II SA/Bk 635/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 06 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. M. pełnomocnika M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. D. na działalność Wójta Gminy A. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego p o s t a n a w i a - odmówić L. M. pełnomocnikowi M. D. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. L. M. pełnomocnik skarżącej M. D. (k. 45) wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego opisując we wniosku swoją sytuację materialną i rodzinną (k. 93 – 94). Pismem z dnia 15 października 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał L. M. do złożenia oświadczenia, w którym należało przedstawić sytuację materialną i rodzinną skarżącej M. D. tj. jej stan rodzinny, majątek, dochody miesięczne (k. 97). W odpowiedzi na wezwanie L. M. oświadczył, że M. D. ma troje dzieci i jest chora na chorobę zakaźną (k. 99). Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, tekst jednolity) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592). W złożonym urzędowym formularzu wniosku L. M. pełnomocnik M. D. przedstawił własną sytuację rodzinną i materialną. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 15 października 2013 r. dotyczące przedstawienia sytuacji rodzinnej i materialnej skarżącej M. D., L. M. ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że ma ona trójkę dzieci i jest chora na chorobę zakaźną. Przedstawione powyżej dane w zestawieniu faktycznym brakiem odpowiedzi pełnomocnika na cytowane wezwanie z dnia 15 października 2013 r. w pozostałym zakresie, uniemożliwiają pełną ocenę sytuacji majątkowej rodziny skarżącej, a w konsekwencji pozytywne rozpatrzenie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Dodatkowo w tym miejscu należy również wskazać, iż zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Przepis ten wskazuje podmioty uprawnione do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Podmiotem tym jest strona postępowania lub uczestnik postępowania (art. 12 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). L. M. – pełnomocnik M. D. nie jest stroną ani uczestnikiem postępowania, reprezentuje jedynie skarżącą w prowadzonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tych względów wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony we własnym imieniu przez pełnomocnika jest niedopuszczalny. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1, art. 243 § 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.