II SA/Bk 613/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 września 2022 r. sprawy ze skargi J. L. na niewykonanie przez Burmistrza S. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Bk 155/21 w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę , Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Bk 155/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił zaskarżoną przez J. L. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Burmistrza S. z dnia [...] września 2020 r. nr [...], na mocy której odmówiono J. L. ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków rekreacyjnych na działce nr [...] w obrębie L. w gminie S. Wyrok ten stał się prawomocny dnia 19 sierpnia 2021 r. Wskutek tego w dniu 25 sierpnia 2021 r. zwrócono organowi odwoławczemu akta administracyjne, celem ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w ww. sprawie. Dnia 19 sierpnia 2022 r. J. L. wniósł do sądu administracyjnego skargę na niewykonanie ww. wyroku, wskazując, że organ nie wykonuje obowiązków zawartych w uzasadnieniu ww. wyroku. Skarżący nie zawarł w skardze żadnych wniosków procesowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza przeprowadzona przez sąd doprowadziła do wniosku, że skarga wniesiona przez skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 329.; dalej: "p.p.s.a."), wedle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż posiane w pkt 1-5a tego przepisu. Jakkolwiek w skardze nie zawarto jej podstawy prawnej, to zauważyć należy, że jedynie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") zawiera regulację odnoszącą się do skutków niewykonania wyroku. Wedle § 1 tego przepisu w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd może w takim przypadku orzec ponadto o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z powyższego wynika zatem, że dopuszczalność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku nie dotyczy każdego wyroku sądu administracyjnego uwzględniającego skargę, lecz została ograniczona jedynie do wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Celem tej skargi jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Sentencja wyroku uwzględniającego skargę w tego typu sprawach, zawiera bowiem m.in. zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Tymczasem wyrok, którego niewykonanie zarzuca skarżący zapadł w przedmiocie odmowy ustalenia skarżącemu warunków zabudowy dla opisanej na wstępie inwestycji, a jego skutkiem procesowym jest konieczność ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji, o czym skarżący został poinformowany przez sąd pismem z dnia 14 października 2021 r. (k. 158 akt sygn. II SA/Bk 155/21). Skarżący nie skarżył w tym względzie bezczynności, czy też przewlekłości postępowania prowadzonego przez organy, lecz swoją skargą zainicjował sądową kontrolę działalności organów obu instancji, przeprowadzą z punktu widzenia legalności zapadłych wówczas rozstrzygnięć, które okazały się wadliwe i zostały wyeliminowane przez sąd z obrotu prawnego. Uzasadnienie wyroku, którego dotyczy przedmiotowa skarga, zawiera przy tym wyjaśnienie powodów, które legły u podstaw uchylenia obu decyzji, a także wytyczne co do dalszego postępowania, którymi, na mocy art. 153 p.p.s.a. organy obu instancji są związane. Przepis ten stanowi bowiem, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Kwestia realizacji przez organy, w ponownie prowadzonym postępowaniu, ocen prawnych i wskazań wyrażonych w uzasadnieniu wyroku zapadłego w sprawie sygn. akt II SA/Bk 155/21, będzie mogła stanowić przedmiot ewentualnej kontroli sądowej aktów prawnych wydanych w wyniku powtórzonego postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, sąd stwierdził, że skarga na niewykonanie innego wyroku aniżeli uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest niedopuszczalna. Takim zaś wyrokiem jest wyrok sądu zapadły w dniu 24 czerwca 2021 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 155/21, którego niewykonanie stanowi przedmiot skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Powyższe skutkuje stwierdzeniem niedopuszczalności skargi i jej odrzuceniem na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.