II SA/Bk 64/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku D.T. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi D. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia : odmówić przywrócenia terminu Wyrokiem z dnia 9 marca 2017 r. wydanym w sprawie niniejszej oddalono skargę D. T. na postanowienie SKO w S. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie dotyczącej ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego (k. 16). W piśmie z dnia 6 kwietnia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Wyjaśniła, że w dniu 9 marca 2017 r. WSA w Białymstoku orzekał w trzech sprawach z jej skarg, przy czym wyroki wraz z uzasadnieniami w sprawach II SA/Bk 63/17 i II SA/Bk 65/17 zostały jej doręczone, zatem myślała, że tak samo będzie z wyrokiem w sprawie II SA/Bk 64/17. Tak się jednak nie stało. W dniu 5 kwietnia 2017 r. w trakcie rozmowy telefonicznej z pracownikiem Wydziału II WSA w Białymstoku uzyskała zaś informację, że przysługiwało jej prawo wnoszenia o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ale termin wniesienia tego żądania już upłynął. Wnosi zatem obecnie o jego przywrócenie, gdyż spóźnienie nastąpiło niecelowo i nieświadomie, wynikało z jej braku obycia i niezrozumienia formalnych, profesjonalnych procedur różniących się w poszczególnych sprawach, których była stroną. Do wniosku o przywrócenie terminu dołączyła wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku w sprawie niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie mógł zostać pozytywnie rozpatrzony. Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. Zdaniem sądu, wniosek o przywrócenie terminu w sprawie niniejszej – choć złożony z zachowaniem terminu siedmiodniowego (strona dowiedziała się o przyczynie spóźnienia w dniu 5 kwietnia 2017 r. w drodze rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu) oraz połączony z dokonaniem spóźnionej czynności (złożono wniosek o uzasadnienie) - nie wskazuje usprawiedliwionej przyczyny spóźnienia. Zauważyć należy, że wyrok został wydany w dniu 9 marca 2017 r. (oddalono skargę) i nastąpiło to podczas rozprawy, o której skarżąca była zawiadomiona i na której była osobiście obecna. Jak wynika z protokołu rozprawy, po ogłoszeniu wyroku skarżąca została pouczona przez Przewodniczącego składu orzekającego, że pisemne uzasadnienie wyroku zostanie stronie doręczone na jej wniosek zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia orzeczenia. A zatem termin złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku upływał we czwartek 16 marca 2017 r. Jak wskazuje skarżąca, pozostawała ona w błędnym przekonaniu, że wyrok wraz z uzasadnieniem zostanie jej doręczony. Istotnie, okoliczności tej sprawy i dwóch pozostałych spraw rozpoznanych przez tutejszy Sąd w dniu 9 marca 2017 r. – przy braku profesjonalnej wiedzy mogły być powodem takiego przekonania – jednakże sąd nie może przyjąć, że przekonanie to jest usprawiedliwione. Obowiązkiem procesowym strony, zwłaszcza obecnej na rozprawie na której ogłoszono wyrok w jej sprawie, jest wysłuchanie pouczenia, a jeśli jest ono dla niej niezrozumiałe w całości lub w części – wystąpienie o jego powtórzenie lub, jeśli niejasność powstanie później, podjęcie działań zmierzających do uzyskania wyjaśnienia w zrozumiałej w pełni formie. Odpowiedzialność za podjęcie dalszych działań procesowych spoczywa na stronie postępowania. Błędne zrozumienie pouczenia, choć niewątpliwie jest przyczyną niedokonania czynności procesowej w terminie, to nie jest usprawiedliwioną podstawą przywrócenia terminu, a w szczególności nie może być uznane za przyczynę niezawinioną przez stronę. Stąd też wniosek podlegał oddaleniu, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.