II SA/Bk 610/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, asesor sądowy WSA Marcin Kojło, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 listopada 2019 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności. W dniu 8 stycznia 20919r. inspekcja transportu drogowego dokonała kontroli pojazdu marki S. o numerze rejestracyjnym[...], poruszającego się po drodze krajowej Nr [...]w obrębie B., którym wykonywany był transport drogowy z W. do B. Przedsiębiorcą wykonującym transport było przedsiębiorstwo [...] J. G. z siedzibą w R. [...] a kierowcą pojazdu E. K. G. Kontrola wykazała "podpięcie" do tachografu urządzenia umożliwiającego manipulację danymi zapisywanymi przez tachograf. Kierujący pojazdem podał, że osobą zarządzającą transportem drogowym w przedsiębiorstwie [...] jest P.P. Ujawnione podczas kontroli fakty zostały utrwalone w protokole kontroli. Decyzją z [...] kwietnia 2019r. P. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na P. P. na podstawie art. 92 "a" ust. 2 i 8 ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019r., poz. 58 ze zm.) karę pieniężną w wysokości 2 000 złotych za korzystanie przez kierowcę podczas wykonywania transportu drogowego z niedozwolonego urządzenia lub przedmiotu przeznaczonego do podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf. W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na ustalenia z protokołu kontroli potwierdzające naruszenie warunków przewozu drogowego oraz na treść art. 92 "a" ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, zgodnie z którym między innymi zarządzający transportem naruszający obowiązki lub warunki przewozu drogowego ponosi odpowiedzialność pieniężną w wysokości od 200 do 2000 złotych za każde naruszenie. Organ dodał, że fakt pozostawania przez P. P. osobą zarządzającą transportem drogowym w przedsiębiorstwie E. J. G., został potwierdzony pismem Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2019r. a także wpisem w Krajowym Rejestrze Elektronicznym Przedsiębiorców Transportu Drogowego (KREPTD) na dzień 16 kwietnia 2019r. W odwołaniu od tej decyzji P. P. podniósł, że od 15 grudnia 2018r. nie pełni obowiązków osoby zarządzającej transportem drogowym w przedsiębiorstwie E., na potwierdzenie czego dołączył do odwołania kopię odręcznie sporządzonego pisma o rozwiązaniu umowy, datowanego na dzień 15.12.2018r., ostemplowanego pieczęcią firmową i podpisem "G. J.". Decyzją z dnia [...] czerwca 2019r. Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpoznaniu powyższego odwołania, orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej organ II instancji przytoczył brzmienie przepisów ustawy o transporcie drogowym odnoszących się do odpowiedzialności pieniężnej za naruszenie obowiązków i warunków przewozu drogowego. Nawiązał także do treści norm prawa wspólnotowego, przywołanych w komparycji decyzji, w tym do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z 21 października 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE, zwanego "rozporządzeniem 1071/2009" . Stwierdził, że zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia osobą "zarządzającą transportem" jest osoba zarządzająca w sposób rzeczywisty i ciągły operacjami transportowymi przedsiębiorcy. Nadto podał, że zgodnie z art. 4 ww. rozporządzenia przedsiębiorca wykonujący zawód przewoźnika drogowego wyznacza osobę zarządzającego transportem. Nawiązując do ustaleń organu I instancji, organ odwoławczy wskazał, że skarżący był do dnia wydania decyzji zgłoszony jako osoba zarządzająca transportem w firmie E. J. G. Powyższe potwierdzają pisma z Biura do Spraw Transportu Międzynarodowego Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz dane z Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego pobrane w dniu 16 kwietnia 2019r. Organ podkreślił, że w sytuacji, gdy zarządzający transportem zrezygnował z pełnienia takiej funkcji, przewoźnik powinien był dokonać stosownej zmiany (wykreślenia) wpisu osoby zarządzającej transportem z ewidencji KREPTD. Wykreślenie skarżącego jako osoby zarządzającej transportem nie nastąpiło nawet po wszczęciu postępowania w sprawie nałożenia kary. Końcowo organ II instancji odniósł się do braku podstaw do odstąpienia od nałożenia kary. Uzasadnienie zawiera również wyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej nałożenia kary od strony przedmiotowej, nie kwestionowanej przez skarżącego. W skardze wywiedzionej do sądu administracyjnego na opisaną wyżej decyzję ostateczną nakładającą karę na skarżącego, P. P. podtrzymał zarzut odwołania o zaprzestaniu z dniem 15 grudnia 2018r. pełnienia obowiązków osoby zarządzającej transportem drogowym w przedsiębiorstwie E. J.G. Podniósł, że dane figurujące na stronie internetowej KREPTD są nieaktualne a on sam nie ponosi odpowiedzialności za niedopełnienie przez przewoźnika (J. G.) zgłoszenia faktu wykreślenia z ewidencji wpisu, że jest osobą zarządzającą transportem w przedsiębiorstwie. Do skargi dołączył kopie pisma dołączonego do odwołania oraz sporządzone odręcznym pismem zaświadczenie opatrzone datą [...].03.2019r., ostemplowane pieczęcią przedsiębiorstwa E. i podpisem "G. J.", w którego treści jest stwierdzenie, ze P. P. nie jest odpowiedzialny za naruszenie z dnia 7-8.01.2019r., nie miał wpływu na jego powstanie a naruszenie zaistniało wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała oddaleniu. Bezsporne w sprawie są okoliczności faktyczne od strony przedmiotowej. Przeprowadzona w dniu 8 stycznia 2019r. kontrola środka transportu należącego do firmy E. z siedzibą w R., którym wykonywany był transport drogowy po drodze krajowej, wykazała posługiwanie się przez kierującego środkiem transportu niedozwolonym urządzeniem, przeznaczonym do podrabiania (przerabiania) danych rejestrowanych przez tachograf. Takie naruszenie warunków przewozu drogowego jest sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 2 000 złotych zgodnie z załącznikiem nr 4 do ustawy z 6 września 2001r. o transporcie drogowym (1p.16). W świetle art. 92 "a" ust. 2 ustawy o transporcie drogowym za naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego, odpowiedzialność pieniężną ponosi między innymi osoba zarządzająca transportem u kontrolowanego przewoźnika. Przesłuchany w trakcie kontroli (8 stycznia 2019r) kierowca pojazdu podał, że w firmie E. J. G. zarządzającym transportem i posiadającym certyfikat kompetencji zawodowych w dziedzinie zarządzania transportem drogowym jest P. P. Zgodnie z przepisami Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z 21 października 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE, zwanego "rozporządzeniem 1071/2009", pojęcie "zarządzający transportem" oznacza "osobę fizyczną zatrudniona przez przedsiębiorcę, lub, jeżeli przedsiębiorca jest osobą fizyczną, tę osobę fizyczną lub, w razie potrzeby, inną osobę fizyczną wyznaczoną przez przedsiębiorcę na podstawie umowy, zarządzającą w sposób rzeczywisty i ciągły operacjami transportowymi przedsiębiorcy. Stosownie do art. 4 ust. 2 lit. "b" ww. Rozporządzenia, umowa wiążąca przedsiębiorcę z zarządzającym transportem, precyzuje zadania, które ma wykonywać osobą zarządzająca transportem w sposób rzeczywisty i ciągły oraz określa zakres obowiązków związanych z funkcją zarządzającego transportem. Zadania, które muszą być objęte zakresem takiej umowy, to w szczególności; utrzymanie i konserwacja pojazdów, sporządzanie umów i dokumentów przewozowych, podstawowa księgowość, przydzielanie ładunków i usług kierowcom i pojazdom oraz sprawdzanie procedur związanych z bezpieczeństwem. Załącznik Nr 4 do ustawy o transporcie drogowym, precyzujący za jakie naruszenia ponosi odpowiedzialność zarządzający transportem wskazuje jednocześnie, jakie obowiązki na osobie zarządzającego transportem ciążą z mocy ustawy. W dacie kontroli kierujący pojazdem w sposób jednoznaczny wskazał, że w firmie przewozowej wykonującej transport drogowy, osobą zarządzającą transportem jest P. P. Wskazanie skarżącego jako osoby odpowiedzialnej za organizację kontrolowanego przewozu (w tym stan pojazdu i przydzielenie kierowcy) zostało w toku postępowania potwierdzone informacją uzyskaną w Głównym Inspektoracie Transportu Drogowego oraz danymi widniejącymi w Krajowym Rejestrze Elektronicznym Przedsiębiorców Transportu Drogowego (KREPTD). Z żadnego z tych dokumentów nie wynikało, że skarżący nie pełnił funkcji osoby zarządzającej transportem w przedsiębiorstwie E. J.G. w dacie kontroli pojazdu. Wpis osoby skarżącego jako osoby zarządzającej transportem w firmie E. widniał na stronie KREPTD w dacie wydawania decyzji. Nie było rolą organów inspekcji transportu drogowego wyjaśnianie przyczyn dla których, jak twierdzi skarżący, właścicielka przedsiębiorstwa przewozowego nie dopełniła obowiązku wykreślenia skarżącego jako osoby zarządzającej transportem. Wpis skarżącego, widniejący w rejestrze KREPTD, w powiązaniu z zeznaniem kierowcy przeczy wiarygodności twierdzenia skarżącego o rozwiązaniu umowy w połowie grudnia 2018r i czyni skarżącego osobą administracyjnie odpowiedzialną za ujawnione naruszenie warunków transportu drogowego w dacie 8 stycznia 2019r. Powyższe oczywiście nie zamyka skarżącemu dochodzenia zwrotu kwoty wyłożonej kary w drodze ewentualnego wystąpienia z regresem wobec pracodawcy. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).