II SA/Bk 618/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 lutego 2016 r. skargi kasacyjnej S. F. Z. w B. w likwidacji z dnia 4 listopada 2015 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia Z. B. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B., Fundacji T. U. w B. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji zmieniającej decyzję udzielającą zezwolenia na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji z dnia 4 listopada 2015 r.; , Postanowieniem z dnia 16 października 2015 r. tutejszy sąd odrzucił skargę czterech organizacji społecznych: Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Fundacji T. U. w B. – z powodu braków formalnych skargi, a w przypadku Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji - z powodu braku zdolności sądowej. W dniu 4 listopada 2015 r. wszystkie wymienione organizacje wniosły zażalenie na postanowienie z dnia 8 października 2015 r. (k. 31). Do zażalenia została dołączona uchwała wszystkich członków Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. upoważniającą go do reprezentowania tego Stowarzyszenia zgodnie z jego celami statutowymi wraz z listą członków tego Stowarzyszenia (k.36). Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 6 listopada 2015 r. wezwał R. K. – wskazującego, że występuje jako pełnomocnik organizacji, do usunięcia braków formalnych wniesionego środka zaskarżenia, przy czym w przypadku trzech organizacji (Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Fundacji T. U. w B.) środek ten został zakwalifikowany jako zażalenie, zaś w przypadku Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji – środek zaskarżenia został zakwalifikowany jako skarga kasacyjna, poprzez przedłożenie wyszczególnionych w zarządzeniu dokumentów. Dodatkowo z uwagi na fakt, iż w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 618/15 w dniu 8 października 2015 r. nie zapadło żadne orzeczenie wezwano R. K. do jednoznacznego sprecyzowania, jakiego postanowienia (z jakiej daty) dotyczy zażalenie. Obowiązki wskazane w zarządzeniu wzywającym nie zostały wykonane, dlatego sąd postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 r. odrzucił zażalenie wyżej wymienionych organizacji społecznych. Do załatwienia pozostawał zatem środek zaskarżenia Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Środek zaskarżenia złożony w dniu 5 listopada 2015 r. przez Stowarzyszenie F. Z. w B. w likwidacji (k. 31), podlegający zakwalifikowaniu jako skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt, postanowieniem z dnia 16 października 2015 r. odrzucono skargę tej organizacji z uwagi na brak zdolności sądowej (tj. na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.). Pouczono R. K. występującego w imieniu tego Stowarzyszenia (jako jego likwidator) o prawie wniesienia skargi kasacyjnej (z uwagi na podstawę odrzucenia – art. 173 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.). Likwidowane Stowarzyszenie wniosło środek zaskarżenia zatytułowany "Zażalenie", jednakże w jego przypadku środek ten należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną, bowiem od postanowienia z dnia 16 października 2015 r. Stowarzyszeniu temu przysługiwała skarga kasacyjna a nie zażalenie i takie też pouczenie zostało tej stronie wysłane (k. 27). W pouczeniu tym wskazano nie tylko o prawie, ale i o terminie oraz sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teks jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosi się ją w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem – art. 177 § 1 p.p.s.a. W przepisie art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. wskazano podmioty uprawnione do sporządzenia tej skargi. Są to adwokat, radca prawny, w sprawach obowiązków podatkowych i własności przemysłowej odpowiednio doradca podatkowy i rzecznik patentowy. W § 2 tego przepisu zwolniono od obowiązku zachowania tzw. przymusu adwokackiego (obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot) sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych występujących jako strona postępowania lub będących przedstawicielem lub pełnomocnikiem strony, a także prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka. Stosownie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jest skarga sporządzona przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a. Skarga kasacyjna (tj. pismo z dnia 4 listopada 2015 r.) wniesiona w imieniu likwidowanego Stowarzyszenia nie spełnia wymogów tego rodzaju środka zaskarżenia (nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika), co uzasadnia jej odrzucenie. Nadmienić również należy, że nawet gdyby przyjąć, że skarga kasacyjna skarżącego Stowarzyszenia nie zawierała braku formalnego to ze względu na to, iż w sprawie niniejszej nie wydano postanowienia, ani innego orzeczenia w dniu 8 października 2015 r. podlegałoby ona odrzuceniu, jako niedopuszczalna z innych przyczyn. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.