II SA/Bk 638/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. A. i I. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. A. i I. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji II SA/Bk 638/10 UZASADNIENIE Decyzją z [...] lipca 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy J. z [...] czerwca 2010 r. nr [...], którą ustalono na rzecz R. T. D. warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej rozbudowę i przebudowę istniejącego budynku gospodarczego, zmianę sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na cele mieszkalne oraz budowę zbiornika na ścieki bytowe na działce nr [...] w B. gm. J. Skargę na decyzję organu II instancji złożyli do sądu administracyjnego T. A. i I. A. wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Wywodzili, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla lokalnego środowiska i mieszkańców nieruchomości sąsiednich. Zdaniem skarżących kwestionowane rozstrzygnięcie umożliwia inwestorowi rozpoczęcie procesu inwestycyjnego i przebudowę istniejącego budynku stodoły na budynek mieszkalny. Może to, w ich ocenie, poprzez rozwój budownictwa nad jeziorem H. doprowadzić do konieczności ograniczenia prowadzonej przez skarżących produkcji roślinnej i zwierzęcej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest uzasadniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji może nastąpić na wniosek skarżącego i tylko wówczas, gdy zaskarżony akt podlega wykonaniu (nadaje się do wykonania), a skarżący uprawdopodobni okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. W przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w orzecznictwie i doktrynie panuje jednolite stanowisko, iż decyzje te mają charakter deklaratoryjny, stwierdzają istnienie pewnego stanu faktycznego i nie prowadzą do zmiany rzeczywistości, a zatem nie podlegają wykonaniu, w szczególności w postępowaniu egzekucyjnym (por. T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 296 oraz postanowienia WSA w Warszawie z 16.09.2010 r., IV SA/Wa 1887/09, WSA w Krakowie z 20.08.2010 r., II SA/Kr 343/10 – dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedstawione poglądy skład orzekający w całości podziela. Dodatkowo wskazać trzeba, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy może być wydana nieograniczonej liczbie inwestorów, bowiem nie przyznaje żadnych uprawnień właścicielskich do gruntu nią objętego. Dopiero po uzyskaniu ostatecznego pozwolenia na budowę inwestor może prowadzić roboty budowlane, a w związku z tym dopiero w postępowaniu o pozwolenie na budowę skonkretyzują się ustalenia decyzji i może wystąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Etap wydania decyzji o warunkach zabudowy jest zbyt wczesny, by powoływać się na takie niebezpieczeństwo. Wyłącznie okoliczność uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, a w związku z tym otwarcie możliwości ubiegania się o pozwolenie na budowę, nie może spowodować ani nadmiernej szkody, ani trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie wskazali we wniosku argumentów, które uzasadniałyby odstąpienie od dotychczasowej linii orzecznictwa i zaprezentowanych poglądów doktryny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.