II SA/Bk 617/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński,, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi B. M. i E. S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie prowadzenia robót budowlanych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej K. B., pozwolenia na wznowienie prowadzenia robót budowlanych obejmujących budowę ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie szeregowej z doziemnymi instalacjami: elektryczną, gazową, wodociągową, kanalizacji sanitarnej, miejscami postojowymi oraz zagospodarowaniem terenu na działkach nr ew. gr. [...] i [...], obr. [...] – D., położonych przy ul. Ż. w B. oraz nakładającej obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W wyniku interwencji B. M., M. M. i E. S. z dnia [...].08.2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B., w dniu [...].09.2019 r. dokonał kontroli budowy przedmiotowej inwestycji. W jej wyniku ustalił, iż roboty budowlane prowadzone są na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...].01.2017 r. nr [...] znak: [...] Prezydenta Miasta B., przeniesionej na rzecz nowego inwestora – K. B. - decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...].01.2018 r., znak: [...]. Stan robót budowlanych był znacznie zaawansowany. Konstrukcja obiektów wzniesiona w całości, łącznie z wylaniem stropów nad ostatnią kondygnacją. W trakcie kontroli, PINB PG stwierdził iż roboty budowlane prowadzone są niezgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę. Zmianie uległo usytuowanie obiektu, zlikwidowano część handlowo-usługową od strony ul. Ż. na rzecz drugiego segmentu czterech, dwulokalowych budynków mieszkalnych jednorodzinnych (w wyniku zmiany powstał zespół 8 budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie szeregowej), zmieniono wysokość wszystkich budynków mieszkalnych (zamiast projektowanych dwukondygnacyjnych, wykonano trzykondygnacyjne segmenty) oraz z funkcji usługowo-mieszkalnej w budynkach wyeliminowano usługi z przearanżowaniem wnętrz. W konsekwencji powyższych zmian, zmianie uległo również zagospodarowanie terenu. Mając na uwadze powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. w dniu [...].09.2019 r. wszczął postępowanie administracyjne, w sprawie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz wydał postanowienie wstrzymujące roboty budowlane. W dniu [...].10.2019 r. inwestor K. B. przedłożył opinię techniczną wykonanych robót budowlanych, wykonaną przez mgr inż. S. B., zgodnie z postanowieniem PINB PG w B. z dnia [...].09.2019 r. Zgodnie z treścią opracowania wykonane prace budowlane nie budziły zastrzeżeń i mogły być kontynuowane przy zachowaniu przepisów BHP. Mając na uwadze powyższe, decyzją z dnia [...].10.2019 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na K. B. obowiązek sporządzenia i przedłożenia, do dnia [...].02.2020 r., 4 egz. projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany dokonane przy budowie zespołu czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych z lokalami handlowo-usługowymi i budynku handlowo-usługowego w zabudowie szeregowej wraz z doziemnymi instalacjami, realizowanych z istotnymi odstępstwami od decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę Prezydenta Miasta B. z dnia [...].01.2017 r., nr [...] wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, sporządzonego przez osobę uprawnioną wraz z aktualnym zaświadczeniem na dzień opracowania projektu o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. na wniosek inwestora, postanowieniem z dnia [...].03.2020 r. ustalił nowy termin wykonania obowiązku do dnia [...].04.2020 r. W dniu [...].03.2020 r. K. B. złożył w organie I instancji 4 egzemplarze projektu budowlanego, a postanowieniem z dnia [...].04.2020 r., znak: [...] organ I instancji zobowiązał inwestora do usunięcia w określonym terminie następujących nieprawidłowości: 1. W opisie technicznym instalacji sanitarnych wskazać obliczeniowo, że wielkość zainwentaryzowanego separatora oraz zbiornika retencyjnego jest wystarczająca do zagospodarowania wód opadowych dla projektowanej docelowo inwestycji, 2. Dostosować projekt zagospodarowania terenu do warunków na odprowadzenie wód opadowych ustalonych przez Urząd Miejski w B. Departament Gospodarki Komunalnej w piśmie z dnia [...].03.2020 r. znak: [...]. W dniu [...].05.2020 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Białymstoku wpłynęło pismo B. M., E. S. oraz M. M. zawierające uwagi do złożonego przez pana K. B. projektu budowlanego w kwestii rozwiązań odprowadzenia wód opadowych z terenu inwestycji oraz przesłaniania dla istniejącego i hipotetycznego budynku przy ul. J.. W dniu [...].05.2020 r. Pan K. B. przedłożył w organie I instancji uzupełniony projekt budowlany, zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. decyzją z dnia [...] maja 2020 r. znak: [...] zatwierdził K. B. projekt zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Z wydanym rozstrzygnięciem nie zgodziły się E. S. i M. M. składając odwołanie od decyzji organu I instancji wraz z wnioskiem o zawieszenie wydania decyzji do czasu rozpatrzenia zakończenia postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w sprawie zalewania nieruchomości nr ew. gr. [...] i [...], położonych przy ul. J. w B. Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Rozpatrując przedmiotowe odwołanie organ II instancji powołał się na treść art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 Prawa budowlanego i podkreślił, że z akt sprawy wynika, że inwestycja położona jest na terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla D. w B. (w rejonie ulic W. i N.) uchwalonego uchwała nr XXIX/295/12 Rady Miejskiej Białegostoku z dnia 18 czerwca 2012 r., na terenie oznaczonym symbolem 8.6MN,U. Zgodnie z § 42 ww. planu tereny oznaczone symbolem 8.6MN,U przeznacza się pod zabudowę mieszkaniowa jednorodzinną i usługową wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz zielenią urządzoną. Maksymalna powierzchnia zabudowy działki inwestycji, w przypadku lokalizacji zabudowy mieszkaniowej - 40%, teren biologicznie czynny - minimalnie 25 % działki budowlanej, wysokość budynków - maksymalnie 10,0 m, obsługa komunikacyjna - od otaczających ulic, miejsca postojowe (wg. wskaźników i zasad zawartych w § 25) - 2 miejsca postojowe na jeden budynek mieszkalny, dla budynków nowych. Z przedłożonego projektu budowlanego wynika, iż powierzchnia zabudowy budynków wnosi 33,17%, teren biologiczne czynny zajmuje 36,44% powierzchni działki inwestycji, wysokość budynków mierzona w sposób wskazany w § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie: warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wynosi maksymalnie 9,99m. Obsługa komunikacyjna działek odbywa się z ul. K., zaś na każdy budynek mieszkalny przypadają 3 miejsca postojowe. Zatem inwestycja spełnia wymagania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie projekt zagospodarowania działki, zgodny jest z przepisami w zakresie: odległości budynków od granic działek sąsiednich (§ 12 warunków technicznych), zapewnienia dojścia i dojazdu z drogi publicznej (§14 warunków technicznych), zapewnienia miejsc postojowych, ich parametrów i odległości od okien i granicy działki oraz (§ 18, 19, 21 warunków technicznych), lokalizacji miejsca do gromadzenia odpadów stałych (§ 22, 23 warunków technicznych) oraz uzbrojenia technicznego działki. Organ podkreślił jednocześnie, że inwestor nie zmienia naturalnego spływu wód. Zaprojektowane budynki spełniają przy tym przepisy techniczno-budowlane. Projekt budowlany zamienny jest kompletny, zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz wykonany został przez osoby posiadające stosowne uprawnienia potwierdzone aktualnym zaświadczeniem o wpisie do izby inżynierów. Ponadto projekt budowlany zamienny zawiera analizę przesłaniania dla zabudowy istniejącej i hipotetycznej znajdującej się na działkach nr ew. gr. [...] oraz [...] i [...]. W obu przypadkach w stosunku do zabudowy istniejącej przesłanianie bezsprzecznie nie zachodzi. Inaczej jest w stosunku do zabudowy hipotetycznej. W ocenie projektanta w przypadku hipotetycznej zabudowy działki nr ew. gr. 582/26 przesłanianie zachodzi, zaś w przypadku hipotetycznej zabudowy działek nr ew. gr. 592 i 582/59 przesłanianie nie zachodzi. W ocenie organu przesłanianie do hipotetycznej zabudowy zachodzi w obu przypadkach, jednakże fakt ten nie ma wpływu na udzielone pozwolenie na budowę. W odniesieniu natomiast do kwestii zalewania działek nr ew. gr. [...] i [...] organ II wskazał, iż problem niesprawnej kanalizacji deszczowej, przebiegającej m.in. przez teren inwestycji nie dotyczy przedmiotowego postępowania. Stanowi odrębne zagadnienie objęte, jak wynika z akt sprawy, odrębnym postępowaniem. W sytuacji gdy inwestor nie zmienia ukształtowania terenu, wody opadowe zagospodarowuje we własnym zakresie, z podłączeniem do kanalizacji deszczowej znajdującej się w ul. K., blokowanie i zawieszanie prowadzonego postępowania byłoby niezgodne z przepisami i krzywdzące dla inwestora. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożyła B. M. i E. S. W uzasadnieniu skargi wskazały, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa, gdyż organ błędnie sprawdził projekt budowlany z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Ponadto zdaniem skarżących organy nie uwzględniły wyroku WSA w Białymstoku wydanego w sprawie sygn. akt II SA/Bk 341/16. Orzeczenie to dotyczy również wykonania rowu odpływowego w miejscu, gdzie w obecnej chwili postawiona jest inwestycja. Oświadczenie projektanta nie daje podstaw do zapewnienia bezpieczeństwa terenom sąsiadującym przed zalewaniem, tak samo jak i w zakresie przesłaniania hipotetycznej zabudowy działek skarżących. Ponadto skarżące powołały się na opinię hydrologa dr. M. D. z czerwca 2020 r., w której to przedstawił wnioski m.in. na przedłużenie rowu odpływowego w miejscu, gdzie zlokalizowana jest inwestycja, wydana w sprawie nr [...]. W związku z powyższym skarżące wniosły o dołączenie jej do niniejszej sprawy, tak samo jak wyroku wydanego w sprawie II SA/Bk 341/16. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko. Dodatkowo odniósł się do kwestii prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 września 2016 w sprawie o sygn. akt II SA Bk 341/16 podnosząc, iż przywołany wyrok nie dotyczy przedmiotu postępowania, pomimo iż uwzględnia działkę nr ew. gr. [...] objętą zamiennym pozwoleniem na budowę. Szkody powstałe na działkach nr ew. gr. [...] i [...] w wyniku zmiany stanu wody na gruncie stanowią odrębne zagadnienie obejmujące znacznie szerszy krąg nieruchomości i stron postępowania niż wskazane w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie organ podkreślił, iż inwestycja prowadzona na działkach nr ew. [...] i [...] nie koliduje z możliwością przyszłego wykonania zabezpieczeń zapobiegających szkodom na gruncie, wskazanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2016 o sygn. akt II SA Bk 341/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie, z punktu widzenia kryterium legalności, jest zaskarżona decyzja PWINB z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], która utrzymała w mocy decyzję PINBPG z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny i udzielającą K. B., pozwolenia na wznowienie prowadzenia robót budowlanych obejmujących budowę ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie szeregowej z doziemnymi instalacjami: elektryczną, gazową, wodociągową, kanalizacji sanitarnej, miejscami postojowymi oraz zagospodarowaniem terenu na działkach nr ew. gr. [...] i [...], obr. [...] – D., położonych przy ul. Ż. w B. oraz nakładająca obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie Materialnoprawną podstawę dla wydania przedmiotowych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186. obowiązujące w dacie wydawania decyzji, dalej: P.b.), a w szczególności art. 51 ust. 4 P.b., zgodnie z którym, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W sprawienie niniejszej nie budzi wątpliwości, że przedmiotem postępowania naprawczego jest budowa ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie szeregowej na działkach nr ew. gr. [...] i [...] obr. [...] – D. oraz istniejące zagospodarowanie działek wraz z określeniem istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu w decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...].01.2017 r. nr [...] znak: [...] Prezydenta Miasta B., przeniesionej na rzecz nowego inwestora – K. B. - decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...].01.2018 r., znak: [...]. Nie ma też sporu odnośnie tego, że inwestycja ta została wykonana z istotnymi odstępstwami od warunków w/w pozwolenia na budowę. Skarżące nie podnoszą również w skardze kwestii prawidłowości sporządzenia projektu budowlanego zamiennego dotyczącego tej zabudowy szeregowej. Na wstępie zatem jedynie wskazać, iż prawidłowo organy obu instancji ustaliły, że przedmiotowa inwestycja zgodna jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z przedłożonego projektu budowlanego wynika, iż powierzchnia zabudowy budynków wnosi 33,17%, teren biologiczne czynny zajmuje 36,44% powierzchni działki inwestycji, wysokość budynków mierzona w sposób wskazany w § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie: warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r. poz. 1065) wynosi maksymalnie 9,99m. Obsługa komunikacyjna działek odbywa się z ul. K., zaś na każdy budynek mieszkalny przypadają miejsca postojowe. Zatem inwestycja spełnia wymagania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie organ ustalił, iż projekt zagospodarowania działki, zgodny jest z przepisami w zakresie: odległości budynków od granic działek sąsiednich (§ 12 warunków technicznych), zapewnienia dojścia i dojazdu z drogi publicznej (§14 warunków technicznych), zapewnienia miejsc postojowych, ich parametrów i odległości od okien i granicy działki oraz (§ 18, 19, 21 warunków technicznych), lokalizacji miejsca do gromadzenia odpadów stałych (§ 22, 23 warunków technicznych) oraz uzbrojenia technicznego działki. Podkreślić zatem należy, że decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 4 P.b. kończy postępowanie naprawcze, wyrażając tym samym stanowisko organu o doprowadzeniu inwestycji do stanu zgodnego z prawem. W trakcie procedury zatwierdzającej projekt zamienny, zadaniem organu nadzoru budowlanego jest skontrolowanie zgodności przedłożonego projektu budowlanego przede wszystkim z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy czy też miejscowego planu, jak też z przepisami, w tym przepisami techniczno-budowlanymi. W analizowanym przypadku organy nadzoru budowlanego trafnie oceniły, że inwestycja K. B. może być kontynuowana zgodnie z przedstawionym przez inwestora projektem zamiennym. Sąd nie znajduje usprawiedliwionych podstaw do podważenia stanowiska organu nadzoru budowlanego w zakresie doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Spór natomiast dotyczy projektu zamiennego przedmiotowej inwestycji i zagospodarowania terenu, w zasadzie w zakresie dwóch kwestii, a mianowicie kwestii odprowadzania wód opadowych oraz przesłaniania dla istniejącego i hipotetycznego budynku, który może powstać w przyszłości przy ul. J. W ocenie skarżących organy przede wszystkim nie wzięły pod uwagę wyroku WSA w Białymstoku wydanego w sprawie sygn. akt II SA/Bk 341/16, dotyczącego wykonania rowu odpływowego, również na działce inwestora, co zapewni bezpieczeństwo terenom sąsiadującym przed zalewaniem. W ocenie Sądu, w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo dawałoby podstawę do wznowienia postępowania. Organy administracji obu instancji ustaliły istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz zastosowały prawidłową podstawę prawną, a także uzasadniły swoje rozstrzygnięcia zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 k.p.a. Zauważenia wymaga, że w toku postępowania naprawczego z uwagi m.in. na podnoszone przez skarżące zarzuty dotyczące nieprawidłowego odprowadzania wód opadowych oraz problemów z zalewaniem działek sąsiednich, organ I instancji miał na uwadze toczące się postępowania w zakresie naruszenia stosunków wodnych i dodatkowo postanowieniem z dnia [...].04.2020 r., znak: [...] zobowiązał inwestora do usunięcia w określonym terminie nieprawidłowości w postaci wskazania obliczeniowego, że wielkość zainwentaryzowanego separatora oraz zbiornika retencyjnego jest wystarczająca do zagospodarowania wód opadowych dla projektowanej docelowo inwestycji oraz dostosowania projektu zagospodarowania terenu do warunków na odprowadzenie wód opadowych ustalonych przez Urząd Miejski w B. Departament Gospodarki Komunalnej w piśmie z dnia [...].03.2020 r. znak: [...]Inwestor uzupełnił te braki. Kwestia zalewania terenów sąsiednich niewątpliwie była znana organom zarówno ze sprawy zakończonej wyrokiem w sprawie sygn. akt II SA/Bk 341/16 w przedmiocie nakazania wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na gruncie (dostępne w bazie CBOSA), ale także Sądowi z urzędu wiadomo, że kwestia ta również dotyczy wyroku z dnia 9 maja 2019 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 641/18 w przedmiocie wydanej we wznowionym postępowaniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...]nakazującej wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, w którym uchylono zaskarżoną decyzję. Oceniając projekt budowlany zamienny organy miały zatem na uwadze argumenty podnoszone przez skarżące w toku postępowania, aby sposób odprowadzania wód został uregulowany w sposób szczegółowy i rozwiązujący ten problem w zakresie przedmiotowej inwestycji. W projekcie tym wskazano, że wody opadowe z dachów i nawierzchni utwardzonych odprowadzane będą poprzez istniejący separator do istniejącego typowego betonowego zbiornika retencyjnego dn 2000 oraz połączonego z nim projektowanego zbiornika retencyjnego o poj. 10m3 (prefabrykowanego zbiornika szczelnego), służących do magazynowania wód opadowych. Wody zostaną wykorzystane we własnym zakresie – do podlewania zieleni. W związku z powyższym na powierzchni terenu projektuje się punk czerpalny ze złączką do węża, natomiast w zbiornikach projektuje się pompę, której zadaniem będzie wypompowywanie wody ze zbiorników i podlewania zieleni wokół terenu inwestycji. Nadmiar niewykorzystanych wód z dach oraz z powierzchni utwardzonych zostanie odprowadzona istniejącym przyłączem do istniejącej miejskiej sieci kanalizacji deszczowej. W celu uregulowania zrzutu wód opadowych do sieci kanalizacyjnej deszczowej, na przyłączy należy zainstalować regulator przepływu wód.(k.18 projektu zamiennego). Ponadto w opisie technicznym instalacji sanitarnych wskazano, że istniejąca i docelowo zaprojektowana pojemności instalacji kanalizacji deszczowej wynosząca 16,88 m3 jest wystarczająca do wymaganej pojemności instalacji do przechwycenia deszczu nawalnego wynoszącej 15,8 m3. Utwardzenie terenu wraz z parkingiem zaprojektowano jako płaskie z niewielkimi spadkami do kratek wypustów deszczowych zapobiegających zalewaniu działek sąsiednich. Ponadto teren biologicznie czynny ukształtowano, tak aby uniemożliwić spływ wód opadowych poza granice terenu inwestycji. Podkreślić należy, iż Sąd wziął pod uwagę wniosek skarżących złożony w skardze, a dotyczący dołączenia nowej opinii hydrologa dr. M. D. z czerwca 2020 r. dotyczącej zmiany stanu wody na działkach nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...], obręb [...] – D. w B. (działki skarżących oraz inwestora również), która została wydana na potrzeby w/w postępowań w zakresie zmiany stanu wód (sprawa nr [...]). Kserokopia tej opinii została dołączona do sprawy (k. 83-95). Z opinii tej wynika, że prawie wszystkie wymienione działki odprowadzają wody opadowe na powierzchnie własne lub bezpośrednio do gruntu. Wyjątkiem są dwie działki nr [...] łącznie z działką nr [...] (przedmiot niniejszej sprawy), na których trwa budowa i zgodnie z projektem wody opadowe odprowadzane będą do szczelnego zbiornika o pojemności 10 m3, a ich nadmiar do sieci kanalizacji deszczowej (p.3.4.4., projektu budowlanego z dnia [...].03.2020 r.(k. 88). W podsumowaniu hydrolog podkreślił, że w zasadzie przepisy respektowane są przez wszystkich właścicieli, a wyjątkiem jest sytuacja na granicy działki nr [...] (budynek handlowy) i posesji J. (działki nr [...] i [...] – skarżących). To wody spływające ze skarpy działki nr [...] zbierane są do rowu infiltracyjnego. Graniczna działka nr [...] znajduje się na poziomie zbliżonym do górnej krawędzi rowu co na wypadek jego przepełnienia nie jest wystarczającym zabezpieczeniem przed okresowym podtapianiem (k. 91). Hydrolog w dalszym ciągu podniósł, że przy kilkudniowych znacznych opadach rurociąg poradzi sobie z odprowadzaniem wody, a rów może jej nie pomieścić. W związku z powyższym uznał, że stanowi to naruszenie art. 234 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo wodne przez właściciela działki nr [...] (pawilon handlowy) w stosunku do właścicieli działek nr [...] (inwestor), [...] i [...] (skarżące) (k. 92). Jako rozwiązanie problemu wskazał m.in. przedłużenie rowu do granicy działek nr [...] i [...] i wykonanie na końcu rowu krótkiego odcinka rurociągu o średnicy 0,2 na poziomie 141,65 n n.p.m. w rowie, z odprowadzeniem ze spadkiem 1 % do studni rewizyjnej na działce nr 582/60 (działka inwestora) (k. 93). Mając na uwadze powyższą opinię należy zatem wskazać, iż hydrolog odnosi się w niej również do przedmiotowego projektu budowlanego zamiennego, podzielając ustalenia organu o prawidłowości rozwiązań tego projektu w zakresie wód opadowych. Ustalenia te są zgodnie z wymogami § 28 i 29 warunków technicznych. Jednocześnie hydrolog ustalił, iż naruszenie stosunków wodnych następuje ze strony właściciela działki nr [...] (pawilon handlowy) w stosunku do właścicieli działek nr [...] (inwestor), [...] i [...] (skarżące) (k. 92). W tych okolicznościach nawet jeśli w jakimś zakresie rozwiązanie problemu będzie wiązało się z wykonaniem działań na działce inwestora, będzie to dotyczyło postępowania w zakresie naruszenia stosunków wodnych, a nie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. W tych okolicznościach należy uznać, że projekt jest zgodny z § 29 warunków technicznych, a inwestor nie dokonuje zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiednich nieruchomości, co wykazała również opinia hydrologa. Przechodząc do kolejnego zarzutu skargi dotyczącego kwestii przesłaniania dla istniejącego budynku na nieruchomości przy ul. J. podkreślić należy, że przepis § 13 warunków technicznych może mieć zastosowanie tylko do istniejącej zabudowy, nie zaś hipotetycznej. Nie wyłącza to jednak konieczności dokonania przez organ architektoniczno-budowlany oceny wpływu planowanej inwestycji pod kątem możliwego jej zagospodarowania z punktu widzenia art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b.(podobnie wyrok WSA w Gdańsku z dnia 24.01.2018 r. sygn. akt II SA/Gd 572/17, LEX nr 2440170). Podobnie w wyroku NSA z 9.05.2017 r. w sprawie sygn. akt II OSK 2183/15 wskazano na wymóg uwzględnienia istniejącej zabudowy oraz niemożność uwzględnienia zabudowy jeszcze nieistniejącej, podkreślając, że nie sposób odnosić szczegółowych rozwiązań projektowanego przedsięwzięcia do zabudowy jeszcze nieistniejącej. Każdy inwestor planując zabudowę musi uwzględnić zabudowę już istniejącą w sąsiedztwie (LEX nr 2468908). W związku z powyższym zbyt daleko idące są ustalenia organu II instancji w zakresie hipotetycznego przesłaniania, a zarzuty skarżących w tym zakresie są niezasadne. Wbrew twierdzeniom skargi w projekcie zamiennym znalazła się prawidłowa analiza przesłaniania budynku skarżących (załącznik nr 2 k. 23 projektu), zgodnie z § 13 warunków technicznych, która wykazała, że wysokość przesłaniania ściany projektowanego budynku oznaczonego numerem 8 w najwyższym punkcie od strony działek nr [...] i [...] wynosi dla budynku istniejącego 8,94 m, natomiast odległość pomiędzy tymi budynkami wynosi 10,27 m, a zatem jest większa niż wysokość przesłaniania. Dokonano także ustaleń dla budynków hipotetycznych. Tym samym nie potwierdził się zarzut braku rzetelnej analizy oddziaływania obiektu w zakresie wyliczenia wysokości przesłaniania domu mieszkalnego na działce skarżących, gdyż taka analiza znajduje się w załączniku 2 projektu. Z projektu zamiennego wynika, że budynek mieszkalny skarżących będzie należycie nasłoneczniony. Zatwierdzony projekt zamienny uwzględnia zakres i charakter stwierdzonych odstępstw od pierwotnego projektu. Zawiera wszystkie elementy pozwalające na ocenę zasadniczych i spornych między stronami kwestii, w tym również problemu zagospodarowania wód opadowych i zagwarantowania odpowiedniego nasłonecznienia budynków mieszkalnych. Reasumując, zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i należyty, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Zostały także prawidłowo zinterpretowane, mające zastosowanie w sprawie, przepisy. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji. Podkreślić przy tym należy, że postępowanie w przedmiocie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na gruncie na datę wyrokowania w niniejszej sprawie nie było jeszcze zakończone, ale ustalenia tam dokonane nie mogą stanowić podstawy wydania decyzji odmowej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, w sytuacji kiedy inwestycja jest zgodna z przepisami budowlanymi, w tym warunkami technicznymi. Jakiekolwiek nakazy będą bowiem dotyczyć postępowania z zakresu stosunków wodnych a nie prawa budowlanego. Brak jest zatem podstaw do uznania, że organy nie respektują wyroku w sprawie II SA/Bk 341/16, tym bardziej, iż w sprawie została wydana nowa opinia hydrologiczna i będzie wydana nowa decyzja. Zaakcentować przy tym należy, że już w sprawie II SA/Bk 641/18 (kolejny wyrok w zakresie działek skarżących związanych z nakazem wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na gruncie, CBOSA) podkreślono, że w sprawie II SA/Bk 341/16 przesądzono wystąpienie zmiany stosunków wodnych na spornym terenie ze szkodą dla skarżących i okoliczności tej nie podważają organy nadzoru budowlanego. Niemniej jednak okoliczności te nie mają wpływu na przedmiot niniejszej sprawy, co wynika jednoznacznie z dołączonej do akt sprawy opinii hydrologa. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), należało orzec jak w sentencji.