II SA/Bk 635/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu części nieruchomości p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi Wojewoda P. decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu części nieruchomości położonej w B. Przedmiotowa decyzja wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi została doręczona M. M. w dniu 19 czerwca 2009 r., a jej odbiór – zgodnie z adnotacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – potwierdziła żona skarżącego – W. M. W dniu 20 sierpnia 2009 r. M. M. złożył wniosek przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję. We wniosku skarżący wskazał, iż jest inwalidą o amputacji prawej nogi. W czerwcu 2009 r. uległ wypadkowi, w wyniku czego doznał urazu głowy i przez ponad 2 tygodnie przebywał w szpitalu na oddziale neurologii. Na skutek zdarzenia pogorszył mu się wzrok, słuch, nadto skarżący miał problemy z kojarzeniem faktów, co stało się bezpośrednią przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi. Zarządzeniem z dnia 20 października 2009 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 16 czerwca 2009 r. poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi oraz wykazanie, że przedmiotowy wniosek skarżący złożył w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący przedłożył kartę leczenia szpitalnego, z której wynika, iż w okresie od 22 maja 2009 r. do 5 czerwca 2009 r. przebywał w szpitalu z rozpoznanym urazem czaszkowo – mózgowym oraz stłuczeniem mózgu. Dodatkowo skarżący przedstawił orzeczenie lekarza orzecznika ZUS ustalające trwałą niezdolność skarżącego do samodzielnej egzystencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchybiony termin, w tym również do wniesienia skargi, należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Oznacza to, iż strona nie jest zobowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, wystarczy bowiem, że uprawdopodobni powyższą okoliczność. Z powyższych względów Sąd zobowiązany był rozważyć, czy argumenty skarżącego uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W przedmiotowej sprawie zaistniały szczególne przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku. Niewątpliwe jest, iż skarga została wniesiona przez M. M. z przekroczeniem ustawowego terminu 30 dni (art. 53 § 1 p.p.s.a.) od doręczenia zakwestionowanego w niej orzeczenia: doręczenie nastąpiło, bowiem w dniu 19 czerwca 2009 r., termin upływał w dniu 20 lipca 2009 r., zaś skarga wpłynęła dopiero w dniu 3 września 2009 r. Zwrócenia uwagi wymaga jednak fakt, iż skarżący znajduje się w bardzo trudnej sytuacji zdrowotnej, uniemożliwiającej mu normalne, samodzielne funkcjonowanie, a tym bardziej wykonywanie dodatkowych obowiązków np. związanych z toczącym się przed sądem postępowaniem. Jak wynika, bowiem z przedłożonej karty leczenia szpitalnego oraz orzeczenia lekarza orzecznika ZUS skarżący jest trwale niezdolny do samodzielnej egzystencji, a w wyniku wypadku, jaki miał miejsce w maju 2009 r. doznał urazu czaszkowo – mózgowego i stłuczenia mózgu. Schorzenia skarżącego mają długotrwały, różnorodny i rozległy charakter, w okresie nasileń wyłączają go okresowo z normalnego, codziennego życia. Jak podał, były one bezpośrednią przyczyną uchybienia obowiązkom, jakie wynikają dla niego z roli procesowej skarżącego w niniejszym postępowaniu. Przedstawione okoliczności sprawy wyłączają, zdaniem sądu, precyzyjne ustalenie, kiedy ustały powody uniemożliwiające wniesienie skargi i jednocześnie ustalenie, czy skarżący dochował terminu do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., albowiem powody te – związane z sytuacją zdrowotną skarżącego – cały czas są aktualne i wpływają na wykonywanie przez niego obowiązków procesowych (por. postanowienie NSA z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie sygn. akt III SA/Wa 1370/06, niepubl.). Przyjąć, zatem należy, iż okoliczności wskazane we wniosku skarżącego dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 §1 cytowanej ustawy. Mając na uwadze powyższe oraz konstytucyjne prawo skarżącego do sądu, na podstawie art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.