II SA/Bk 639/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2015 r. sprawy ze skargi P. P. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia użytkowania nieruchomości postanawia odrzucić skargę. , P. P. w B. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia użytkowania nieruchomości. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 września 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie osób podpisanych pod skargą do reprezentowania strony skarżącej - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego i do uzupełnienia braków formalnych doręczono skarżącemu 29 września 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 17). Skarżący nadesłał pełnomocnictwo osób podpisanych pod skargą oraz statut P. Z. D. Jednak mimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, wpis sądowy nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, tj. do dnia 6 października 2015 r. (wtorek) powyższy obowiązek nie zostały spełniony, co w konsekwencji uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i czyniło koniecznym jej odrzucenie. Z tych względów, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.