II SA/Bk 63/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 lipca 2015 r. sprawy ze skargi J. S. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w B. M. Ż. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych polegających na wykonaniu instalacji elektrycznej i wodociągowej oraz nakazanie dokonania rozbiórki instalacji kanalizacyjnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego J. S. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzję P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].10.2014 r. znak [...] odmawiającej nałożenia na B. i J. S. obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robot budowlanych polegających na wykonaniu instalacji elektrycznej i wodociągowej w budynku gospodarczym nr [...] (bliżej drogi) oraz nakazującej B. i J. S. dokonanie rozbiórki instalacji kanalizacyjnej (wewnętrznej i zewnętrznej) związanej z budynkiem gospodarczym nr [...] na działce nr [...] w m. K. gm. G., a po dokonaniu robót rozbiórkowych i uporządkowaniu terenu powiadomienie PINB w S. Organ I instancji ustalił, że B. i J. S. na działce nr [...] położonej w K. wybudowali dwa drewniane budynki z określoną przez nich funkcją gospodarczą. W budynkach tych w poziomie parteru wydzielone jest pomieszczenie sanitarne, w którym znajduje się umywalka, kabina natryskowa i elektryczny ogrzewacz wody. Obok pomieszczenia znajduje się szafka ze zlewozmywakiem. W budynkach wykonano także instalację elektryczną, wodnokanalizacyjną i alarmową. Na działce w bliskiej odległości od budynku wybudowano podziemny zbiornik na nieczystości studzienkę rewizyjną i dwa przewody rozsączające będące przedmiotem odrębnego postępowania, w którym wydano decyzję z dnia [...].10.2014 r. znak [...] nakazujące ich rozbiórkę. Na podstawie oceny technicznej do której złożenia inwestorzy zostali zobowiązani postanowieniem PINB w S. z dnia [...].05.2014 r. na mocy art. 81 c ust. 2 i 3 w zw. z art. 51 ustawy prawo budowlane organ ustalił, że instalację wykonano prawidłowo i nadaje się do bezpiecznego użytkowania z wyjątkiem pionu odpowietrzającego w instalacji sanitarnej wewnętrznej, który winien być wyprowadzony ponad górne okno budynku. Mając te okoliczności na uwadze organ I instancji uznał, że kanalizacja wewnętrzna i zewnętrzna jako tworząca całość techniczno użytkową winna być rozebrana. Rozpatrując odwołanie B. i J. S. organ II instancji stwierdził, że wydana decyzja jest zgodna z prawem. Część instalacji sanitarnej została wykonana wadliwie, a w sytuacji gdy jest ona podłączona do kanalizacji zewnętrznej, co do której nakazano jej rozbiórkę, zasadnie nakazano jej rozbiórkę zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 prawa budowalnego. W skardze na decyzję skarżący J. S. nie precyzując zarzutów co do naruszenia prawa wskazywał, że wydana decyzja jest niesprawiedliwa i krzywdzi jego rodzinę. Zarzucał też organom, że organy nie podejmują postępowań w stosunku do jego sąsiadów, którzy pobudowali podobne budynki. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W ocenie Sądu skarga została wydana z naruszeniem art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy prawo budowlane. Organ uznał, że instalacja kanalizacyjna zewnętrzna i wewnętrzna stanowi całość, a skoro instalacja zewnętrzna została wykonana niezgodnie z warunkami technicznymi i nie jest możliwe doprowadzenie jej do stanu zgodnego z prawem, to pomimo pozytywnej oceny instalacji wewnętrznej należało orzec o jej rozbiórce. Okoliczność, że zewnętrzna instalacja kanalizacyjna nie może być zalegalizowana nie może stanowić podstawy do rozbiórki także instalacji wewnętrznej, na której wykonanie nie jest wymagane zgłoszenie ani pozwolenie na budowę. Wybudowana została ona łącznie z innymi instalacjami w ramach zgłoszenia na budowę budynku gospodarczego. Tym samym jedynie w przypadku gdyby wykonana instalacja mogłaby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie dla środowiska jak stanowi art. 50 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego istniałaby podstawa do nakazania jej rozbiórki. W tym zakresie jednakże organy nie stwierdziły istnienia takich okoliczności. Wyprowadzenie pionu odpowietrzającego instalację sanitarną ponad górne okno budynku jest wadą, która może być z łatwością usunięta. Wskazać też należy, że w przypadku istnienia podstaw do nakazania rozbiórki wewnętrznej instalacji sanitarnej należy bliżej określić co konkretnie winno być rozebrane, ponieważ instalacja ta stanowi też integralną część instalacji wodociągowej, do której organ nie wnosiły żadnych zastrzeżeń. Z powyższych względów Sąd orzekł o uchylenie zaskarżonej decyzji stosownie do art. 145 ust. 1 lit. a i c ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zwrocie kosztów postępowania w myśl art. 200 powyższej ustawy.