II SA/Bk 642/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. i B.B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę B.B. Zarządzeniem z dnia 29 września 2008 r. zobowiązano skarżące M.C. i B.B. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone obu skarżącym w dniu 3 października 2008r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru z podpisem B.B. – k. 35, 36). M.C. złożyła do tutejszego sądu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy, a postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 listopada 2008r. przyznane zostało tej skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 50). Wyznaczony B.B. 7- dniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci uiszczenia wpisu sądowego, upłynął bezskutecznie skarżącej w dniu 10 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Do chwili obecnej skarżąca B.B. nie uiściła żądanego wpisu (k. 66), co uniemożliwia nadanie jej skardze dalszego biegu. Nadmienić należy, że zobowiązanie do uiszczenia wpisu miało charakter solidarny, tzn. zwalniałoby od wpłaty jedną z osób, gdyby druga dokonała uiszczenia wpisu. W przedmiotowej sprawie druga ze skarżących (tj. M.C.) została zwolniona w całości od ponoszenia kosztów sądowych, zaś obowiązek ten pozostał w dalszym ciągu na B.B. Ta jednak w wyznaczonym przez sąd terminie nie wykonała ciążącego na niej zobowiązania, wobec czego sąd był zobligowany do odrzucenia jej skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.