska pracy co potwierdził własnoręcznym podpisem w dniu [...] października 2017 r., tym samym wiedział jaki obejmuje go zakres obowiązków i zadań, czyli wniosek o wznowienie postępowania mógł wnieść nie później niż w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania tj. do dnia [...] listopada 2017 r. - czego nie uczynił. Z decyzją Komendanta Miejskiego Policji w B. Skarżący zapoznał się zaś [...] września 2017 r. W związku z tym termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa upłynął w dniu [...] października 2017 r. Zdaniem organu, skoro już od [...] października 2017 r. sierż. szt. D. R. był świadomy treści karty opisu stanowiska pracy referenta Pomieszczenia dla Osób Zatrzymanych Wydziału Sztab Policji Komendy Miejskiej Policji w B. to wniosek z dnia [...] maja 2019 r. o wznowienie postępowania zakończonego rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w B., z powołaniem się na nowe okoliczności w postaci kart opisu stanowiska pracy, został złożony ewidentnie po terminie określonym w art. 148 § 1 Kpa. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania stanowiło z kolei podstawę do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 Kpa). W skardze złożonej do tut. Sądu D. R. zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie, wznowienie postępowania w sprawie przeniesienia do PdOZ i uchylenie rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] września 2017 r. Skarżący wskazał, że o konieczności uwzględniania opisu stanowiska służbowego przy przenoszeniu policjantów na stanowiska równorzędne dowiedział się [...] maja 2019 r. Wcześniej nie miał takiej wiedzy i jednocześnie zauważył brak w aktach tych odpisów. Skarżący twierdzi, że ujawnił tym samym niewystarczające i niepełne uzasadnienie przez organ równorzędności stanowisk. Pojawił się zatem nowy dowód w sprawie, który do tej pory nie był brany pod uwagę w postępowaniu. Decyzje o przeniesieniu na równorzędne stanowiska służbowe są zatem wadliwe, gdyż nie były poprzedzone wystarczającym i wszechstronnym zbadaniem sprawy. Odpowiadając na skargę Komendant wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem weryfikacji decyzji administracyjnych i stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 16 Kpa zasady trwałości decyzji ostatecznych Z tego też powodu instytucja ta może być stosowana tylko w przypadkach ściśle określonych w ustawie i po spełnieniu koniecznych warunków. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego jest dwuetapowe. W pierwszym etapie organ bada, czy wniosek o wznowienie wniosła strona w rozumieniu art. 28 Kpa, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i 145b § 1 Kpa, a także czy dotyczy ono decyzji ostatecznej oraz czy został wniesione w terminie określonym w art. 148 Kpa. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie, uzasadniają wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania administracyjnego, które rozpoczyna drugi etap postępowania wznowieniowego i stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 i 2 Kpa). W przypadku jednak gdy wniosek o wznowienie postępowania nie wskazuje przesłanek wznowieniowych, czy też w sytuacji, gdy wnioskujący nie zachował terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, organ jest zobligowany do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, zgodnie z art. 149 § 3 Kpa. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zainicjowane przez Skarżącego zakończyło się w pierwszej fazie, gdyż wznowienie postępowania okazało się w ocenie organów niedopuszczalne z uwagi na uchybienie terminu do zgłoszenia tego żądania. Zgodnie z art. 148 § 1 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin ten dotyczy m.in. podstaw wznowienia wskazanych przez stronę w sprawie niniejszej, tj. w art. 145 § 1 pkt 3, 5 i 6 Kpa. Z kolei, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (zob. art. 148 § 2 Kpa). Przesłanki wznowienia, na które powołał się Skarżący we wniosku z dnia 15 maja 2019 r. to stosownie do art. 145 § 1: pkt 3 - decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27; pkt 4 - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; pkt 5 - wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; pkt 6 - decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Zauważenia przy tym wymaga, że w uzasadnieniu złożonego wniosku Skarżący motywuje szczegółowo jedynie przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Sąd podziela zasadność stanowiska organów, że w tym zakresie żądanie wznowienia postępowania zakończonego rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w B. zostało złożone z uchybieniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa. Wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wymienionym rozkazem personalnym wydanym [...] września 2017 r. został złożony [...] maja 2019 r. Rozkaz personalny, który Skarżący próbuje wzruszyć w trybie nadzwyczajnym dotyczy zwolnienia jego osoby ze stanowiska referenta Referatu Patrolowego II Wydziału Patrolowo-Interwencyjnego Komendy Miejskiej Policji w B. i mianowania na stanowisko referenta Zespołu Pomieszczenie dla Osób Zatrzymanych Wydziału Sztab Policji Komendy Miejskiej Policji w B.. Skarżący twierdzi aktualnie, że dopiero w dniu [...] maja 2019 r. dowiedział się o konieczności uwzględniania przy wydawaniu tego typu rozkazów, opisu stanowiska służbowego. Podniósł, że w aktach nie ma zamieszczonej karty opisu stanowiska referenta Referatu Patrolowego, a dokument ten odnalazł dopiero [...] maja 2019 r. Zdaniem Skarżącego przyjęto niesłusznie równorzędność obu stanowisk, tzn. referenta Referatu Patrolowego i referenta Zespołu Pomieszczenie dla Osób Zatrzymanych. Decyzje o przeniesieniu na równorzędne stanowiska służbowe są tym samym wadliwe, gdyż nie były poprzedzone wystarczającym i wszechstronnym zbadaniem sprawy. Zdaniem Sądu, wobec tych twierdzeń organy trafnie zauważyły, że Naczelnik Wydziału Sztab Policji Komendy Miejskiej Policji w B. – po uprawomocnieniu przedmiotowego rozkazu personalnego, który został przyjęty do wiadomości przez Skarżącego [...] września 2017 r. – zapoznał następnie Skarżącego z kartą opisu stanowiska na nowym stanowisku, która to czynność odbyła się w dniu [...] października 2017 r. Kartę tą Skarżący podpisał własnoręcznie i została ona włączona do jego akt osobowych. Wobec tego zasadnie uznały organy, że już w dniu [...] października 2017 r. Skarżący wiedział jaki obejmuje go zakres obowiązków i zadań. Dodać trzeba, że z akt nadesłanych sądowi wraz ze skargą wynika, że z kartą opisu stanowiska pracy na poprzednio zajmowanym stanowisku referenta Referatu Patrolowego Skarżący zapoznał się i przyjął do stosowania [...] października 2016 r. W momencie zapoznania się z kartą opisu stanowiska pracy na nowym stanowisku Skarżący musiał mieć zatem świadomość, czy występują różnice między obydwoma stanowiskami i jeżeli twierdzi, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, to żądanie wznowienia postępowania powinien skierować do właściwego organu w terminie jednego miesiąca od dnia [...] października 2017 r. Złożenie wniosku [...] maja 2019 r. jest zatem obarczone oczywistą wadą formalną i w pełni trafnie doprowadziło organy do wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 149 § 3 Kpa. Sąd pragnie również zauważyć, że jeżeli strona występując z żądaniem wznowienia postępowania nie wskazuje przesłanek wznowienia postępowania, czy to poprzestając jedynie na wskazaniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, czy też w ogóle nie uzasadniając wniosku czy też wreszcie uzasadniając wniosek w sposób, który nawet bez głębszej analizy prowadzi do wniosku, że argumenty tam wskazane nie stanowią przesłanek wznowienia postępowania, to właściwy do wznowienia postępowania organ administracji powinien odmówić wznowienia postępowania, przyjmując, że istnieją formalne przeszkody do oceny wniosku w postępowaniu nadzwyczajnym. Czym innym jest bowiem stwierdzenie, że określone argumenty czy też zarzuty mogą stanowić podstawę wznowienia, ale w danej sprawie taką przesłanką nie są (ocena merytoryczna), a czym innym ocena, że przesłanki wznowienia postępowania w ogóle nie została wskazana (przeszkoda formalna) – zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lipca 2011 r. sygn. II OSK 2598/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych. W analizowanym przypadku, Skarżący w złożonym wniosku choć powołał się na przesłanki wznowienia wymienione w art. 145 § 1 pkt 3, 4, 5 i 6 Kpa to w uzasadnieniu żądania odniósł się szczegółowo w zasadzie tylko do przesłanki określonej w pkt 5 ww. regulacji. Przesłankę wydania decyzji przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu Skarżący skwitował zaś jedynie odwołaniem się do prokuratorskich postępowań karnych prowadzonych wobec jego przełożonych, w których jest osobą pokrzywdzoną, które to postępowania jednak zostały wszczęte długo po wydaniu kwestionowanego obecnie w trybie nadzwyczajnym rozkazu personalnego. Powyższe zdaniem Sądu nie może być uznane jako przywołanie okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 Kpa. Skarżący w żaden sposób się nie odniósł się natomiast do powołanych we wniosku przesłanek nie brania udziału w postępowaniu bez własnej winy oraz wydania decyzji bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. W ocenie składu orzekającego, samo przytoczenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego wskazujących na przesłanki wznowienia, nie może być uznane za przywołanie okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania. Skarżący był zobligowany do powołania nie tylko przepisów prawa, ale przede wszystkim okoliczności, które miałyby stanowić podstawę do uchylenia kwestionowanego rozkazu personalnego w trybie nadzwyczajnym. Oprócz omówionych wyżej przyczyn odmowy wznowienia postępowania z powodu przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, postępowanie nie mogło również zostać wszczęte w odniesieniu do pozostałych przesłanek, co do których Skarżący przywołał tylko przepisy Kpa. W tym stanie rzeczy Sąd za prawidłowe uznał rozstrzygnięcie odmawiające w tej sprawie w oparciu o art. 149 § 3 Kpa wznowienia postępowania zgodnie z wnioskiem Skarżącego z dnia 15 maja 2019 r. Uznając, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.). Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a podstawę ku temu stanowi art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 ww. ustawy procesowej.