II SA/Bk 621/15

PostanowienieWSA w Białymstoku2015-10-01

Skład orzekający: Anna Sobolewska – Nazarczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu opłaty legalizacyjnej w wysokości 125.000 zł, uwzględniając trudną sytuację materialną skarżącego prowadzącego gospodarstwo rolne?
Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia, uznając, że uiszczenie opłaty legalizacyjnej w kwocie 125.000 zł może spowodować trudności w bieżącej obsłudze gospodarstwa rolnego skarżącego, co może doprowadzić do pogorszenia jego kondycji. Sąd uznał, że nawet późniejszy zwrot zapłaconej kwoty nie wynagrodzi szkody wynikającej z wykonania postanowienia.
Stan faktyczny
Skarżący K. B. złożył skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o ustaleniu opłaty legalizacyjnej w wysokości 125.000 zł za samowolną przebudowę z rozbudową placu manewrowego. Skarżący, prowadzący gospodarstwo rolne, wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia, argumentując swoją bardzo trudną sytuacją materialną, wynikającą z wysokich kosztów prowadzenia gospodarstwa, obsługi pożyczek, kosztów utrzymania rodziny oraz nałożonej opłaty z tytułu przekroczonej kwoty mlecznej.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia (...) lipca 2015 r. nr (...) w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia Skarżący wniósł skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia (...) czerwca 2015 r. nr (...), ustalające wysokość opłaty legalizacyjnej w wysokości 125.000 zł, za samowolną przebudowę z rozbudową placu manewrowego na dwukomorowy silos przejazdowy na kiszonkę ze zbiornikiem na odcieki (kat. obiektu VIII), usytuowanego na działce ozn. nr geod. (...)we wsi (...), gm. P. oraz zobowiązującego skarżącego do uiszczenia tej opłaty. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku podał, że wysokość opłaty legalizacyjnej jest znaczna w ujęciu zarówno obiektywnym jak i subiektywnym. Podał, że jest rolnikiem i prowadzi gospodarstwo rolne. Z tego też tytułu ponosi znaczne koszty m.in. na zakup paliwa do maszyn rolniczych czy pasz. Dodatkowo obciążony jest obowiązkiem comiesięcznego uiszczania rat zaciągniętych na zakup maszyn rolniczych pożyczek. Zmuszony jest ponosić comiesięczne koszty z tytułu prowadzonego gospodarstwa i obsługi zaciągniętych pożyczek w wysokości minimum 276.918,00 zł i są to koszty okresowe, ponoszone każdego kolejnego miesiąca (na dowód powyższego do wniosku dołączono faktury vat i umowy). Nadmienił, że do kosztów tych należy doliczyć koszty utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, tj. koszty wyżywienia, odzieży czy środków higieny, które oscylują w granicy 5.000 zł miesięcznie. Dodatkowo podniósł, że została na niego nałożona w ostatnim okresie opłata z tytułu przekroczonej kwoty mlecznej dla dostawców hurtowych w wysokości 345.377,28 zł, którą to opłatę musi uiścić do dnia 1 października 2015 r. Powyższe, zdaniem skarżącego, wskazuje na niezmiernie ciężką sytuację materialną. Comiesięczne koszty graniczą bowiem z opłacalnością prowadzonej produkcji rolnej. Dodatkowe sankcje i opłaty, jak za kwoty mleczne czy legalizacyjna są obciążeniem nieplanowanym przez skarżącego i w sposób istotny stanowią niebezpieczeństwo dla jego dalszej wypłacalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia. W ocenie Sądu, wypadek taki występuje w niniejszej sprawie. Nie można bowiem wykluczyć, że uiszczenie przez skarżącego opłaty legalizacyjnej w wysokości 125 000 zł może spowodować trudności w terminowym wywiązywaniu się z zobowiązań finansowych dotyczących bieżącej obsługi prowadzonego gospodarstwa rolnego, a to z kolei może doprowadzić do pogorszenia kondycji tego gospodarstwa. Wydaje się również, że nawet późniejszy ewentualny zwrot zapłaconej kwoty nie wynagrodzi szkody z tytułu wykonania postanowienia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło